Pagluluto Ng Kare Kare の小説・ストーリー

"Hindi malinis ang pagkain sa labas, magluluto na lang ako ng simple, saglit lang ito." Nagpalit siya ng damit at pumasok sa kusina. Agad namang tumayo si Nicole para tumulong. "Noodles lang naman ang lulutuin ko. Wala kang kailangang gawin, maupo ka na lang," sabi ni Karylle nang kalmado. Hindi sumang-ayon si Nicole at kinuha ang mga gulay para hugasan. Hindi nagtagal, nakapagluto na ng dalawang mangkok ng noodles si Karylle.

I really don’t know! Nagsimula na nga silang kumain. Nang ibaling ko ang tingin sa nakahandang ulam, bigla akong natigilan. I scanned the foods on the table, pero isa lang talaga ang ulam na naroon. Kare-kare. Napalunok ako. Anong kakainin ko? I’m allergic to peanuts. I couldn’t eat it. “You remember that this food is my favorite, Tita?” sabi ni Charitee habang naglalagay ng Kare-kare sa plato niya.

Malalim ang mata niyang kulay uling na nagbabaga at kayumanggi ang balat na tila babad sa araw. Nakatitig pa ko sa kaniya ng kumuha pa ng isang laruan si Marius mula sa banig sa harap ng lalaki. Isa itong karwahe, tulad ng mga hatak-hatak ng mga kabayo, ngunit tulis ang isang dulo nito at walang kabayong humihila sa kaniya. Bitbit ito ni Marius ng dalawang kamay, mukhang mabigat ito. Yari ito sa bakal at may tatlong dangkal ang laki. “Ah, gusto mo yan? Tinatawag ko `yang ‘Singaw-Tubig’!” pagmamalaki niyang muli. “`Lika rito, ipapakita ko sa inyo kung pano `yan gamitin!”

Pinagloloko yata siya ng hunghang na 'to. Totoong expert siyang lutuin ang ulam na iyon. Seafood karekare. Paborito nilang ulam ng mga bata. Pero mas masarap talaga ang version ng seafood karekare ni Nanay Carletta kaya hindi niya masisisi ang panlasa ni Wolf kung hindi man ito makamove-on sa karekare ni Nanay Carletta.

Iyon kasi ang pinagbotohan namin. Napatingin sa akin si Nyra. “Ahva, parang fiesta ang mangyayari, pati ako ay natakam sa mga iluluto.” “Tama, kumain ka rin at makakatulong din sa iyo itong mga iluluto natin,” sagot ko. “Mas masarap, mas gaganahan siyang kumain.” Tumango si Kara. “Atay—mataas sa iron. Malunggay—pang-boost ng dugo.”

Tumango naman ako dahil totoo naman ang sinabe niya. Tahimik kaming kumain at tanging ingay lamang ng kubyertos at Plato ang maririnig sa buong paligid. Paminsan-minsan kong sinusulyapan ang dalaga, napansin kong magana siyang kumakain dahil ang ulam nito ay ang kare-kare na paborito niya. Masarap naman talaga ang luto ng mommy ni Claire kaya Lang para'ng nakakahiya na sa kanya.

hagikhik nya sa kabilang linya. “Ano ‘yun, ‘Ma?” “Secret ko na ‘yun, ikaw talaga!” sabay tawa nya. “Nagluluto pala ako ng bagoong na gusto mo sa kare-kare natin,” paalam nya. “Talaga? Wow! Salamat, ‘Ma. matagal ko nang hindi natitikman ang kare-kare mo. Si Kataleia kasi, busy. Hindi nakakapagluto.”

Chineck niya sa loob ng ref kung kompleto ang mga ingredients niya para sa lulutuing kare-kare at sisig. May beef naman doon at gulay para sa kare-kare. Sa sisig naman ay meron pa namang liempo. ‘Yun na lang ang gamitin niya para mabilis lutuin.

Na-miss ko tuloy kumain ng kare-kare. “Oo, masarap nga, lalo kapag hindi malansa ang pagkakaluto ng bagoong, may bagoong kasing malansa at hindi masarap,” maarte niyang sagot habang sumasandok pa siya ng ulam sa mangkok niya. Nakakaganang kumain kapag kasabay si Aleron. Kahit sa video call lang iyon, nalilibang ako.

Natuwa naman silang dalawa kaya agad silang, umexit. Nung ako nalang mag-isa sa kusina ay muli ko nanamang naramdaman ang laki ng bahay at halos mabingi ako sa katahimikan. Umiling ako at iniwasang mag-isipng kung no-ano. Binuksan ko ang ref at namili ng pwedeng lutuin. Nahilo ako sa dami ng laman non' halos lahat ata ay nandito na. Inipon ko ang kakailanganin ko para sa pagluto ng Kare-kare. Hindi ko alam kung kumakain si Duke nito, pero eto ang gusto kong ulam, kaya ito ang lulutuin ko.