Novel & Cerita Pang Patigas Ng Ari

Hindi niya gustong makaligtaan ang paglaki ni Aristotle. Bumubuhos ang malakas na snow sa labas, ngunit ang bahay ay sapat na mainit-init. Matapos ang nakakapagod na oras sa banyo, lumabas si Arianne, basang-basa sa pawis. Gayunpaman, ang paningin ng sariwang-amoy Aristotle ay nagdala sa kanya ng isang pakiramdam ng katuparan. Binuhat niya si Aristotle pabalik sa silid, sinuot ang kanyang mga damit, at inilagay siya sa kanyang higaan. “Maliligo si Mommy. Magsaya kasama si daddy, okay?"

Noon niya nakita ang malalim nitong biloy sa magkabilang pisngi. 'Wahh! Ang cute niya! Nakakagigil! Ang sarap pati pisilin ang pisngi!' Pilit kinalma ni Ariah ang sarili habang nakatitig sa bata. Sobra talaga siyang nanggigigil sa cute nitong mukha. Pilit niyang kinontrol ang sarili dahil anytime ay baka panggigilan niya ito sa harap mismo ng nanay.

Hindi niya mapigilang mapasigaw sa tuwa habang nagvi-video. “Ang lamig dito, parang winter sa movies!” sabi niya habang kinukunan ang paligid na tila nababalot ng puting hamog. Isinend niya agad ang video kay Jiro. Sa bahay, tinignan ni Jiro ang video. Habang umiikot ang camera, narinig niya ang masigla at matamis na boses ni Arienna: “Jiro, look! Ang kapal ng fog dito sa Pampanga. Ang ganda!”

(Aria’s POV) Ang mundo sa labas ay tuluyan nang nilamon ng itim na dingding ng karagatan, ngunit sa loob ng sirang penthouse suite na nakalubog sa kalahating tubig, ang hangin ay hindi malamig. Ito ay nagbabaga. Amoy ng basang balat, ang nanunuot at malapot na scent ng sariwang t***d, at ang animalistic na bagsik ng isang lalaking tuluyan nang binitawan ang kanyang katinuan para maging isang mandaragit.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

ARIA Nagising akong wala ng katabi mabigat ang katawan at masakit ang ulo, bumukas ang pinto at pilit na sinisino ko kung sino iyon. May dala siyang tray na naglalaman ng pagkain at langhap na langhap ko agad ang masarap na amoy na yon. "Iiwan ko na lang dito masarap itong kainin habang mainit para mawala ang tama mo."

Namangha naman ako sa mga batang umaarte lalo na sa batang babae na nakasuot ng kunwaring buntot ng sirena. Kung ganoon ay naiintindihan ko na kung sino at kung bakit naging Atargatis ang naging pangalan nitong lugar. Base sa ginawang pagtatanghal ng mga bata, si Atargatis ay isang napakaganda at makapangyarihang Catalonan na umibig sa isang mortal na taga-pastol. Dahil sa pagiging mortal nito'y hindi niya nakayanan ang banal na pakikipag-isa at namatay.

gigil kong sabi sa sarili. Naalala ko kung paano siya laging may bagong bag kapag nakikita ko siya noon, kung paano siya minsan nagkukuwento tungkol sa mga restaurant na pinupuntahan niya at kung paano siya biglang nakakapag-shopping ng mga bagay na dati naman ay hindi niya kayang bilhin. Noon, hindi ko iyon pinag-iisipan dahil hindi ko naman alam kung saan galing ang pera niya. Ngayon, habang nakatingin ako sa records ni Jonas, nagsimulang magtugma-tugma ang mga bagay na dati kong hindi pinapansin

Geoffre Pagpasok naming dalawa ni Ari, lahat ng tao ay nakatingin sa amin. Naramdaman ko na lang ang paghigpit ng kapit ni Ari sa braso ko. Napangiti at napatingin ako sa kaniya. Kahit na nakangiti siya habang nakatingin sa harapan niya ay kita sa galaw niya na kinakabahan siya. "Sorry If I'm gripping you so tight," pabulong na sabi niya sakin. Umiling lang ako.

Lahat ay lumingon. Isang batang lalaki ang sumandal sa desk malapit sa malayong pader, nakatiklop ang mga braso sa dibdib. Maluwag ang lab coat, bukas ang top button, relaxed ang postura pero matalas ang mga mata sa pag-aalinlangan. Naka-set ang panga, challenging ang ekspresyon.