روايات وقصص ضمن Pagitan Meaning

walang prenong tanong ko dito. Napatingil sa kakalakad ni Ma'am Margaret at hinarap ako. "Sa totoo lang, Pipay. Sa lahi ng Monteverde at Santillan ay malaki ang kanilang k*****a. Dahil may-lahing banyaga ang kanilang angkan!" sagot ni Ma'am Margaret kaya tumango lang ako. "Sadyang makati lang ang babae na yun," dagdag niyong sabi.

puno ng kuryusidad na tanong ko rito. "As I've heard, but not really sure, though. Bantayan Island got it's name from the term Bantayan sa Hari, which means 'Watchtovers of the King," nakangiting saad ni Orson. Sabi na, e, may history ang lugar na ito.

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.

Halatang na-amaze agad siya sa lugar. “Ganito ba talaga dito?” tanong niya, paikot-ikot ang tingin sa paligid, parang batang unang beses nakakita ng theme park. Napangiti ako. “Opo, Mama Karina. Kaya nga tinatawag na summer capital ng Philippines.” “Actually, parang wala tayo sa Pilipinas,” sabat ni Papa Kirr, na para din talagang pinoy dahil sa pagsasalita niya ng tagalog. “Malamig. Fresh hangin. Maganda.”

"Ito ay…" "Ating amo."

pag-punto niya sa kaibigan. “Hala ka! Ako ba naman ipahiya sa sarili ko, e” tonong batangueno niyang bigkas. Palibhasa ay tunay na nagmula sa Batangas ang lahi nila. Nakarating lang sila ng Tagaytay dahil sa may lupa rito ang tatay nila, na ibinenta rin nang magkasakit ito at mamatay. Ngunit nabawi rin nila ito sa pamamagitan ni Mariya at pinatayuan ng negosyo at bahay nila. “Para naman matauhan,” panggagaya niya ng tono nito.

*Kainaman- grabe/sobra *latite- sobrang dumi *ike- ikaw *pahapunan- pakain sa hapon bago ang okasyon kinabukasan *babag- away/nag-aaway *Are- ito *Pihong- sigurado/siguradong *masusumbi- masusuntok

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

"I'm sorry. Ito lang muna ang afford ko sa ngayon." My heart hurt. Sinikop ko ang buhok na tinatangay ng hangin. I looked straight at the overwater villas connected by wooden boardwalks. They are both surrounded by shallow waters. It barely resembles Maldives but the nickname "Maldives of The Philippines" bestowed upon Stilts Calatagan. "You don't really have to." Hinila niya ang balikat ko para maiharap ako sakanya. Hindi ako makatingin ng diretso. Bumagsak ang tingin ko sa balikat niya.

Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito. "Kase tasia, doon sa kapit bahay--" "Kapit-mansion." Anito na inirapan siya. Napangiwi siya dahil di siya sanay ipangalandakan na mansion nila, o amg kahit anong yaman nila. Hindi lang siya komportable, kahit totoong mayaman sila at isa siyang tagapagmana. Nag-iisang anak lamang siya.