Novel & Cerita Panicking

“The media is reporting a second wave. They’re saying you personally profited. Investors are panicking.” Nag-shift agad ang buong aura ni Adrian. Armor. Precision. CEO mode. “Prepare a press address,” sabi niya. “Face-to-face. Now.” Tumakbo palabas ang analyst. “Adrian—wait,” tawag ko. He turned back. At for one heartbeat, the armor cracked — just for me. “What is it?” Sana nasabi ko na natatakot ako para sa kanya. Sana nasabi ko na ayokong mag-isa siyang harapin ’to.

Ramdam ko ang pananakit ng aking private part, isang malinaw na ebidensya ng nangyari kagabi—ang panggigigil, ang bilis ng ritmo, at ang walang humpay na pagsasanib ng aming mga katawan. Panic. Iyon ang bumalot sa buong sistema ko. Ang puso ko ay parang gustong kumawala sa dibdib ko sa sobrang bilis ng tibok. Althea, gaga ka! sigaw ng utak ko. Impluwensya ng alak, oo, pero hindi sapat na dahilan iyon para makipag-one night stand ako sa isang estranghero!

Ang balangkas ng naturang tao na ilang araw nang nagmumulto sa kanyang isipan. An intense panic and astonishment grasped to her inside like a colony of a honeybee settled uncontrollably in a hive. The feeling is ruthless but April is too damn good to make a numb show. Nagawa pa rin niyang huwag magpakita ng kahit na anong emosyon.

Pangamba. At bangungot. Pangalan pa lamang ng taong iyon ay sapat nang magdulot ng panic attack sa kanya. Mabilis. Marahas. At halos hindi niya makontrol. Napapikit siya. Mariing bumaon ang kanyang mga kuko sa sariling palad habang pilit pinapakalma ang sarili. Huwag mong isipin. Tapos na iyon.

Sinamantala ko ang pagkakataon para tumakas, mabilis na lumabas ng silid at tumakbo sa mahabang pasilyo. Tuluyan na akong binalot ng panic attack, na tila sumasakal sa aking dibdib at nagpapalabo sa aking isipan na parang isang mahigpit na sipit na hindi matatakasan, na lalong sumisikip sa bawat desperadong paghinga ko. I was about to enter the ladies’ restroom, only to find it marked with an “Out of Order” sign!

pangalawang beses na ito na makita niyang nasa ganitong kalagayan at noong una dahil sa kanya, pangalawa dahil ulit sa kanya pero mas malala ngayon dahil siya mismo ang may kagagawan. Sinabi ng Doctor na hintayin na lang ito magising at hayaang makapagpahinga, dahil magkaroon din ito ng panic attack, na-stress ang utak sa nawalang hangin, ganoon din ang puso at baga.

bakas sa mukha nito ang pag-aalala. Saka lang niya napagtantong may isang butil ng luha ang kumawala sa kanya. Agad niyang pinunasan iyon. "I'm okey."itinuon niya ang pansin sa ice cream na kinakain niya. She needed to calm and steady. Hindi dapat mapansin nito na may dinaramdam siya. "Are you sure? Masama ba ang pakiramdam mo? We can go home now para makapagpahinga ka na.."

⚡ Ang Unang Haliging Nabagsak Isa sa walong puting jade na haligi ay nabiyak, at ang Foundation Building elder na nakaupo roon ay dumugo mula sa lahat ng butas ng katawan bago bumagsak sa lupa. “Mabagsak ka! Mabagsak! Mabagsak!” Lalong tumindi ang ekspresyon ni Pu Nanzi. Hindi na siya nagbibiro — seryoso na ang bawat galaw. Patuloy niyang iniindayog ang mga kamay, at ang higanteng buhawi ay muling bumagsak sa bundok na parang galit ng langit.

Narinig niyang tumawa si Panther sa earpiece. "Flamingo cover your ass darling,its so gross,nakikita kita dito.And please lang huwag kang tumuwad,naalibadbaran ako sa hitsura ng puwet mo." buska ng lalaki sabay halakhak.Nilibot naman ni Flamingo ang paligid at ng makita ang drone sa himpapawid na nakasunod sa kanila,she raise her middle finger to it na ikinatawa ni Panther.

Should I be scared of him? Umiling ako sa utak. I don't think so. Prenteng nakaupo na ang Zillan na iyon at yumuko lang dahil walang pakialam sa mga tao sa paligid niya. Dehan Aragon chuckled, ako ang pinakamalapit sa inuupuan ni Aragon kaya nanatili akong tahimik, halos lahat kami ay tahimik. Tumikhim ang CEO ng financial firm. "Start."