Panicking Novelas e Histórias

"What?" Why the heck am I panicking? Hindi ba at ito ang gusto ko? Unti-unti na kaming nasisira, unti-unti na siyang naiinis sa akin, at unti-unti na siyang lumalayo. Everything is going according to my plan. So, why the heck am I panicking? "Doon muna ako sa kabila hanggang sa lumamig na 'yang ulo mo at handa ka nang pag-usapan itong nangyayari sa atin."

Pa'no kung bigla na naman siyang sumpungin ng kanyang anxiety o panic attack sa gitna ng kanyang mga gawain katulad na lang noong nagmimisa siya sa harap ng maraming tao? "Ayan ka na naman, Mer. Sige, ayan ka na naman. Kung ano-ano na naman kasi iniisip mo kaya ka na-i-stress. Lalo mo lang tini-trigger 'yang anxiety mo na nanahimik eh," kinagalitan ni Mer ang sarili sabay sinipol-sipol niya ang himig ng isang masayang kanta para ilihis ang isip sa mga alalahanin.

Nagpapanic na ako at si Cassy naman ay kalmado lamang at nakikinig sa sitwasyon "Baby, don't panic. Gagawin ko ang lahat upang hindi nila malaman ang tungkol sa mga apo ko. I will block their connection alam kong napapatakbo si Montero nang private investagation tungkol sayo pero haharangan ko iyon, So don't cry now baby" Dad assured me at buti nalang kumalma ako

"Anton… Anong pinaka magandang gawin para gamutin ang trauma at panic attacks?" Nagtaka si Anton at napaayos ng upo. "Bakit mo naman tinatanong 'yan? Wag mong sabihing nag-panic attack si Kasumi kagabi dahil sa'yo? Bro, kung totoo iyan, sobrang laking problema niyan."

Hindi galit ang naramdaman niya—kundi isang uri ng panic na pilit niyang tinatago. “Hindi ito dapat ganito,” bulong niya sa sarili. “Hindi dapat siya ang nagmumukhang sentro.” Tinawagan niya agad si Vanessa. Walang preamble, walang pagbati. “She flipped it,” sabi niya. “Wala siyang inatake, pero tayong dalawa ang mukhang may kailangang patunayan ngayon.” Sa kabilang linya, matagal bago sumagot si Vanessa. Halatang nag-iisip din.

Ng puso niya. Ng sikreto niya. Ng buhay nilang dalawa. Napaurong siya bigla sa pagkakaupo. Ang dibdib niya, parang kinukuyom. Her vision blurred. Her hands went cold. Shit… Shit, not now… Humihingal siya, pero walang hangin. Her chest burned. Her hands trembled uncontrollably. Panic attack. Again. She tried to stand, pero nanghihina ang tuhod niya. Napasandal siya sa pader, eyes wide with silent terror.

Almost all the symptoms of panic attacks and despair swallowed him whole. How could he be so negligent? How could he just let things happen all of a sudden? How could he not have predicted all of this?! Napakabilis ng pangyayari. Kasalanan niya, ‘pagkat nagpakampante siya laban sa kalaban!! Serena's life is in danger; he should’ve known it and protected her!!

basag ni Matteo sa momentum ko, ang kaniyang baritono at malamig na boses ay nagdulot ng kakaibang kaba sa aking dibdib. Tiningnan ko ang teflon pan at doon ko napagtanto na nagsisimula na namang umusok ang mantika dahil sa sobrang lakas ng apoy na aking nailagay. Sa aking pagmamadali, ibinuhos ko ang buong mixture ng pancake na naging sanhi ng isang malakas na tunog ng pag-sizzling, kasabay ng biglang pag-itim ng ilalim nito. Natatarantang kinuha ko ang sandok upang baligtarin ito ngunit dahil sa aking boksingerong lakas, kalahati ng pancake ay lumipad sa hangin at diretsong bumagsak sa ibabaw ng mamahaling puting t-shirt ni Matteo.

Naghigpitan ang muscles sa matatag nitong panga nang ito ay ngumuya. Pati sa pagkain ay nakaka-tense pa rin itong panoorin. Puno ng kapangyarihan ang bawat galaw nito. Matatakot ka talagang gambalain ito pero hindi pa rin siya nagpadala sa takot. Kahit may instinct nang bumubulong sa kaniya na itigil na niya ang ginagawa niya dahil baka ikapapahamak niya iyon nang mas maaga ay nagpatuloy pa rin siya. "S-sir... Kailangan ko na talagang umuwi. I need to see my father. He is alone and sick."