Panimula Ng Talumpati Novels & Stories

panimula ni Mama sa kanyang salaysay. Nakinig ako ngunit naroon pa rin ang pagtitimpi. "Ang unang tanong nila, anong ginagawa ng isang dalaga sa kagubatan, mag-isa at walang kadala-dala. I used my ability to read their eyes, to see through their souls, and I was amazed at how pure their intentions were."

Si Damien ay nagbigay din ng talumpati sa harap ng lahat: “Maraming taon na ang nakalipas mula nang magsimula kami sa aming paglalakbay. Maraming pagsubok ang dumating sa amin, ngunit hindi kami sumuko dahil mayroon kaming pag-ibig sa isa’t isa at sa aming bayan. Ngayon, nakikita namin ang lahat ng bunga ng aming pagsisikap — ang mga tao na masaya at may trabaho, ang mga bata na may pagkakataon na matuto, at ang bayan na umuunlad nang hindi nawawala ang kagandahan nito. Ito ay hindi lamang aming tagumpay — ito ay tagumpay ng lahat ng tao sa bayan.”

Little by little the problems will start to appear. Step by step the solutions starts to show, but that doesn't mean that you know everything. Author's Pov: Bakit sa tuwing napapalapit tayo sa tagumpay ay tsaka naman ito lalayo? Bakit sa tuwing sumasaya tayo kahit isang minuto lang ay may kapalit agad na delubyo? Bakit sa tuwing kailan kompleto na ang lahat ng gusto mo ay tsaka naman ito mawawala? Talaga bang mapaglaro lamang ang tadhana, o sadyang tinitignan lamang nito kung hanggang saan lang kaya mong lumaban?

Huwag mong paulit-ulit na i-edit habang nagsusulat. Kasi kapag ginawa mo iyon, napuputol ang daloy. Kaya tuloy-tuloy lang ako sa pagta-type. Hanggang sa hindi ko namalayang isang oras na pala ang lumipas. Pagtingin ko sa word count, mahigit dalawang libong salita na agad ang nagawa ko pala. Napangiti ako. Para sa akin, magandang simula iyon. Aba, ikaw ba naman ang makapagsulat agad ng dalawang libong words, pasabog na agad iyon para sa akin.

panimula ko "Then?" attentive talaga si gaga nasakin yung buong focus niya ngayon. "Then habang nasa byahe nakatulog ako tapos nagising ako na parang lumulutang ako turns out na kaya pala ganun ay dahil buhat niya ko paakyat sa kwarto. Tapos nung naibaba niya na ko sa kama sabi ko thank you then pwede na siyang umuwi. Eh ang kaso sabi kung pwede daw siyang sa condo matulog, siyempre nahihiya naman akong humindi kasi diba nagmagandang loob naman yung tao kaya pumayag ako. So sabi ko dun na lang siya sa guest room tabi sila ni Chance, nagulat ako nung sabi niya gusto niyang tumabi sakin. Well sakin okay lang naman wala namang malisya yon. Tapos nag half bath kami, then eto na nung tutulog na k

Kumunot ang kanyang mga kilay at nagtanong, "A-Ano ang gusto mong sabihin?" Ng makita ang kanyang nalilitong itsura, naunawaan ni James ang nangyayari. Ang mga bagay na kanyang pinag uusapan ay makabuluhan at hindi maiparating gamit ang pananalita. Gumalaw ang kanyang isip at may lumabas na panulat at isang papel sa kanyang kamay. Pagkatapos, isinulat niya sa papel ang balak niyang sabihin. Gayunpaman, ng ang panulat ay tumama sa papel, ang mga salita ay sumailalim sa mga kakaibang pagbabago at naging isang karakter na kahit si James ay hindi maintindihan.

Kasama ang mga kabataan, nagpatuloy sila sa pagtutulungan para mapabuti ang kanilang mga buhay at ang buhay ng iba. Sa isang malaking pagtitipon na ginanap sa kanilang barangay, si Liza ay nagbigay ng isang makapangyarihang talumpati na nagpukaw ng damdamin sa lahat ng naroroon. "Huwag nating kalimutan, sa bawat hakbang na tinatahak natin, may kasamang pag-asa. Ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa materyal na bagay, kundi sa mga buhay na ating nabago at sa mga puso na ating nahipo," wika ni Liza, na may buong pananampalataya sa kanyang mga salita.

mabilisan siyang tumalikod pagkatapos ng ginawa niya habang ako naman ay napatitig na sa likod niyang unti-unti na nagiging malayo sa paningin ko. Masyado namang nag-practice itong si Amida , isang buong libro na panggagantso lang yata ang nabasa niya tapos mali pa,kailangan ko na bang magsulat at mag-publish ng sarili kong libro tungkol sa kung paano magpapanggap ng mabuti at kung papa'no mo mapapaniwala ang mga tao sa harap mo. A beginner.

bulong ko sakanya. Pero di na natin maaaring baguhin ang tadhana ko, di natin maaaring baguhin ang mga kaganapan dahil lahat ng ito ay nakasulat. Ito na ang kaganapan kung saan ako mismo ang nagsulat noong paslit pa lamang ako, sulat na nagpapagulo ngayon sa kasalukuyan. Nagulat siya sa huli kong sinambit at dali-daling kumalas sa yakap ko at nagugulat na napatingin sa akin.

Kundi dahil kakaiba ang pakiramdam na may taong tumulong ilagay sa salita ang mga bagay na hindi ko kayang makita sa sarili ko. Analytical. Computer literate. Detail-oriented. Adaptable. Napangiti ako nang mahina. “Parang scam.” “Anong scam?” “Parang sobrang ayos ko dito.” “Hindi scam ang ayos,” sabi niya. “Minsan kailangan mo lang matutong ipakita.” Hindi ako agad nakasagot. May mga salita talaga si Ate Luna na hindi niya alam kung gaano kalalim bumaon. Parang simpleng karayom, pero paglingon mo, may tahi na pala sa parte mong matagal nang punit.