Panliligaw Noon นิยาย & เรื่องราว

-------------- Sa Punto d bista ni Liah. --------------------- Sunday ngayon at nandito ang mga ulupong nambubulabog sa akin. Kumpleto nga ang mga baliw eh akala mo nagbabakasyon grande dito sa unit ko.

Tisay POV Sa totoo lang, kung may award lang para sa pinaka-walang-pahingang araw, paniguradong panalo na ako ngayon. Wala pang alas otso ng umaga pero basang-basa na ang likod ko sa pawis at hindi pa man ako nakakain ng kahit na ano mula pagkagising ko. Pero okay lang. Mas pipiliin ko ang ganitong abala kaysa sa araw na matumal ang benta.

anito. Sa kabilang banda, sa Paaralang Haraya para sa mga Maharlika, sa Looban: “Liam, gumawa tayo ng koponan!” Sa klase ng Edukasyong Pangkatawan, ilang mga bata ang sumigaw ng pangalan ni Liam. Lumapit si Liam sa kanila, inikalabit ang mga kamay sa baywang nang mayabang, at sinabi, “Ang pangalan ng aming koponan ay Koponan ng Paghabol sa Buwan!”

CIERRA RAVEN FIOR - YOUNG MATAPOS ang kaarawan ng mga bata ay nag si balikan na kaming lahat. Ngayon ay hinahanda na namin ang pagkain para sa aming Noche Buena. Tama kayo lumipas na ang ilang araw matapos ang kaarawan ng kambal. Hindi ko na idi-detagle ang buong nangyari. Naging masaya ang lahat ng araw na 'yun. "Dalian niyo malapit na mag alas dose at magbubukas na tayo ng regalo!" Pag mamadali ni Mama na kina taranta naman namin.

--- Present Day: "HOY! Gising na, Reyna ng Kahibangan!" sigaw ni Sabrina, marahas na hinila ang kumot ko. Kumapit ang lamig ng sahig sa mga talampakan ko. "Kung makangiti ka, akala mo nanalo ka sa lotto!" "At least may rason akong ngumiti!" sagot kong may irap, pero napangiti rin ako nang makita ko siyang naka-pigtail—parang batang minamadali papuntang klase.

PINAL NA PAGPAPATAWAD AT PAGTANGGAP Mga linggo ang lumipas matapos ang seremonya sa Lugar ng Mga Bato. Ang bagong paaralan at ospital ay malapit nang matapos – lahat ng tao ay mas masigla pa kaysa dati, tumutulong nang walang hinihintay na kapalit. Si Luna ay lumalaki ng mabilis – naaawitan na niya ang kanta ni Zeus at nagagawa nang gumalaw ng kanyang mga paa.

"Mahalaga ang oras! Kain tayo nang mabilis at maaga tayong umalis!" "Andrea," reklamo niya habang may toothpaste foam sa bibig, "alam ko naman na nagkasundo tayong magkita ng tanghali, di ba?" "Sinabi ba natin? E, nandito na ako—hindi mo naman ako papaalisin para bumalik na lang ulit ng tanghali, 'di ba?" Napabuntong-hininga nang malakas si Lira. Mukhang ubos na ang pasensya niya para sa buwang ito sa umagang ito pa lang.

Bantay ng mga yaya. "Morning po sa lahat,"pagbati ni Desiree sa lahat. "Magandang umaga iha, nakatulog ka ba kagabi?"ani ng Donya. "H-hindi ho, eh!"usal ni Desiree na agad kinuha ang isang bread loaf para magawan nito ang sarili ng sandwich. "Gusto mo bang samahan kitang matulog muna sa silid mo anak?"wika naman ng Mama Laila niya nasa tinig nito ang labis na pag-aalala sa kanya.

Kumunot naman yong noo ko ng mapansing malaki ang eye bags nya kagaya nitong sakin. Eyy ba't ganyan? Nakatulog naman sya ng maayos kagabi hindi ba? Ano bang pake mo Trix? Syempre meron na medyo wala. "Pancit canton lang muna tayo ngayong umaga." "Spicy?" Tanong ko. Tumango naman sya. Mas gusto ko kasi yung maanghang. "Okay." Sabi ko at umupo sa upuan.

(End of flashback) Napalingon sa bintana si Calista nang marinig ang mga boses ng kaniyang mga katribo. Pasado alas tres pa lang ng umaga pero gising na gising na ang mga ito. Tiyak na naghahanda na ang mga ito sa gagawing paglikas.