Novel & Cerita Panimula Ng Talumpati

Umiiyak pa ito at may laslas sa palapulusuhan. Umagos ang dugo roon ngunit hindi naman marami, panigurado ay hindi talaga nito nilaliman ang pagkakalaslas, sapat lang upang may dugong lalabas. "Bakit ako ba ang kumuha ng mga papeles at pakialaman iyon? Sino bang may sabi sakan'ya na gawin iyon? Ako ba? Eh ang pangingialam sa meeting, ako ba ang namimilit na sumali upang ipahiya ang sarili ko na hindi naman dapat ako kasali sa usapan? Nagpapaawa at nag-iinarte na wala naman sa lugar. Hindi ba't desisyon naman niyang magpasikat? H'wag ako ang dramahin niyo pwede ba?"

“‘Yung totoo, ano bang paki nila sa’ting dalawa?” Pare-pareho lang naman ang paanyaya ng mga panayam na nakasulat. “Mas madami pang dadating kapag nalaman nilang kinasal na tayo.” “Don’t you think we should make an appearance in one of these things?” Inabot niya sa’kin ang isang papel. Makapal ito at may amoy pa. Pang-sosyal lang. “Fundraising, huh?” “We’re done with the public. Don’t you think it would be better if people from our circles would actually see us together?”

Malaya na ang katauhan ko pero nakakulong parin ang puso ko sa isang g*g*. “Grabeh ka bhe, halata namang mahal mo yung tao pero hindi mo pinapakinggan ang rason niya. Talagang matinik lang taong nagtago sa mga anak ninyo kaya hindi niya mahanap. Naku habang nagsusulat ang asawa mo ng hatred letter na yan. I'm sure mamatay-matay na sa sakit na nararamdaman. In fairness na appreciate ko ang effort niyang gawaan ka ng huling sulat. Sulat kamay pa talaga huh. Ito yung dating sulat na hindi pa uso ang cellphone at emails. Ang kapanahonan ng Penpals”.

“But you need to see it for yourself.” --- Unti-unting inabot ni Liam ang papel. Nang mahila niya ito mula sa brown envelope, ramdam niya ang panginginig ng sariling kamay. Parang bawat segundo bago niya mabasa ang nakasulat ay isang pagsubok sa kanyang paghinga. At nang mabuksan niya, doon niya nabasa ang mga salita na tuluyang gumiba sa lahat ng alinlangan niya.

Bumuntong-hininga naman ako bago nag salitang muli. "That's the point. Those tropes are unpopular dahil hindi natin sila binibigyan ng pagkakataon na sumikat. Yes, it's really hard to market ang mga ganoong produkto, maaaring mababa ang balik sa kompanya o maaaring wala talaga. But can't you see the other side? Bawat manuscript na erereject ay malaking bagay na 'yon sa sumulat nun. Minsan kasi kailangan natin e appreciate ang efforts ng ibang tao dahil hindi biro ang pag susulat. Nakaka stress, nakakapagod, minsan late kumain o 'di kaya'y late na natutulog para matapos lang ang isinusulat nila—based yun sa personal experience ko kasi gaya ng iba, puro rejected ang mga gawa ko. We can't deny

Pinned post ito ng Tinta at Pluma Publishing Company. The Tinta at Pluma (TAP) Publishing is a home for novelists and poets. This company only offers full-time job for both writers and editors. Because of the continuous progression of our company, we need individuals who can offer the most of their time and can be called as full-time employees.

kalmado at kapana-panabik, kahit paano sa sandaling ito. Napangiti ako sa bagong natuklasang romansa at sa kantutan sa paggitna nila na katatapos ko lang isulat, nakararamdam ng labis na pagmamalaki. Ito ang sining ko, ang maliit kong lihim na binabantayan ko nang mabuti.

Pagpapatuloy ni Adrian, "It's considered a literary masterpiece dahil mas marami pa itong sinusuring aspeto maliban sa pag-ibig—o kataksilan." Huminto siya sandali bago nagpaliwanag, "On the surface, it's a story about relationships. Ngunit sa ilalim niyon, it's really about life's illusions, ang kawalan ng kasiguruhan ng panahon, ang hungkag na damdamin sa puso ng tao, at ang tahimik na pakikipaglaban na pilit na binubuno ng marami. Through the lives of its four main characters, ipinapakita ng may-akda ang pangungulilang nananatili sa kabila ng pagkakaroon ng koneksyon sa iba."

Bumaling ang tingin nya sa tatlo at napatingin din ako dun. Mariposa is holding her notebook, facing Milagring and Luningning with a proud smile on her face. I know that kind of smile. Yung tipo ng ngiti na ayaw patalo. "Ang pantukoy ay mga katagang ginagamit sa pagpapakilala sa pangalan, ito ay may dalawang uri, pambalana at pantangi." Ahuh? That's right. Informative ang kay Mariposa. I want to commend her for that pero bago pa ako makapagsalita ay may dinugtong pa ito."

Something is missing. Tinatamad akong umayos ng upo at hinigpitan ang kapit sa aking panulat. Hinayaan ko ang aking kamay na magsulat nang magsulat habang ang aking isipan ay lumilipad sa kung saan. Alam ko kung ano ang mali. Alam ko pero hindi ko mapangalanan. Iyong tipong alam mo na ang sagot at naroon na sa isipan mo pero hindi mo masabi. Ganoon na ganoon iyong nangyayari sa akin and it's too frustrating! "Tayja~ Tayja~," I mumbled out loud. Mababaliw na ako kakaisip pero hindi ko pa rin talaga malaman kung ano iyong kulang.