Panliligaw Noon Mga Nobela at Kwento

Hindi na ito dugo o apoy ang simbolo, kundi liwanag at puso—ang sagisag ng kapayapaan. Mula sa itaas, maririnig ang mga awitin ng mga mamamayan. May piyesta sa plaza—taunang pagdiriwang ng “Araw ng Liwanag,” na ginugunita ang pagkakaisa ng hilaga at timog.

pigil-pigil ang pagtawa na sabi ni Xia habang naka-peace sign. “Ms. Panlilio… FYI. If you want us to work harmoniously, call me by my first name and not by my last name. Clear?” ~CJ

"Girls, you don't have to come here. I can take care of myself and Rhy. I know that you are busy with your own life. I appreciate you all but really, ayaw kong makaabala sa mga ganap niyo sa buhay." "No! Pupunta pa rin kami riyan, 'tol. Huwag ka ng makulit diyan. Isa pa, pista ng Tuguegarao bukas, maraming ganap diyan. Gusto rin naming magliwaliw, 'no!" pasigaw na wika ni Nowelle dahil nasa malayo ito, patuloy pa ring naglalaro kasama ang asawa. "Fine! May magagawa pa ba ako? Any way, ibababa ko na ito. See you tomorrow then. Bye!" paalam ko sa kanila dahil tumatawag na si Mommy.

kaagad kong bawi rito. Alam kong hindi noon nabawi ang kanyang lungkot ngunit tumango na lang ito. I sighed and bit my lower lip. Tinignan ko ang oras sa aking wristwatch and napabuntong hininga. It's almost noon. Bumaling ako kay Leon na nakatitig sa aming mag-ina. Seryoso ang tingin nito na parang may malalim na iniisip. "Leon," I called him.

"H-how did you get my number?" "Hiningi ko kay Peter." "Oh! Bakit ka napatawag?" "I'm looking in the website right now. Sa tingin mo ba magugustuhan ng mga kambal sa Boracay?" Nangunot ang noo niya at tumingin sa orasan na nakasabit sa loob ng kwarto niya. It's already 12am. "Seriously, Craig? Tatawag ka sa aking ng ganitong oras para lang itanong 'yan? Hindi ba makakapaghintay bukas?"

Lahat naman na ay tapos ng gawin at chini-check na lamang ang bar bago magbukas. Ito ang isa sa mga kilala at engrandeng bar dito sa Maynila kaya dapat ay lahat presentable, pati mga gamit at mga trabahante. Sobrang saya ko at natanggap ako dito dahil medyo malaki rin ang pasahod nila. Nakaka-ipon ako para sa pag-aaral ko para sa kolehiyo. Gusto kong makapagtapos, kahit iyon lang ang maging achievement ko at kahit paano ay maging proud ang mga magulang ko sa akin kahit na wala na sila.

Sylaila POV Clearing day sa palengke ngayon. Ibig sabihin, walang bukas na puwesto at walang vendor na magtitinda. Day off naming lahat. Nakangiti tuloy akong bumangon mula sa higaan habang inuunat ang mga braso ko. Sa totoo lang, kailangan ko rin ng ganitong pahinga. Sunod-sunod ang nangyari nitong mga nakaraang araw. Mula sa pagkahilo ko, sa mga pabalik-balik na alaala at kung ano-ano pa.

"Oo. Bakit? Anong meron?" Pinunasan ni Lila ang butil-butil na pawis niya sa labi. "Noong palabas na tayo ng kuwarto, may nakita akong panyo sa paanan ni Father Eman. Tapos sabi ko parang pamilyar sa akin 'yung panyo. Kulay blue 'yun eh. Dinampot ko tapos ngayon ko lang naalala." "Naalala ang alin?" Nahihiwagaan na si Minggay. Tumigil na rin siya sa pagpapahid ng floor wax.

Back Ngayon ang araw ng byahe namin pauwi sa Philippines. Kahapon lang nalaman ni lola at ganun din si mama. Noong tinawagan ko si lola, nagulat siya. FLASHBACK "Lola, uuwi na kami bukas," mahinahong balita ko kay lola. Tapos ko ng sabihan si mama ngayon si lola naman ang sinabihan ko. "[Ano? bakit biglaan?" gulat niyang tanong sa akin.

Depths: 0 Maaga pa lang ay nagsisimula na ang mga preparasyon para sa gaganaping pista. Ang ilan pa'y nagdadasal at nag-aalay ng ilang itlog sa Banal na Santo Niño upang hindi bumuhos ng ulan sa buong tatlong araw na pista. Habang ang mga kalalakihan ay nasa liblib na gubat katabi ng barrio para mangaso at mangahoy. Kadalasan ay baboy ramo ang inuuwi nila, tatlo hanggang apat na baboy saka kakatayin at ipaghahati-hati sa lahat.