Paano Yumaman นิยาย & เรื่องราว

Alam kong parehas lang kami ng sitwasyon at nakakatiis pa naman ako. "Kumain na ako ng kanin at ulam. Bumili ako ng panghimagas limang piraso yan kinain ko iyong dalawa kaya sayo na lang yan tatlo." Tinanggap ko iyon, sa sobrang gutom ko ay saglit ko lang itong kinain.

"Anak, alam kong mahirap ang sitwasyon mo ngayon pero kailangan mong ingatan ang sarili mo." Tumayo ako at kahit masama ang pakiramdam ay agad kong binuksan ang pintuan. I welcomed Manang with a tight hug and couldn't help myself but to cry. "Shhh oh tahan na. Wag ka ng umiyak, kumain kana muna at nang magkalaman ang tiyan mo."

Sa exterior pa lamang nito ay napakaganda na, mas pinahanga siya ng loob niyon. Ah, iba talaga ang nagagawa ng pera! "Ano'ng gusto mong kainin? Just tell me, ipaghahanda ka ni Mansour, our cook. I'm pretty sure you'll like the food." Yaya nito Umiling siya. Wala siyang ganang kumain. Minsan nagugutom siya pero minsan

Nakita ko ang paglisik ng mga mata nito na labis ko kinabahala kasi sa pamamaraan ng maninitig nito na akala mo manlalapa ng tao oh well iwish ! "Shit Romary kelan mopa pinagpapantasyahan yang manok na yan? oh well ngayon lang siguro?! naku Rom umayos ka oo balahura kang tao pero hindi ka marupokpokin girl! nagiging manyakera kana Self huh!" pag kausap ko saking isipan.

Ramdam din niya ang panginginig ng kamay ni Katherine at napansin niyang nakatitig lamang ito sa mga kalaban na walang makikita na kahit anumang emosyon. Humalakhak pa muli ang lalaki at tinititigan sila ng matalim isa-isa, "Ngayon, sabihin niyo sa akin kung sino sa inyo ang tagapagmana ni Mr. Rodelio na may pangalang Katherine Grace Yuzon. Ituro niyo lang sa'kin at makakalaya kayo!"

Damn! "Ah! Hmm, ayan na..," si Yana, pagdaka'y nag-umpisa na siyang umungol nang maramdaman ang dila ng asawa sa kanyang basang monay. Sh*t! Tila para siyang nilindol ng sobrang emosyon. Hindi niya alam kung sisigaw ba siya o dadaing sa sobrang sarap na hindi niya alam kung paano ipaliwanag. Nalilito siya kung ano'ng dapat gawin. Damn! Mas pinili na lamang niya ang umungol. Habang ang ang dalawang kamay nito ay tila inalalayan ang kanyang dalawang-hita.

Kabanata 8 Kimberly's POV Kinuha ko ang baso ko at ininom ang laman nito nang mabilis. Ang init ng vodka ay dumaan sa lalamunan ko at kumalat sa buong katawan ko. "Kim, bagalan mo nga," sabi ni Yumi. "Mukhang may iniisip ka. Anong problema?" "Wala," sagot ko. "Nag-iisip lang."

“Minsan, ang pinakamadilim na pagkabulag… ay ang pagkabulag sa pag-ibig.” Si Lorie Philip, ang nag-iisang tagapagmana ng Philip Empire, ay nawala ang lahat sa isang iglap. Isang aksidente ang kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang at nagdulot ng kanyang pagkabulag — iniwan siyang mag-isa, mahina, at umaasa lamang sa lalaking akala niya’y kanyang sandigan: si Jason Curry, ang asawa niyang ipinagkasundo sa kanya mula pagkabata. Ngunit ang pag-ibig na inakala niyang totoo, ay isa palang malupit na panlilinlang. Habang siya’y nabubuhay sa dilim, ginamit siya ni Jason upang makuha ang lahat ng ari-arian ng Philip family, habang palihim na nilalapastangan ang kanilang kasal kasama ang se

gano ba sila ka yaman? Naglibot kami sa taniman nang mga mais...Malulusog at matataba ang mga yon..pero minabuti nilang wag na munang pakialam Yun...mas inabala nila ang sarili sa pag ha-harvest ng pinya at iilang manga...yess..you heard it right...may manga rin silang taniman... Naalala ko pa ng subukan kong umakyat Don.... "Ate Yanna...BAKA PO MALAGLAG KAYO DYAN!!"

"Paano mo lalagyan? kukuha ako ng salamin? nahihirapan ka ngang yumuko.." Natigilan ako bigla. May point naman siya. "Ibuka mo na lang yan, at ako na ang bahala. Wag kang mag alala.. Hindi ako mapagsamantala.."