To Whom Did Rizal Dedicate El Filibusterismo の小説・ストーリー

Naitatag nila ito matapos mahuli at maipatapon sa dapitan si Jose Rizal, na siyang pinuno ng La Liga Filipina at si Tiyo Andres ay miyembro rin nito. "Grabe, totoo pala yung mga nakatala sa mga libro noon sa kaganapan sa Pilipinas." namamanghang sabi ni Lara habang binabasa ko kanina ang talaarawan ko, na di ko maalalang gumawa ako nito noon.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

"Kilala naman natin si Fernan. Kung may isang salita na maihahambing sa kanya, ito ay ang salitang matapang. Gagawin niya talaga ang lahat-lahat para maging matagumpay ang paglusob na ito upang ipakita sa mga kasamahan niya sa Dies Hijos na totoo ang kanyang paniniwala---ang paniniwalang ito na ang tamang panahon para sa isang malawakang rebolusyon. At siempre, ito ay nangyayari dahil sa pagkaguho ng kapatiran ng mga ilustrados, ang huling palad ng lahat sa mapayapang paraan ng pakikipagbaka para sa ating kasarinlan"

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

Subalit ngayon ay nasa harapan na niya mismo ito. This... This was the place the Philippines' National Hero shot and killed. Ngayon, nakatayo siya sa lugar kung saan bumagsak ang walang buhay na katawan ni Jose Rizal. She has this sudden goosebumps all over her body. OA man, pero wala siyang magagawa. Ngayon niya lang na-appreciate ang kasaysayan. "Alam ko isang swiss sculptor ang nag-designed niyan eh. Nakalimutan ko kung sino." tukoy niya sa rebulto.

Ipinatong ko na lamang sa dalawa kong tuhod ang mga braso at ang ulo ko. Masakit pa rin ang katawan ko. Pero hindi na gaya ng kanina. Nalapatan na rin ng paunang lunas ang mga sugat ko sa tuhod. Tulad ng utos ng hari ay pinaliguan at nilinisan na rin ako. Suot ko ngayon ang isang mahaba at kulay puting damit na may bigkis sa bewang. Inayos rin nila ang magulo kong buhok. May iniwan silang tray ng hapunan sa lapag ko, pero hindi ko iyon ginalaw. Wala akong gana kumain. Sino ba namang gaganahan kumain kung alam mong kinabukasan bibitayin ka na, hindi ba? Noong nasa Pilipinas pa ako, I remember how we used to study Philippine History. How Rizal died, and how GomBurZa sacrificed their lives for

O nababaliw na ba ako? Wala akong mahanap na ebidensiya sa libro. Baka nagkakamali lamang ako. Baka ilusyon ko lamang ang lahat. Nagpatuloy ako sa pagbuklat sa libro hanggang sa huling pahina nito. At doon nakita ko na may dedication si Wendy para sa taong pinag-aalayan niya ng libro. Ang dedication na nakaimprinta sa lahat ng kanyang mga libro sa buong bansa.

Para talaga itong si Jose Rizal na pambansang bayani ng Pilipinas. "Eselle Mari Elle." nakangiti niyang sagot. "'Yon ang pangalan ko." Napatingin si Eselle sa relong pambisig at napalatak nang tuluyan na silang mahuli sa klase. At kung papasok pa sila ngayon ay papagalitan na nga sila'y tiyak na may kasama pang detention at parusa na maglinis ng banyo. "Sorry, dahil sa akin na late ka pa tuloy sa subject natin..." nakayukong wika nito.

Nagbago ang mga mata ng maraming tao na nakatingin kay Esteban, at kapag naiisip nila ang Rizal Park, naramdaman ng mga tao na hindi ito simple. "Danilo Villar, ito ay mga walang kabuluhang bagay, hayaan mo munang tapusin ni Jomari ang kasal." Ang ama ni Jomari Cadiz, si Jose Cadiz, ay lumakad papunta sa gilid ni Danilo Villar. Siya at si Danilo Villar ay nagkaroon ng magandang relasyon, kaya naramdaman niyang dapat siyang lumapit. Lutasin ang problemang ito.

hahanapin ko si Doctor Rizal! Sasabihin kong sa 1887 maipupublish yung story niya sa Germany na ang pamagat ay Noli me tangere Hahaha!tapos sasabihin ko sakanya kung paano at kailan siya mamatay!—sandali nga? Baka mamaya ako ang unang mamatay pag ganon ang hula ko sakaniya. Napahinga ako ng malalim at kinagat kagat ang kuko sa daliri.