Pagmamahal Sa Bayan Tula Novels & Stories

"Mahal na mahal kita mula noon hanggang ngayon, Raven. Hindi nagbago ang pagmamahal ko na iyon kahit na ano pa ang nangyari sa nakaraan. Hindi nag-iba ang nararamdaman ko para sa’yo kahit na ano pa ang namagitan sa inyo ni Tyrone. I love you because I love you and not because of anything else. Mahal kita kahit noon mga panahon na iba ang mahal mo. Hindi kailanman nawala ang espesyal na pagtingin ko sa'yo. I really love you, Raven De Ocampo." "And I love you too, Art Treyson Lorenzo. I have loved you and I love you, still. Mahal na mahal din kita, Trey, mula noon hanggang ngayon, kahit na dumating sa punto na may minahal ako na iba. Hindi ka nawala sa puso ko, Trey."

I can't help but feel my heart warming up and my cheeks reddening as he continues, And this time, he looked proud to sing. At mahal, mamahalin kita hanggang 70 tayo At baby, ang puso ko ay maaaring mahulog nang kasing lakas ng 23 At iniisip ko ‘yung kung paano umibig ang mga tao sa mahiwagang paraan Dampi lang siguro ng kamay Well, ako-nahuhulog ako sa iyo araw-araw At gusto ko lang sabihin sa iyo na ako

Lalo na ang huling dalawang talata. ‘Hindi itinakda sa pagkakataong ito, Bilang alaala ng pagmamahalan!’ Malinaw na ang taong mahal nito ay nasa kaniyang harapan, ngunit hindi nito magawang sabihin, na isa itong pagmamahal. Sa katunayan ay nakakamangha ang ginawang tula ni Pang Tong base sa pagmamahal, pero isa parin itong tagalabas kung pag-uusapan ang relasyon.

"Nalimutan yata ninyo na halos kararating ko pa lamang dito ay kumilos na ako upang hanapin ang ikagagaling ng bayan." "Huwag ninyong isasama ng loob, Ginoo. Kayo'y hindi ko sinisisi. Hindi ko po kayo hinihingan ng di magagawa. Pagkat alam kung iniibig ninyo ang inyong Inang Bayan, sapagkat gayon ang itinuro sa inyo ng inyong ama at iniibig ninyo ang Pilipinas pagkat nasasakanya ang inyong pag-ibig, kayamanan at kabataan. Ang lahat ay ngumiti sa inyo. Iniibig siya gaya ng pag-ibig natin sa lahat ng nagbibigay sa atin ng ligaya. Ngunit sa araw na kayo'y maghirap, magutom, pag-usigin, ipagsuplong at ipanganyaya sa inyo na ring kababayan --- sa araw na iyan ay itatakwil ninyo ang inyong sarili

Paalam na muna mahal ko Nagmamahal Maria Mahal kong Arellano, Isang buwan na pala simula noong makarating ka sa hacienda at pamunuan ang mga trabahador ninyo. Masaya ako na nakakasama kita kahit na sa ganitong paraan man lang at alam ko na mababa ang tingin mo sa akin. Alam ko naman na babae ako at walang pina-aralan at higit sa lahat ay galing sa hirap kaya alam ko na nagdududa ka sa akin. Hindi naman dahilan ang pinag-aralan para masabing wala akong kakayahan sa ganitong larangan. HIndi lang lalaki ang may kakayahan na patakbuhin ang ganitong kalawak na hacienda dahil kahit katulad ko na babae na dapat nasa tahanan lamang ay mayroon sapat na kaalaaman at kakayahan na mapalakad ang lupain n

Humingga ako ng malalim. "Ang pagmamahal ay parang sugal lang iyan, baby. Sa bawat pagsugal asahan mo na may mga pagkakataon na talo ngunit hindi sa lahat ng pagkakataon ay talo ka, kung minsan, isang beses ka lang manalo, jackpot pa! Kung mahal mo, ipaglalaban mo..." She paused. "Mahal mo pa ba?" She added. Mahal ko pa nga ba siya?

Tila nadagdagan pa yata nang dahil sa buhos ng ulan kanina. “Sabagay, sino ba naman ako? Nakatago lagi sa dilim. Nakakulong sa apat na sulok ng studio. Hindi ako magaling makisalamuha. Wala akong mga kaibigan. In short, hindi ako pang-display. Wala rin naman akong mukhang maganda. Hindi mo maipagmamalaki. Pero tandaan mo, kung anong meron ako na hindi mo magagawang makuha sa ibang babae, Gab. Pagmamahal. Totoong pagmamahal. Mahal na mahal kita kahit na ginagawa mo sa akin 'to sa napakababaw na dahilan. Bulag ka siguro kaya hindi mo 'yun makita, o siguro wala kang pangdama kaya hindi mo maramdaman. O baka kulang pa ang pagmamahal ko sa'yo.”

Isinalaysay ni Hailey, "Tulad ng langit na hindi tumatanda, ang ating pag-ibig ay walang hanggan. Ang ating mga puso ay magkakaugnay tulad ng isang lambat na sutla na may isang libong buhol dito!" “Urgh…” “Hubby, anong meron?” “Para akong… nasusuka.” “Naku, kakagising mo lang, kaya huwag ka nang kumain ng marami.” “…” Hindi nakaimik si Jordan. Napakawalanghiya ni Hailey na bigkasin ang gayong tula ng pag-ibig. Kaninong puso ang nakipag-ugnay sa kanya? Sino ang may walang hanggang pag-ibig para sa kanya?!

Tanging ang pagmamahal ang maaaring magdulot ng sakit. Kung wala kang puso at hindi marunong magmahal, para kang isang pader na gawa sa tanso at bakal—hindi tinatablan ng kahit anong sandata. Malungkot na sinabi ni Samantha, "Kuya, madaling mahalin ang isang tao, pero napakahirap niyang kalimutan. Hindi naman sa hindi ko sinubukang sumuko. Ilang taon ko nang sinubukan, pero hindi ko nagawa. Kaya nga nagdesisyon akong sumugal—hayagang umamin at habulin siya."

"Hindi rin ako naging mabuting ama kay Heaven dahil mas pinili ko ang aking first love kaysa sa kaniya na dugo at laman ko." Isang iling ang ibinigay ni Roman, "Hindi ko po kayo puwedeng husgahan bilang isang masamang ama lalo na at nagawa ninyo pong patunayan ang pagmamahal ninyo sa kaniya. Pinili ninyo pong lumayo kaysa masaktan siya sa isang bagay na hindi ninyo po kayang ibigay sa kaniyang mama."