Romans & histoires Pagmamahal Sa Bayan Tula

Ava Nakangiti ako habang naglalakad ako palabas ng opisina ni Mason at nandoon ang kilig na maramdaman ko muli ang kanyang mga labi. Alam ko naman na pansamantala lang ito pero hahayaan ko na dahil ito lang ang paraan para makasama ko siya at para maramdaman ang pagmamahal niya kahit hindi naman talaga ito para sa akin.

Hindi man perpekto ang nakaraan, ngayon ay mas matatag na ang kanilang pagmamahalan hindi lang dahil sa salita, kundi dahil sa puso. Paglapag nila sa Pilipinas, sinalubong sila ng mainit na araw, ang amoy ng dagat at mga bulaklak, at ang ingay ng buhay sa kanilang bayan. Dala-dala nila ang mga alaala sa Tuscany, pero ang tunay na tahanan ay dito sa piling ng pamilya, kaibigan, at mga pangarap na kanilang pagsasamahan.

Hinayaaan niya ang sariling mahulog sa lalaking walang pakiramdam. Oh well, bakit niya ba pagtatakhan ang bagay na iyon. May lulugaran ba ang pagmamahal sa isang taong walang ibang nais na gawin sa buhay kundi ang pumatay? Pero bakit si Lita ay kaya nitong mahalin? Kailangan na niyang kumilos para makauwi na ng Maynila. Isang malaking kamalian ang lahat. Hindi siya dapat tumapak ng San Fabian.

At p*tanginang pagmamahal toh dahil hindi ko siya kayang iwan. Ngayon na gusto ko siyang palayain kahit mabigat sa kalooban ko, ay nagawa niya pang pag-isipan ako ng masama. Hindi niya ba talaga mararamdaman at makikita ang paghihirap ko dahil sa pagmamahal ko sa kanya? I quit! Kahit mahal ko siya, hindi talaga tama na hindi ako lumaban. "Gave up, already. Hindi ka niya mamahalin tulad ng pagmamahal mo sa kanya"

I love you, love kumain kang mabuti~. Marlia POV Nagising ako ng 4:30am para mag ayos ng susuotin ng asawa ko at almusal namin. Ganito lagi ang rotation naming dalawa. Hindi ako humihingi ng kahit na ano sa asawa ko. Kasi alam kong napilitan lang siya na pakasalan ako dahil sa mga magulang niya. Kaya kahit alam kong hindi niya ako mahal siya ay mahal na mahal ko. Bago bumangon. Love, tyrone habang hinahaplos ang mukha mahal na mahal kita kaya kong tiisin lahat mahalin mo lang ako. Sana dumating din ang time na yun. Sabay halik sa pisngi at bumangon na.

Nang maka higa na ako ay nag salita naman si Lola Goreng, hinimas himas niya ang aking tiyan. “Mila, Minsan ang taong mahal mo ay bibigyan ka ng ala ala na masakit upang malaman mo kung para ba sila sa iyo o hindi.” wika naman niya, tumango lang naman ako habang nakikinig sakaniya ng masinsinan.

sabi ko, puno ng paninindigan. Tumango siya, may ngiting puno ng pag-asa. "Oo, gagawin natin ‘yan," sagot niya. At muling nagtagpo ang mga labi namin, mahaba, totoo, at puno ng pagmamahal. Ang ginawa naming pagmamahalan nang gabing iyon ay hindi dahil sa pagnanasa, kundi dahil sa purong damdamin.

Turo nito sa dibdib niya. "I love you Jae, i mean it." Saad nito at hinalikan ang kamay ko. Pinigilan ko ang luhang nagbabadya sa pagbagsak, baka masira ang beauty ko dito e. "Sabi mo yan ah?" Paninigurado ko. "Ipromise mo sakin na ako lang ang mamahalin mo okay? Ipromise mo sakin na wala na si Raya sa puso't isip mo." Saad ko.

"It's fine with me. Hindi ang hitsura o panlabas mo ang minahal ko." Lihim uling nakaramdam ng kilig si Jamilla. Unang buwan pa lang nila bilang magkasintahan, pero lumalalim na nang lumalalim ang pagmamahal niya rito dahil sa maraming magagandang katangian nito. "Pero hindi ba nakakahiya?" "Mag-isa lang ako roon kaya wala kang dapat na ikahiya." "Baka kasi anong isipin ng mga tao kapag nalaman na magkasama tayong dalawa sa iisang bahay."

At hindi ko namalayan ang unti unting pagtulo ng butil sa aking mga mata kaya agad ko itong pinunasan gamit ang aking palad. [ Insert theme song, now playing: Paubaya by Moira Dela Torre ] ( Saan nagsimulang magbago ang lahat? Kailan no'ng ako'y 'di na naging sapat? Ba't 'di mo sinabi no'ng una pa lang? Ako ang kailangan, pero 'di ang mahal Saan nagkulang ang aking pagmamahal? Lahat ay binigay nang mapangiti ka lang