Paano Yumaman นิยาย & เรื่องราว

aw ang kinakain huy ano bang isipan yan ? ,hindi ko malaman kung saan ko ibabaling ang ulo ko dahil sa sarap at kiliti na nararamdaman ko bukod don mas lalo pang nadagdagan ang tensyon sa pagitan ng dalawa kong binti ng ipasok nito ang dalawang daliri niya nakaramdam ako ng kirot pero mas matindi ang sarap ,nararamdaman ko na lalabasan na ako kaya sa sobrang mithiin ko na mailabas iyon ay walang hiyang nginudngod ko pa siya sa bukang buka kong dikya ilang kain at labas pasok ng daliri pa ang ginawa niya ng maramdaman ko ang pangangatog ng binti ko kasabay ng paglabas ng unang katas na kanina ko pa nais lumabas ,napapikit ako sa pagod at hingal na hingal ganito pala pakiramdam ang malabasan k

Pinilit niyang tumayo upang kainin ang pagkaing dinala ni Manang Betty. Umuusok pa ang sabaw at naaamoy niya ang aroma ng luto ni Manang Betty. Sinigang sa hipon at may kasama pang sliced pakwan at isang basong lemon juice. May dinala din na isang pitsel na tubig si Manang Betty.

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

Siya ang unang bumasag ng katahimikan. " Sir Salamat kanina ha at pasensya na sa abala. Wala na kasi akong ibang maisip na paraan para tigilan ako ng babaeng yon eh," paliwanag ni Ally na tinutukoy si Carla. " Gusto ko lang kasi tigilan na nila ako at ng boyfriend nyang mukhang tabo dahil sa tuwing kakausapin ako ng lalaking yon pinagbibintangan nya akong inaagaw ko daw yon sa kanya." dagdag pa nya na kinikitaan ng pagkainis sa mukha at pananalita nya.

Yumuko sya at hinalikan ako ng mapusok sa labi. "Ang sarap nun baby, pero ayoko pang labasan." Anas nya at pareho kaming ngumiti sa isa't isa. Pinahiga na nya ako sa gitna ng kama at sya naman ay pinaghiwalay muli ang mga hita ko at lumuhod sa gitna ko. Hinaplos haplos nya muna ang pagkakabae ko. Hinawakan nya ang pagkalalaki nya at hinagod muna sa hiwa ko bago tinutok sa bukana ko.

"Hindi ko maalala kung may hindi ba ako nilagay o kung may kulang pa." "Kumalma ka muna para maalala mo. Umupo ka at mag-relax para makapag-isip ka ng maayos." Tinapik niya ang espasyo sa tabi niya. "Hali ka rito. Umupo ka sa tabi ko."

Yung labi na laging nambabara at nanenermon, ngayon ay nakatiklop lang nang maayos. Napangiti si Yumi nang mapait pero may halong kakaibang pakiramdam. Dito na niya naramdaman ang matinding awa at malasakit para kay Kalel. “Kala mo naman ang tapang-tapang mo eh,” bulong niya habang dahan-dahang inaayos ang kumot na nakatakip dito. “Ngayon, nandito ka, walang magawa, nakadepende sa iba. Sino ba kasi ang may ayaw sa’yo at gusto kang patayin ha? Ang dami mo pa lang kaaway... pero sana... sana gumaling ka na.”

Ramdam ni Yanna ang tensyon sa kanyang katawan at ang bahagyang panginginig ng kanyang kalamnan sa tuwing tutuksuhin nito ang kanyang clit. "Hmm, ohh," ungol ni Yanna habang panay ang biling ng ulo. Hindi maiwasan na mapaliyad siya sa bawat panunuksong ginagawa nito. Ginamit nito ang dila at nilaro pa ang bukana niya at naglabas-masok doon. Ramdan ni Yanna ang paninikip at ang pamumuo sa kanyang puson na tila gusto ng sumabog.

“Pero gusto kong subukan.” “Teka,” sabi niya. “Paano namin gagawin yun?” “Simple lang,” sagot ko. “Magluto kayo ng ulam. Ihalo ninyo yung sangkap.” “Pero paano kung malaman nila?” tanong niya. “Siguraduhin ninyo na hindi nila malalaman,” sabi ko. Narinig ko siyang napabuntong hininga.

napangiti naman ako at napailing. Ahm Yum- finish your food chi chi kaya ka nga inaapi dahil hindi ka marunong lumaban.walang magagawa yang pag yuko yuko mo hindi ka maipagtatangol nyan. protect your self chi chi dahil hindi mo kilala kung anong ugali sila meron. pangaral ko dito. tumango naman ito saka kumain ng dahan dahan. natapos kaming kumain at sabay din kaming lumabas at ang mga mata nasa amin psrin ang tingin.