Halamang Ginagamit Na Pagkain Novels & Stories

Inilayo ni Abigail ang pinggan para hindi malagyan ng sinangag. “Eat.” Tumalima siya kahit parang palaging mahihirinan dahil nakatitig sa kanya ang mga matang tila gustong higupin ang katinuan niya. Nakatulong ang madalas na paglagok ng kape at tubig para maubos agad ang mga pagkaing nasa pinggan. Parang wala tuloy siyang nalasahan. Si Liam naman ay tila hindi apektado ng tensiyon dahil magana ang pagkain.

Ito ba ang tinutukoy niya na pagkain? Nako po! Mapapalaban na naman tayo. Nilabanan ko ang kanyang halik, sinundan ko lamang ang galaw ng kanyang labi. Napasinghap ako sa kalagitnaan ng aming halikan dahil halos maubusan na ako ng hangin sa katawan. Kinuha niya ang pagkakataon na 'yon para ipasok muli ang kanyang dila. Nag-espadahan ang aming dila. Tunay ngang laban!

“Kain na lang kasi tayo. Ang daming reklamo eh alam ninyo naman na gabi na ako umuuwi. Kung magluluto pa ako, anong petsa na tayo kakain?” “Sa lahat ng katulong ikaw ang maraming pera noh? Ni hindi ka nga napapagod kasi wala ka naman talagang ginagawa,” sabi ni Tala na sumandok na rin ng sariling pagkain. “Naghuhugas ako ng pinggan.” ngumunguya na si Limuel. “Anong pinggan eh lagi nga tayong sa styro kumakain,” si Nimuel “Naglinis ako ng banyo.”

Hindi siya gutom, pero alam niyang kailangan niyang maglagay ng pagkain sa harap niya para hindi siya mahalata. Maliit ang kagat na ginagawa niya, ngumunguya nang mabagal, kunwaring kumakain habang lumulubog sa sariling isip. Bawat nguya ay tila bilang patungo sa hindi maiiwasang pagharap sa kanyang ama.

Pagkatapos magluto ni Patricia ng hapunan, inaya na niya ang kanyang lola, papa, at ate para kumain. Nakaayos na ang mesa, nakahain na ang ulam at kanin, ang mga plato, kutsara at tinidor ay handa ng gamitin. "Nay, pa, ate! Kain na tayo," sigaw niya para marinig siya ng mga ito.

Agad na sinerve sa 'min ni Gerald ang mga pagkain katulong ang isa pang royal maid. There are various types of breads,spreads and great amount of food na sobra para sa ming dalawa.Tahimik akong kumuha ng tinapay at kumain. 'Di ko maipaliwanang ang gutom na nararamdaman ko nang mga oras na 'yon.

KAILANGAN NATIN MAGING TAHIMIK,TAHIMIK DAPAT AKONG GUMALAW O GUMAWA NG PLANO DAHIL ALAM KONG PAGNALAMAN NYA HINDI SYA MAG DADALAWANG ISIP NA PATAYIN AKO! Binaling ko ang tingin ko aa pagkain at kinuha iyon inamoy muna dahil baka may lasonahirap na ganun din naman ang ginawa ko sa gatas mukhang wala naman kaya agadna akong sumubo at ngumuya na. ______________

ani papa. Aalis na naman sila? Napailing na lang ako at binilisan na lang ang pagkain para hindi na marinig pa ang mga pinag-uusapan nila. Pagkatapos kumain ay hinugasan ko na ang pinagkainan ko at umakyat na sa kwarto ko at dumapa sa kama, tumihaya, at nagtakip ng unan sa mukha. Hindi ako mapakali dahil sa sakit na nararamdaman ko.

Walang pakialaman sa kanya-kanyang luto. Eh..kahit paano mahilig ako sa kusina... Lalo na kung kumpleto talaga ang mga gamit. Dahil paggabi na... Busy nga ang mga tao maghanda sa kusina. Nakisabay kami... Ano kayang masarap lutuin... Tinignan ko yung fridge na andun yung mga raw ingredients. Sa seafood ako nagfocus... Hehehe.. Seafoods! 🐙🐙🐙

Mas okay pa rito ang umakto siya bilang isang amo at isan binabayaran ang paninilbihan. Matapos niyang ayusin ang inihain ay umakyat na siya at iniwan na lang doon ang pagkain. Mainit naman iyon at sigurado siyang hindi naman iyon kaagad lalamig. Sinigurado na rin niyang tama ang mga ginamit niya dahil talagang inaral at sinearch niya iyon sa internet para naman hindi na siya mapahiya at palihim na tawanan sa isip ng mga ito na isa siyang tanga at walang pinag-aralan.