Pag Umbok Ng Ugat Sa Ulo Novels & Stories

Bumangon ako sa kama habang sapo ang ulo ko ngayon, tangina. Ang sakit ng ulo ko, naninikip pa ang dibdib ko. Dapat kasi talaga, sinusunog ng buhay ang garapata na kagaya ni Bernadette sa mundong ibabaw!

Puno ng sensiridad nitong saad na ikinalabi kong rumaragasa ang luha sa mga matang pinapahid naman nito. Lumuhod ito na pinantayan ang umbok ng tyan kong ikinasinghap kong napahaplos sa ulo nito. Napakapit ito sa baywang ko na magaang h******n ang umbok ko na ikinatulo ng luha ko.

Bulong ko Agad kong hinawakan ang gilid ng ulo ko at saka ito hinilot ng kaunti para mabawasan ang sakit, parang may pumipitik na ugat huhu. Habang hinihilot ko ito ay bumusina ulit ang sasakyan. Ubus na talaga ang pasensya ko; kahit nahihilo ako and masakit ang aking ulo, pinilit kong itayo ang aking sarili para tingnan kung sino iyon na nagbubusina. Hindi ko na binuksan ang ilaw baka mapansin ako; tanging nagbibigay liwanag lamang sa akin ay ang liwanag ng buwan dahil sa full moon.

hingal niyang ungol. Binilisan ko pa ang pagtaas-baba ng aking ulo, sinabayan ng madiin na paghigop hanggang sa naramdaman kong may sumabog na puting likido sa loob ng bibig ko. Mainit. Malapot. Lahat, nilunok ko nang walang sinayang, sabay ang mapanuksong ngiti habang dahan-dahan kong inaangat ang ulo ko para makita ang reaksyon niya. Nangingintab pa ang labi ko nang bumulong siya, halos basag ang boses,

Ang sakit ng buong katawan ko at ulo. “ A-Ahh..” mahinang d***g ko, nang biglang kumirot ang ulo ko. Kaya agad akong napasapo sa may gilid ng ulo ko. Kumunot ang mga kilay ko, hindi dahil sa parang may kung anong likido ang na tuyo sa noo ko at ulo. Kundi, ang malamig at medyo mabigat na bagay sa mga braso ko. Teka...

My head is injured, madadala ko kaya 'to sa kabila? Napahawak ako sa ulo ko dahil bigla 'tong sumakit. Kumikirot siya at parang pinipiga. Masama ba sa akin mag-overthink? Humiga ako sa kama, nakahawak pa rin sa ulo ko, baka mabawasan ang sakit kapag humiga ako. Nagulat ako nang may humawak sa kamay ko. Narinig ko rin na may tumutunog sa gilid ko.

Ganito sila magpasalamat? Nanlaki ang aking mata at namilog ang aking bibig dahil pagtapos ng ingay na iyon ay mabilis na lumapit ang bagay na iyon sa akin. Gumalaw ito at mabilis na pumunta sa'kin dahilan para kumuha ulit ako ng palaso ngunit huli na ang lahat dahil hindi ko pa naiaayos ang palaso sa pisi ay nakarating na ang bagay sa akin. Napapikit ako nang mariin ngunit sa hindi inaasahan ay may naramdaman akong yumakap sa akin kasabay no'n ay ang paggulong ng aming katawan sa lupa. Masakit ang maliliit na batong tumatama sa aking balat ngunit protektado ang aking ulo dahil sa kamay na nakaalalay dito. Para itong proteksyon para hindi tumama ang aking ulo sa sementado at malubak na sahig

"Hindi na. Ganito lang talaga ako kahit noong hindi pa tayo nagkakilala, baby. Siguro migraine lang ito." "Sigurado ka?" ani ko sabay pumihit ako paharap sa kaniya. Isinampay ko ang dalawang braso sa magkabila niyang balikat at tiningnan siya sa mga mata. "Pa-check up kaya tayo, Ubi? Para masiguro natin iyang sinasakit ng ulo mo. Mahirap na, ulo pa naman iyan." suhestiyon ko pa.

NAKITA NI RAINE ang mga butil ng ulan na pumapatak sa ulo nito. Bumagal sa kanya ang lahat. Maging ang pagpatak ng tubig sa likod nito ay iba ang epekto sa kanya. Nang mapansin niyang kamuntik ng tumama ang bagpack sa ulo nito ay nagising siya sa katotohanan. Napailing siya. Tinignan niya ito. "Ayaw mo talagang magtakip?" pagsegunda pa niya nang hindi ito sumagot sa una niyang tanong. "Paano kung magkasakit ka?"

Kita ko ang sakit na dumaan sa mukha niya pagkasabi nun. "Okay, Ma, calm down. I will check on you, huh?" Tiningnan ko kung gaano kalalim ang sugat sa tagiliran niya. May tama ito ng bala. Tiningnan ko ang ulo niya kung may sugat ba? Wala akong nakita maliban sa dugo sa gilid ng noo niya pero delikado pa rin. Pwedeng may mamuong dugo sa ulo ni Mamá kung malakas ang impact ng pagkakabunggo sa kanila. Nakita ko ring nalapnos ang kanang siko niya at dumudugo na rin.