Panicking Novels & Stories

Nag panic s'ya ng mga oras na iyon at kulang na lang na tumakbo s'ya palabas para makalayo s'ya sa binata ngunit mukhang hindi nakisama ang kan'yang mga paa dahil hindi n'ya man lang ito maigalaw para ihakbang. "Shit! Shit!" lihim na pagmumura n'ya ng makita na nasa harapan n'ya na ito habang nang-aakit na nakangiti sa kan'ya. Nanginginig ang kan'yang mga tuhod ng mga oras na iyon at hindi n'ya malaman ang kan'yang gagawin.

I took a deep breath and unzipped my pants so my member can be free and breath. “Fuck this life,” nahihirapang bulong ko sa sarili ko. Na ririnig ko sa tenga ko ang halakhak niya, ang bawat ungol niya habang nasa kama kaming dalawa. She got me tied on his cute little paws, and I won’t let this day go without knowing where I can find her. As I am looking at my proud d*ck standing tall, there are countless knock on my office’s door. I fixed my pants before I clicked the button to automatically open the door for them.

BEATRICE POV Kagat kagat ko pa rin ang dulo ng ball pen ko dahil hindi ko pa rin makalimutan ang nangyari sa kaniya. Ilang taon na simula ng mawala ang panic disorder niya dahil nakakaya niya namang ihandle lahat ng nangyayari sa kaniya. Noong nagsasama kaming dalawa ay hindi naman na nangyari sa kaniya yun, ang mahirapang huminga.

Akala niya magfi-face time sila ngayon. “I can’t open my account.” “Bakit? Nahack ba?” “I don’t know. Ipapaayos ko ito bukas. By the way, what are you doing now? Are you okay?” “Yes. Ayos lang naman ako.” “Bakit ganiyan ang boses mo?” “What do you mean?” “Para bang umiyak ka galing. What happened?” Nakagat ni Pan ang pang ibabang labi niya. Naiiyak na naman siya habang naaalala ang mga engkwentro nila ng ina niya.

I am consciously panicking and losing breathe suddenly. Fear was eating me. 'tang ina' mura ko sakin sarili. Mauubusan nako ng hininga pakshit! I was panicking and slowly losing out my breathe than before I close my eyes I heard a flash. Pero wala na, napapikit nalang ako ng tuluyan. 'Cough! 'Cough! Masakit ang dibdib ko pati ilong ko habang naghahabol ng hininga. Lalo pa ako nahirapan makahinga ng may sumalubong sakin ng yakap.

isang napakatinding takot at matinding panginginig ang biglang lumamon sa buo kong pagkatao. Napahawak ako nang mahigpit sa gilid ng aking desk. Ang puso ko ay humahagupit sa bilis ng tibok, at ang aking paningin ay bahagyang nanlabo sa matinding panic. Bakit ayaw niyang isama si Hansell? Bakit napakadali sa kanya na payagan akong mag-stay samantalang napaka-importante ng trip na 'to?

Walang kaaway ang kapatid niya dahil wala siyang kakompetensya sa negosyo simula ng nawala si Jano Del gado . "mahahanap din siya besshy wag ka gaano mag isip ng kung ano ano .Remember may Anxiety ka at baka magkapa panicked attack kana naman .Relax lang okey!" kailangan niyang libangin si Yanna dahil nakita na niya ito kung paano nagka panicked attack at natatakot siya dahil pwede niyang ikamatay iyon lalot mahina ang puso nito na silang dalawa pang ang nakakaalam .

His Adams apple moved and his jaw clenched as anger on his eyes became worse. Hindi ako nag paapekto sa mga sinasabi niya. "Then kill yourself!" Naalimpungan yata ako dahil bigla akong nagising sa panagip na yun. Nakita ko si Blake na nakatingin sa akin. "Are you okay ma?"He said worried. I nodded. "Do you want some snacks?" "Nope." Huminga nalang ako ng malalim. Anong klasing panaginip yun. Good sign bayon o bad sign.

Galit ako sa katotohanang hindi siya mapapasakin. Naramdaman ko lalong umikot ang paningin ko kaya mabilis akong napahawak sa bandang ulo ko nang mawalan ako ng balanse nang maramdaman kong may tumulak sakin sa pool nang hindi ko inasahan. Ang bilis ng pangyayare at na hulog ako sa pool. Nakita kong nag panic ang crowd dahil sa nangyare. Nag panic din ako at naghahabol ng hininga lalo na't 'di ako marunong lumangoy hanggang sa may tao akong nakita sa dulo na walang ano ano'y tumalon sa tubig para sagipin ako.

“... Manang Martha, bakit po? May mali po ba akong nasabi-” “Pakiulit nga po ng tanong niyo Miss Taphney, baka namamali lang ako ng pandinig...” bagsak ang mga balikat na saad ng matanda. Pakiramdam ni Taphney ay biglang nag-on ang panic attack mode niya sa katawan. Anong nangyayari? Anong hindi niya alam?! “Pasensya na po kayo ah, pero ano po bang meron bukas-”