Novel & Cerita Pag Ampo Bisaya Prayer Sample

- Mrs Trinidad "Lord, thank you for giving us a chance to come here safely. Sana i-bless niyo po ang reunion na ito at magkaroon ng closure lahat. Gawin niyo po na masaya hanggang sa dulo ang reunion na ito, in Jesus name we pray, Amen." pagtapos magdasal ay nagpalakpakan ang lahat. "Yuhoo!!"

(Psalms 1:1-2 NIV) Pagkatapos kong magbasa, agad kong ibinalik sa ibabaw ng bedside table ko ang bibliya. Humiga ako at ipinikit ang aking mga mata. Hindi pa rin ako makatulog dahil sa kakaisip sa nangyari. Mayamaya, bumangon ulit ako. Kinuha ko ang aking cellphone at saka earphone. Pinatugtog ko ang "As the Deer" na isang praise and worship hymn song.

Ilang segundo pa ay magkatabi na silang naupo sa bangkong kawayan. Nilagyan na niya ng kanin ang kaniyang plato tapos ay isinunod sa asawa. Next niyang tinarget ay ang nakakatakam na amoy at kulay ng pinaupuang manok. " Let's pray. Sa ngalan ng Gutom, ng sakit ng sikmura at pagkaing di na ako makapagpigil pa, nagugutom na Ako. Amen." pabirong pray niya na siya namang pagkurot sa tagiliran niya ng kaniyang maganda at mabuting asawa.

Kagaya ng nakasanayan naming tatlo ay sabay sabay kami lagi kumakain sa hapag kainan. Si Lev ang maglelead ngayon ng prayer kaya naman agad kaming nag sign of the cross at pumikit. "Maraming salamat po panginoon sa biyaya na inyong binibigay sa amin sa araw araw. Salamat din po sa mga foods na nakahain sa aking table. At sana po makapasa si mommy sa exam niya." Agad akong napangiti sa sinabi ng anak ko. Kasama ako sa prayers niya.

Naalimpungatan ako nang maramdaman kong parang may humihimas ng kamay ko. Dumilat ako at nakita kong nakaupo si Baste habang hinihimas ang kamay ko na nakadikit sa noo niya at naririnig kong nagdadasal siya. "Lord, please wake her up and heal her from her illness so that she can be happy and live her life to the fullest, ayoko pong mawalan nang kaibigang katulad niya. Please Lord . . . "

dagdag niya. Lost in thought over how clumsy she had been earlier, she was startled by Christian’s deep voice calling out to her. “LINDAAAA!” Aligaga siyang lumabas ng banyo papunta sa opisina ni Christian. Tahimik siyang tumayo sa gilid ng mesa ng lalaki, hinihintay ang anumang iuutos nito. Maya-maya lang ay nagbuka ng bibig si Christian. “Ipagtimpla mo ‘ko ng kape,” utos nito.

"Pero pwede naman nating simulan ulit, hindi ba? Kahit na ayaw mo pa ring maging malapit sa akin, hindi ako susuko nang ganoon kadali. Pupunta ako araw-araw sa panaderya para tingnan ang kalagayan mo, pupunta rin ako sa bahay mo kung kinakailangan. Ang gusto ko lang ay maging malapit tayo, wala nang iba. Kahit na maraming pagkakamali ang nagawa ko, gusto kong bumawi sa pagiging mabuting ama sa’yo simula ngayon." Sabi ni Ginoong Bram na nagmamakaawa.

Chapter 12 SA isang ampunan sa Tayabas Quezon Province kami nagtungo. Medyo may kaliitan ang lugar kaya naman madali nitong nahanap ang ampunan na tinutukoy ng ninong niya. Kaagad kaming pumasok sa loob at tinanong kaagad ang tagamahala ng ampunan.

"Amen!" "Baka lumagpas ka sa langit niyan," biro ko. Natatawa niya akong nilingon. "Kumain ka muna bago umalis." Naupo ako sa harap ng dining table, tahimik na nag-antanda at taimtim na nagdasal sa Panginoon. "Thank you, Father God, for this brand new day, a day to live my purpose, a day to know you more, love you more and to serve you better. Please take good care of my loved ones. Amen."

At ang asawang mahal na mahal niya— pinilit itago ang katotohanan. Samantala… Si Cindy, tahimik ngunit matigas ang puso, ay bumiyahe papuntang Cubao. Hindi siya umiyak. Hindi siya nagtanong. Pero sa bawat hakbang niya, may dalang bagyo. "Father, good morning. Natatandaan niyo pa po ba ako?" Nagngiti si Father, parang sanay na lumandi sa loob ng simbahan.