Panabong Na Manok Mga Nobela at Kwento

Kaya't nagulat siya nang makita si Manang Anita na naghihintay sa dining room, ang amoy ng lutong bahay na pagkain ay pumuno sa paligid. Ngumiti si Manang Anita ng may kabaitan, tinangkang itaas ang isang maliit na casserole at naglakad papunta sa kusina. “Ito ang manok na pinili ko mula sa probinsya. Nilaga ko ito buong hapon. Mainit pa ‘yan. Subukan mo, masarap.” Hindi napigilan ni Irina ang magbalik ng ngiti. “Salamat, Manang Anita.”

tanong ko dito. Agad naman nyang nilabas ang dalawang lagayan ng ulam saka binuksan. "Ito ang ipa-alam mo ginataang malunggay na may papaya at manok na native at itong isa tinulang manok na native," sabi nya sa akin. " Initin mo lang yang mamaya. Sige na't kumain kana dahil aalis na rin ako asan na pala ang mga maruming damit ninyo upang madala ko na ito," dagdag nyang sabi sa akin. Kaya wala akong magawa dahilan yung ang makakabuti para kay Ana. Agad kung tinuro ang lagayan ng maruming damit naming saka ito kinuha at umalis.

Umuusok pa iyon at amoy na amoy niya ang bango ng karne ng manok na sahog ng sopas. Napalunok siya kasabay ng pagtunog ng kaniyang sikmura. Hudyat iyon na kailangan niya na talagang kumain. Tama si Mang Pablo, hangga't may buhay, may pag-asa. Makakauwi pa siya!

“Halika! Wag kang mahiya! “Ito ang orihinal na poached chicken ng South Light! Tanging manok lang mula sa Silver Nimbus Mountain ang pwedeng gamitin para sa putaheng ito. “Malambot at malinamnam ang laban nito. Sadyang napakasarap ng lasa nito. “Magpakabusog ka hanggang sa kaya mo pa. Hindi ka makakakuha ng marami pang pagkakataon pagkatapos nito. “Meron ring sauced beer, braised abalone with scallops, at swallow nest's soup. Lahat ng iyon ay magaganda ang kalidad. “Gumastos ako ng ilang libong dolyar para rito! Talagang kailangan mo tong subukan!” “Tama ba ang pagpapanggap mo, Harvey!” Galit ba sumigaw si Grandma Cobb pagkatapos siyang bigyan ng ganitong pagsalubong.

Kaloka talaga. Naghihimas ito sa manok nitong panabong at halatang kinakausap na naman nito ang manok. Pokus na pokus ito sa ginagawa kaya marahil hindi nito namamalayan ang pagdating niya. “Mananalo raw ba siya, Tang?” intrada niya. Inangat nito ang tingin mula sa manok papunta sa kanya at awtomatikong ngumiti.

May meduno, pata, beef brocolli, chopsuey at adobong manok. “Ang dami naman nito, Manang Penpen,” masaya kong sabi habang sumasandok na ako ng kanin. Amoy palang ng mga ulam ay katakam-takam na. Kung kasama ko lang si Corvus dito, sigurado akong mapaparami ang kain niya. Mahilig pa naman ‘yun sa pata ng baboy.

“Ayan!” Pinalakpakan ako nila Manang Cencia nang maihain ko ang niluto ko na Adobong Manok. Sobrang masarap, amoy pa lang kaya nakakagutom. “Naku, sigurado ako na mabubusog ang alaga ko niyan!” maligayang sambit ni Manang Cencia. Binalingan ko silang lahat. “Puwede po kayo kumain. Meron pa po sa kawali.”

Nang wala na ang basket, ang kabuuang bigat ay apat na kilo at anim na guhit. "Ang taba at laki ng manok mo, hindi kakayanin ng pamilya naming apat sa isang kainan," kunot-noong sambit ng dalaga. Nag-isip sandali si Isabelle saka nagsabi, "Ganito na lang po. May natitira akong apat na itlog. Apat din po kayo sa pamilya. Kung bibilhin niyo itong manok, ibibigay ko na lang nang libre ang mga itlog! Mas mainam na rin po ‘yon para may masustansyang almusal kayo, ‘di ba?"

singit pa ng isa pang katulong. "Baka umabot pa Sir sa paglutuin ka ng manok na kulay itim o ibong na tatlo ang paa " natatawa si Manang Mila sa mga reaksiyon ng bagong amo. "Ano? manok na kulay itim at ibon na tatlo ang paa? Balot nga na walang sisiw masisiraan na ako ng bait eh, ganyan pa kaya?" sabi in Intoy.

Pero ang pinakamurang ulam ng karne ang binibili niya. "Aling Bebang, isang order nga po ng adobong manok," saad niya bago itinuro ang ulam na nais niyang bilhin. "Sige ganda," sabi ni aling Bebang bago nagsandok na ng ulam.