Panicking Novels & Stories

"Seryoso?! Ang isang sikat na Lucas Villamor, marunong mag-luto ng mamahaling steak pero takot sa pancake?!" "I am not scared of a pancake," mabilis niyang depensa, ang kanyang mukha ay bahagyang namula na ikinagigil ng puso ko. "It's just... the measurements, the flipping... it seems precision-based in a different way. Baka masunog ko lang o hindi maluto ang loob."

Siya namang pagpasok ng doktor. Nakangiti siyang humarap sa amin. "The problem is not about your pregnancy why you collapsed awhile ago." Nagkatinginan naman kami ni Uncle Troy bago ko tinanong ang doktor. "A-Ano pong ibig ninyong sabihin, dok?" "It's about your panic attacks," sagot naman ng doktor. "Panic attacks?" halos sabay naming tanong ni Uncle Troy. "Panic attacks occurs when your trauma about something is triggered," paliwanag niya naman.

Sinubukan kong tumayo, kahit hirap man ay nagawa ko pa ring tumayo para hanapin si Hari, pero bigla akong nakaramdam ng takot at kaba nang mawala na iro sa paningin ko. Umikot ako para sana bumalik kina Baste, pero mas domoble ang kaba ko nang hindi ko na maalala ang daang pabalik. I suddenly panic. Kaya ay napatakbo ako palayo lalo na nang maramdaman kong nahihirapan na akong huminga sa dami ng tao, at sa anxiety attack ko. Pero kahit saan ako pumunta, ang daming tao. At hindi ko mahanap ang exit, o spacious na lugar para makahinga ng maayos.

Nakahiga si Phinea sa sahig habang ang dalawang paa ay nasa ibabaw ng kama. Nahulog siya sa ibabaw ng kama. Bumangon si Phinea at napahawak sa ulo. "Ano nangyari?" tanong ni Phinea. As usual wala siya maalala na kahit ano ngunit nandoon ang pakiramdam na parang may malaking bagay na nawala sa kaniya, nandoon ang anxiety, takot at lungkot. Hindi iyong ang first time.

She has to let it all out or she’ll go insane. "T-This will be the first time you’ll hear this from me..." panimula niya at muling uminom ng kape pampalakas ng loob. "Ano ba ‘yan? Bruha ka, kinakabahan ako." "I... I have this fúck buddy and—"

Naging panic din ang tono niya habang sinasabing, “Anong nangyari sayo?! Saan ka pumunta? Anong nangyari?" Hindi naglakas loob na salubungin ni Arianne ang kanyang tingin at napayuko na lamang siya habang mahinahong sinabi, “Nahulog ako, kaya ang sugat. Hindi ko sinasadya ang iyong tawag. Nawala ko ang aking handbag, kasama ang aking telepono, wallet, at ilang iba pang gamit. I'm sorry... for making you worry, but I'm fine."

"What?" Why the heck am I panicking? Hindi ba at ito ang gusto ko? Unti-unti na kaming nasisira, unti-unti na siyang naiinis sa akin, at unti-unti na siyang lumalayo. Everything is going according to my plan. So, why the heck am I panicking? "Doon muna ako sa kabila hanggang sa lumamig na 'yang ulo mo at handa ka nang pag-usapan itong nangyayari sa atin."

Pa'no kung bigla na naman siyang sumpungin ng kanyang anxiety o panic attack sa gitna ng kanyang mga gawain katulad na lang noong nagmimisa siya sa harap ng maraming tao? "Ayan ka na naman, Mer. Sige, ayan ka na naman. Kung ano-ano na naman kasi iniisip mo kaya ka na-i-stress. Lalo mo lang tini-trigger 'yang anxiety mo na nanahimik eh," kinagalitan ni Mer ang sarili sabay sinipol-sipol niya ang himig ng isang masayang kanta para ilihis ang isip sa mga alalahanin.

Nagpapanic na ako at si Cassy naman ay kalmado lamang at nakikinig sa sitwasyon "Baby, don't panic. Gagawin ko ang lahat upang hindi nila malaman ang tungkol sa mga apo ko. I will block their connection alam kong napapatakbo si Montero nang private investagation tungkol sayo pero haharangan ko iyon, So don't cry now baby" Dad assured me at buti nalang kumalma ako

"Anton… Anong pinaka magandang gawin para gamutin ang trauma at panic attacks?" Nagtaka si Anton at napaayos ng upo. "Bakit mo naman tinatanong 'yan? Wag mong sabihing nag-panic attack si Kasumi kagabi dahil sa'yo? Bro, kung totoo iyan, sobrang laking problema niyan."