Panicking Mga Nobela at Kwento

Isang matinding panic attack ang tuluyang lumamon sa kanyang sistema. Pilit niyang itinulak si Niguel. Marahas siyang umurong patalikod, kinakaskas ang kanyang sarili sa kutson hanggang sa tumama ang kanyang likod sa malamig na headboard ng kama. Ibinulot niya ang kanyang sarili, niyakap ang kanyang mga nanginginig na tuhod, at ibinaon ang kanyang mukha roon habang walang-tigil sa paghagulgol.

Iinom nga pala sya ng gamot, uunahan na nya ang kanyang panic attack bago pa man ito mangyari. “Si te pones tan nervioso, no podrás pensar con claridad, (If you get so excited, you won’t be able to think clearly), untag nya sa sarili. Umikot sya sa kitchen counter para hanapin ang gamot nyang hindi nya matandaan kung saan nya nailagay. “Tara na! Ano’ng oras na ba? Ma-trapik pa naman sa MacArthur—Ang gwapo naman n’yan!”

Nag panic s'ya ng mga oras na iyon at kulang na lang na tumakbo s'ya palabas para makalayo s'ya sa binata ngunit mukhang hindi nakisama ang kan'yang mga paa dahil hindi n'ya man lang ito maigalaw para ihakbang. "Shit! Shit!" lihim na pagmumura n'ya ng makita na nasa harapan n'ya na ito habang nang-aakit na nakangiti sa kan'ya. Nanginginig ang kan'yang mga tuhod ng mga oras na iyon at hindi n'ya malaman ang kan'yang gagawin.

I took a deep breath and unzipped my pants so my member can be free and breath. “Fuck this life,” nahihirapang bulong ko sa sarili ko. Na ririnig ko sa tenga ko ang halakhak niya, ang bawat ungol niya habang nasa kama kaming dalawa. She got me tied on his cute little paws, and I won’t let this day go without knowing where I can find her. As I am looking at my proud d*ck standing tall, there are countless knock on my office’s door. I fixed my pants before I clicked the button to automatically open the door for them.

BEATRICE POV Kagat kagat ko pa rin ang dulo ng ball pen ko dahil hindi ko pa rin makalimutan ang nangyari sa kaniya. Ilang taon na simula ng mawala ang panic disorder niya dahil nakakaya niya namang ihandle lahat ng nangyayari sa kaniya. Noong nagsasama kaming dalawa ay hindi naman na nangyari sa kaniya yun, ang mahirapang huminga.

Akala niya magfi-face time sila ngayon. “I can’t open my account.” “Bakit? Nahack ba?” “I don’t know. Ipapaayos ko ito bukas. By the way, what are you doing now? Are you okay?” “Yes. Ayos lang naman ako.” “Bakit ganiyan ang boses mo?” “What do you mean?” “Para bang umiyak ka galing. What happened?” Nakagat ni Pan ang pang ibabang labi niya. Naiiyak na naman siya habang naaalala ang mga engkwentro nila ng ina niya.

I am consciously panicking and losing breathe suddenly. Fear was eating me. 'tang ina' mura ko sakin sarili. Mauubusan nako ng hininga pakshit! I was panicking and slowly losing out my breathe than before I close my eyes I heard a flash. Pero wala na, napapikit nalang ako ng tuluyan. 'Cough! 'Cough! Masakit ang dibdib ko pati ilong ko habang naghahabol ng hininga. Lalo pa ako nahirapan makahinga ng may sumalubong sakin ng yakap.

Kaagad na gumapang ang matinding takot sa puso ni Paolo. Naalala niya kasi ang nangyareng pang ho hold-up sa kaniya dati na tinangay ang cellphone at lahat ng pera niya. Baka hold-up na naman ito ngayon, kaagad niyang itinaas ang dalawa niyang kamay. Halata ang matinding takot sa kaniyang mukha. Wala pa man ding dumaraang ibang tao sa kalsada ng mga sandaling iyon. "Diyos ko! kuya wala po kayong makukuha sa'kin, wala po akong pera mahirap lang po ako. Maawa po kayo sa'kin"

There’s no one beside me. Nanginginig na ang buo kong katawan nang isugaw ko ang pangalan ni Fabian, pero hindi ito sumasagot. Mabilis kong kinuha ang cellphone ko sa bulsa ko para sana tawagan siya, pero ni maging isang bar ng signal ay wala. At pa-lowbat na rin ang cellphone ko. Shit. Shit. Shit! This can’t be happening. Nararamdaman ko na ang mabibigat kong paghinga at panlalabo ng mga mata ko as I was having a panic attack.

There are series of memories suddenly rushing inside my mind. I heard someone called my name pero hindi ko na mausisa kung sino. Unti-unting lumalabo ang paningin ko. I started to panic quietly. Here goes this damn anxiety! Bakit kung kailan nasa trabaho ako ngayon pa aatake?