Novel & Cerita Panabong Na Manok

Diba? "Manok." "Oyy Ken mali ka sisiw yun hindi manok, wag kang ano dyan." "Wag mong ibahin yung usapan Trix." "Ah basta aalis parin ako, aalis nalang ako pag umalis ka na para di mo malamang aalis ak... ayy putangina ayan tuloy nasabi ko!" Inis kong kinamot ang ulo ko, ano bayan nagiging bobo na ako. Dapat diko sinabi yun para di nya malaman hayst!

“Bukas ipapakita ko sayo ang mga pato sa kanal.” Pumasok kami at nakahain na ang hapunan. Tinolang native na manok at may hinog na papaya. Umupo kami at sabay-sabay na kumain. Grabe, namiss ko talaga ang ganitong eksena. Naparami ang kain ko dahil iba talaga ang lasa ng native na manok kumpara sa nabibili sa supermarket. Nakatulog si Nathan sa mga bisig ng lola niya, kaya dinala niya

sabi ko. Kumuha rin ako ng isang bote ng toyo, sachet ng oyster sauce, at isang maliit na pack ng breading mix. Dumaan din ako sa gulayan at bumili ng tatlong pirasong calamansi, dalawang ulo ng bawang, at isang sibuyas. Naalala ko kasing mas masarap kapag may pinigang calamansi bago iprito ang manok.

Lumapit ako sa kanya at kinuha ang panghalo na hawak niya. "Patikim nga," sambit ko. "Sa inululito ko o ako?" Hindi ko maiwasang irapan siya sa kalukuhan niya. "Tumigil ka," pagbabanta ko. He let me taste the food and even positioned himself on my back and hugged me while I was busy tasting the food he cooked. It's adobong manok. Tinikman ko iyon at hindi maiwasang mamangha dahil masarap iyon. Masarap siya magluto!

manang bubbled. Napailing nalang ako kay manang at inaya na silang pumasok para makakain na. Madaming pagkain sa hapag ng maabutan ko, may kakanin pa na specialty ni manang! May lechon at beafsteak na home made din, may bulalo pa pero alam kong hindi naman ito masasayang dahil madami naman kaming kakain "Dami naman! Wala namang may birthday!" Gulantang kong sabi.

utos ko. "Yes, ma'am." Mabuti na lang at manok na may sabaw ang ulam. Tamang-tama at gusto kong humigop ng mainit na sabaw. Lihim naman akong nagpasalamat dahil gutom ako. Ibig sabihin hindi ma-snob ang tinolang manok na luto ni Manang.

“No, just sit there. I’ll cook for us. It will be quick.” “Okay!” Umupo ako at pinanood siya sa ginagawa. Una niyang ginawa ay naghugas ng bigas para magsaing. Pagkasalang niya ng kaldero niyon ay hiniwa na niya ang isang buong manok sa chopping board at saka hinugasan. Chicken adobo pala ang lulutuin niya. Sabagay, mas mabilis iyong lutuin kaysa pork adobo na kailangan pang palambutin. Gutom na nga pala siya.

Mahinahong sabi ni Igneel. "Tama si Kokoy, Ante. Ito yata ang unang beses na nakakain kami ng lechon manok!" Masaya namang sabi ni Karlo. Ngumiti si Lienne dahil sa sinabi nilang dalawa. Lechon manok ang binili niyang ulam at kanin, bumili na rrin siya ng ibang gamit para sa dalawa tulad ng lutuan para sa mga pagkain. "Wala iyon at saka maliit lang naman na bagay at mura lang iyon," sabi naman ni Lienne. "Oonga pala Karlo, sa susunod na araw ay sasamahan na kita sa napili kong school para sa'yo. Mage-enroll ka na dahil iyon ang bili ni Itay at ni Kuya sa akin na dapat may paaralan ka na," sabi ni Lienne kay Karlo.

"Este--pakibalot na lang yung iba!" Napatango-tango naman siya at umalis na. Tinira lang niya ang parteng breast at wings ng manok, iyon kasi ang favorite kong parts ng manok. I looked at the two again. They sat at their table and ate happily. They are truly impressive and charming! "Kaya ayaw mong samahan kita kasi gusto mong solohin ang pagkain. Huwag kang mag-aalala dahil may baria rin akong pambili."

Tama si Birang. "Swerte pa nga nila dahil limang araw lang silang makukulong. Aba, tayo noon ay labing limang araw!" Kabadong natawa si Birang. "Sabagay, paglaruan ba naman natin at sunugin ang kulungan ng mga panabong n'yang manok, swerte pa rin natin kasi hindi niya tayo pinatapon sa kanilang isla." Tama... Pinaglaruan nila at sinunog ang kulungan ng mga tandang nitong manok. Hindi lang 'yon, binigyan pa nila si Kapitan Tanggol matapos maluto ang mga manok.