Pag Uusap Ng Dalawang Magkaibigan Novels & Stories

pag iiba ko ng usapan Nangunot noo nya, "Kanina mo pa binabanggit ang pangalan nya. Tayong dalawa lang magkasama oh, huwag ka na mag hanap ng iba muna pwede" Biglang lumundag ang puso ko na mistulang parang lalabas ito sa rib cage anytime Pinagshashashabu nito? "Hindi, kasi, ano" nawawalan ako ng salita peste giatay ka

Sabay silang nag hagikhikan bago humarap sa isa't isa at nag apir. "Halo halo walang gagalaw!" Napa itlag ako ng isigaw nilang dalawa iyon at napahawak ako sa bibig ng mag simula na silang kumanta at kumending. "Jollibee, Jollibee umutot si Jollibee, Pumunta ng Cr ang sabi ng utot niya prrrtt! Prrtt" Makailang ulit nila iyong kinanta.

Hindi nila inaasahan na mapapaaga ang pag-alis ng dalawa at hindi man lang sila nakapaghanda. Hindi na sila umimik o nakapagsalita sa halip ay idinaan na lamang nila ito sa pagyakap sa mga taong pinakakamahal nila. Dahil sa pagkakataong ito, wala rin namang mapapala kung magrereklamo o magmakakaawa sila. Kailangan nilang tanggapin na mas kailangan sila ng nakakarami.. hindi lang ang mga sarili nila.

"Your solution was a good idea but--it didn't seem right. What about love? Do you love me?" "Love! What is love? It's just a word that was often misused to express lust. A guy would say 'I love you' when he really meant 'I want to make love with you'! Gusto mo ba ng mga ganoong kasinungalingan, Mina?" Umiling si Mina. She was dizzy with the crazy proposal. "Paano magiging maganda ang pagsasama natin kung walang pag-ibig na namamagitan sa atin?"

Ang hirap pa rin kapag parehong marunong tumibok ang puso mo. Because sometimes... Two is better than one. ────────────────────────────────────────────────────

Hindi naman na nila magagamit yun dahil malapit na silang mamatay kaya ako nalang ang gagamit. Kinuha ko ang dalawang malamig na bangkay ng magkaibigan at kinuha ang isa nilang paa pareho at hinila papuntang loob ng bahay, kahit mabato ang daanan papasok ay hindi hadlang sakin para hatakin sila..Besides hindi narin sila masasaktan sa pinagagawa ko ngayon dahil patay na sila pero hindi ko parin papalampasin ang bangkay nila!.

Pawang excited na magsialis ang mga ito kasama ang kanilang mga kaibigan. "Talaga? Puntahan natin! Kakakuha ko lang ng allowance ko ngayon kaya may pang-gastos ako!" masiglang wika ng isang babae na dumaan sa harap ko. "Sige ba! Ang tagal ko na ding 'di nakakagala, eh!" sagot ng kanyang kaibigan. Ah.. Mukhang pupunta silang mall ngayon, ah.

Pilit kong pinasigla ang boses ko. "Oo nga! Hahanapin natin sila kapag big na tayo! Promise 'yan!" Masigla ring aniya ni May at itinaas pa ang pinky finger niya. Nag-angat ng tingin si Mara at tinitigan ang daliri ni May na nakaharap sa kaniya. Tiningnan niya ang kapatid pagkatapos ay ngumiti at tinanggap ang daliri nito. They did the pinky promise. Pagkatapos ay nagpinky promise din kami ni Mara sa kabila niyang daliri, habang sa kabilang daliri naman ni May ay nagpinky promise din kami gamit din ang kabila kong daliri.

Please ‘wag ngayon, ‘wag sa harap nilang dalawa! I can feel my palms and my feet swelling. Paulit ulit kong minasahe ang kamay ko sa kaba. Hindi ko maalala ang method na inaral ko kung paano huminga nang maayos dahil alam kong hindi siya gagana ngayon!

"bye ingat din sa byahe" Matapos nga nang pag uusap namin ay kaagad ko naman nang cinall ended at ibinaba ang phone sa couch at tumungo sa kusina para kumain nalang muna kasi wala na rin naman akong gagawin pa 2 DAYS LATER