Panliligaw Noon Novels & Stories

Pero mukhang wala ata ngayon. Pababa na ang araw. Nag-aagaw ang kulay lila at kahel sa malayong Silangan. Oras na kung kailan nagsisimula nang mag-uwian ang mga panghapong estudyante. Ganoon din ang kaso sa mga naghahanap-buhay na empleyado at simpleng manggagawa, ang mga nagtitinda sa tiangge o kahit ilang driver ng tricycle.

Magigising ang ibong may tatlong paa na nagtatago sa ilalim ng lava sa sandaling mabuo ang siyam na guhit ng liwanag sa paligid ng pana. Ang siyam na guhit ng liwanag na ito ay sumisimbolo sa siyam na mga araw na pinabagsak ni Emperor Hou Yi. At mula doon ay naging malinaw para kay Veron na higit sa isang ibon na may tatlong paa ang nagtatago sa loob ng mainit na lava sa ilalim ng batong platform. Siguradong nasa siyam ang kabuohang bilang ng mga ito.

Reyna Anong oras na pero nakahiga pa rin ako sa kama, nakatulala sa ceiling at pinaglalaruan ang labi kong buong gabi atang pinapak ni Lulu. Siya naman ay paniguradong nasa opisina na. Iniisip kaya ako noon? O kahit ang mga halik namin kagabi?

Khaliyah POV Pagkatapos ng mahabang araw, sa wakas ay naisara na rin namin ang silong kung saan ginagawa namin ang mga jam. Ang sarap sa pakiramdam na matapos ang lahat ng orders ngayong araw, lalo na’t maayos naming nai-deliver ang mga produkto sa tulong nina Beranichi, Poge, Uda at Ipe. Pagkauwi nilang lahat, nagsi-uwian na rin sila para makapagpahinga. Ako naman, gusto ko na sanang mahiga at ipikit ang mga mata ko kahit ilang minuto lang.

"Anong oras ba ang tanghalian?" Noon kasi, laging tinatawag siya ni Aling Layda kapag oras na ng pagkain kaya hindi niya alam ang eksaktong oras ng kainan ng mga tagapaglingkod. Lalo na’t mas malaki ang Reen Lake kaysa villa ni Zeus na nasa kabilang panig ng bundok.

🌞 Isang Mainit na Araw Sa araw na iyon, ang araw ay parang pugon na nagluluto sa lupa. Isang guwardiya ng Pamilyang Dela Cruz ang nakasandal sa poste, pinapaypayan ang sarili para maibsan ang init. Basang-basa na ang harap at likod ng kanyang cotton robe. “Bwisit na init ‘to… paano ka mabubuhay sa ganito?” Binuksan niya ang kanyang robe at mas lalo pang nagpaypay.

“Maganda rito sa palawan, Hija. Maraming water activities na pwede mong subukan. H'wag kang mag-alala, isasama kita sa tuwing maghihigit kami ng isda tuwing umaga.” Pilit akong ngumiti rito. Matapos maisatinig ni Lola Loleng ang mga dapat kong malaman ay hinayaan niya na akong magpahinga. Isang oras lamang ang tinagal ng aming biyahe kung kaya't alas otso pa lang ngayon ng umaga. “Clein,” pagtawag ko sa kaniyang pangalan nang ako'y makapasok sa kaniyang silid na inuukupa. “Pwede ba kitang makausap?”

Hindi kagaya sa nangyayari ngayon, tila mga pinakawalang mga hayop na gutom na gutom na at sino sino lamang ang nilulusong at pinapatay. "May mahalagang ginagawa ang Liwanag kaya siyay umalis. Anuman ang nais mong sabihin sa kanya ay maaari mong sabihin sa akin. Alam mo namang mailap sa tao ang Liwanag," anya ko naman sa kawani ng Sinag Araw. Sa ilang sandaling patagong paglalakad sa damuhan, huminto muna kami at nagtago ng may marinig na mga paghakbang ng paa na paparating. Mula sa mga mayayabong at matataas na talahib, dito kami nagtago at sumilip sa iilang mga lalaking naglalakad sa daan na aming nakita. Mayroon din silang bitbit na mga baril na nakasabit sa kanilang mga baywang pati mga

I’am glad to inform you that our shoes branch mag lulunch ng bagong product. ‘Namiwang pa siya at tumingin kay Novie na okray na okray sa idea nito, ‘’Miss Kuar! Is this how cheap you handle your work? Ilang beses ko ba dapat sabihin sa inyo na dapat maging precise kayo, puntahan ninyo ang target na makakatulong not just like this! What Are you selling fish ball sa kalsada at tatawagan mo na lang kung gusto nila ng deliveries? I’m telling you that's not the right way!’’ Sigaw niya.

"Too bad, pabor 'ata sa akin ang lahat." @Bwi_laber