Panicking Novels & Stories

Hindi galit ang naramdaman niya—kundi isang uri ng panic na pilit niyang tinatago. “Hindi ito dapat ganito,” bulong niya sa sarili. “Hindi dapat siya ang nagmumukhang sentro.” Tinawagan niya agad si Vanessa. Walang preamble, walang pagbati. “She flipped it,” sabi niya. “Wala siyang inatake, pero tayong dalawa ang mukhang may kailangang patunayan ngayon.” Sa kabilang linya, matagal bago sumagot si Vanessa. Halatang nag-iisip din.

Ng puso niya. Ng sikreto niya. Ng buhay nilang dalawa. Napaurong siya bigla sa pagkakaupo. Ang dibdib niya, parang kinukuyom. Her vision blurred. Her hands went cold. Shit… Shit, not now… Humihingal siya, pero walang hangin. Her chest burned. Her hands trembled uncontrollably. Panic attack. Again. She tried to stand, pero nanghihina ang tuhod niya. Napasandal siya sa pader, eyes wide with silent terror.

Almost all the symptoms of panic attacks and despair swallowed him whole. How could he be so negligent? How could he just let things happen all of a sudden? How could he not have predicted all of this?! Napakabilis ng pangyayari. Kasalanan niya, ‘pagkat nagpakampante siya laban sa kalaban!! Serena's life is in danger; he should’ve known it and protected her!!

Gusto ko magsalita pero pakiramdam ko, hindi ko maibuka ang aking bibig at parang hinihila paloob ang aking dila. "Natatakot ka ba?" Nakangising tanong niya ulit. Napapikit naman ako. Pagmulat ko, nasa harapan ko na ito "I know things are pretty fucking shitty right now. You're having a panick attack, huh," nakangising saad niya. Napalunok naman ako. "I-I'm so s-sorry," halos pabulong na saad ko sa babae. Humalakhak naman ito ng pagkalakas. "Sorry your fucking ass, asshole!"

basag ni Matteo sa momentum ko, ang kaniyang baritono at malamig na boses ay nagdulot ng kakaibang kaba sa aking dibdib. Tiningnan ko ang teflon pan at doon ko napagtanto na nagsisimula na namang umusok ang mantika dahil sa sobrang lakas ng apoy na aking nailagay. Sa aking pagmamadali, ibinuhos ko ang buong mixture ng pancake na naging sanhi ng isang malakas na tunog ng pag-sizzling, kasabay ng biglang pag-itim ng ilalim nito. Natatarantang kinuha ko ang sandok upang baligtarin ito ngunit dahil sa aking boksingerong lakas, kalahati ng pancake ay lumipad sa hangin at diretsong bumagsak sa ibabaw ng mamahaling puting t-shirt ni Matteo.

Naghigpitan ang muscles sa matatag nitong panga nang ito ay ngumuya. Pati sa pagkain ay nakaka-tense pa rin itong panoorin. Puno ng kapangyarihan ang bawat galaw nito. Matatakot ka talagang gambalain ito pero hindi pa rin siya nagpadala sa takot. Kahit may instinct nang bumubulong sa kaniya na itigil na niya ang ginagawa niya dahil baka ikapapahamak niya iyon nang mas maaga ay nagpatuloy pa rin siya. "S-sir... Kailangan ko na talagang umuwi. I need to see my father. He is alone and sick."

Naiwan siyang naguguluhan. Clearly, frustrated sex and anxiety are not a very good combination. Ang hirap kalmahin ang sarili. Kailangan niya ng--Friggin' miggit-- where are the escorts when badly needed? Sumipa siya sa buhangin. Humarap sa kalawakan at sumigaw sa sobrang inis. ANG TAGAL BAGO NAKALMA NI WANDA ANG SARILI. SHE CAN'T BELIEVE WHAT JUST HAPPENED. Ni sa hinagap ay hindi niya naisip na mangyayari ang bagay na iyon sa kanila ni Mark.

Yakap ko ang aking tuhod habang hindi pa din tumitigil ang pangangatog ko. Hanggang sa umakyat na naman ang maid. Nadagdagan pa ang pangangatog ko dahil na din sa takot at nerbyos. Bago pa siya makapagsalita, pumasok si Pepper. She was fuming mad. But when she saw my state, her facial expressions suddenly changed. Nagmamadali siyang lumapit sa akin. "What the hell is happening?" she asked, mad and in panicked. "Damn! She's having anxiety," she exclaimed.

Natigil ang pag-uusap namin dahil muli nang tinawag si May ng kanyang Nanay at may bumili na rin sa aking mga paninda. Alas-syete na ng gabi ng dumating si Leroy para tulungan ako sa pagliligpit ng paninda. Maaga na rin akong magsasara dahil wala akong kapalitan. Maingat kong nilagay ang pinagbilihan ko sa pouch na dala ko. Kaunti na lang naman ang paninda kaya isang sako na lang ang dala namin ni Leroy.

Bakit ba napakapapansin ko? Ngayon ay tila enteresado siyang humarap sa akin. Pati ang swivel chair na inuupuan ay napaharap sa akin. Sumandal siya rito at marahang isinandal din ang braso. Ang kaliwang kamay ay pinaglalaruan ang pang-ibabang labi samatalang ang isa ay nasa lamesa at naglalaro ng isang asul na ballpen. Now that you caught his attention, Rassia, now what?