Parang May Nakabarang Pagkain Sa Dibdib Novels & Stories

Parang hindi kasi nabawasan ang pagkain pati ang kanin ay walang bawas, hindi ako naniniwalang tapos na siya kumain. Nilibot ko ang tingin ko para mag hanap ng tupperware, babaonan ko nalang siguro siya. Sigurado lang din naman akong mapapanis ang mga ito kapag hindi nakain sayang. Kung hindi niya kakainin ibigay nalang sa mga taong walang makain, basta wag mag sayang ng pagkain. Napailing ako ng maalala ang pagsasayangan ko rin dati ng pagkain. At least nakikita ko na ang pagbabago ko nagiging immature lang naman ako kapag kaharap ko si Tyrone.

Dinatnan niyang masayang nagkukuwentuhan ang dalawang babae habang kumakain. “Puwede ba akong makisabay sa inyo?” “Iniwan mo si Sir?” Nagulat si Pepang pero tumindig agad ito para ipaghila siya ng silya. “Iniwan na ako ni Sir. Tapos na siyang kumain.” “Maupo ka dito, Abi. Ayan, tatlo na tayo.” “Teka’t ililigpit ko muna ang mga pagkain sa kumedor.” Maliksing nakaalis si Pepang.

Si Lisora ay umiinom ng tubig at halos mabulunan. Nakaramdam siya ng kaunting init at hiya. Nangangahulugan ba ito na siya ay kumain ng sobra? Ngayong gabi... mukhang marami siyang nakain. Mula sa mesa ng pagkain, nakain na niya ang hindi bababa sa dalawang-katlo nito. Sa kabaligtaran, si Raelz isang malaking tao, ay kumain na parang babae.

My tummy is now boiling and it means, I’m hungry! I get shocked when I saw the food. Pork in sour broth with taro or in Tagalog, Sinigang na Baboy. I rapidly took a plate and I put a lot of rice. I put a broth and I picked a slice of pork with skin in it. I went to our terrace because it’s relaxing to eat here. “Are you hungry???” my sister said while smirking at me. She saw my plate full of rice and pork. “You know that this is my favorite dish!” I seat down on the chair and I started eating my lunch! What a relief!

Yun nga lang, may suero ito sa kaliwang kamay. "Ayon kay Sir Brix, nakakain daw po kayo ng pampalaglag kaya binabantayan niya ang lahat ng maipasok na pagkain at pinagbawalan ang lahat na bumisita sa inyo. Kaya nilipat kayo para sa inyong kaligtasan."

Ayaw ko namang mahimatay pa dito mamaya dahil sa gutom. “Bumaba ka muna diyan, hija. Dito ka na kumain.” Sa loob ng maliit na depatment ay may kumportableng sofa doon at doon niya ako pinaupo. Wala na akong hiya na nilantakan ang kanin at ang ulam na dala niya. Kung normal lang na araw ito ay tama lang sana sa akin ang kinain ko. Ngunit dahil nga kanina pa akong gutom at pagod pa, mabilis kong naubos ang pagkain. Kinulang pa nga.

I passed them and heard them arguing again "You're really stupid, you almost said it, I'm really going to hate you there" "Because you called me stupid, you are stupider than me" I had a hard time opening the lock of my condo because I was suppressing my laughter, when I got inside I let out my laughter Shut up! I dropped my things on the sofa and immediately went to the kitchen, I opened the cabinets There and took out a piece of pancit Canton I'm hungry but my body is too tired to cook for so long and so many processed foods, that's why I go for the second choice which is pancit Canton--- spicy

"I'm on a diet... Medyo napaparami ang kain ko sa safe house dahil sa'yo. Masarap ka kasi - I mean, masarap kang magluto." "Hindi ka naman mataba ah. Tsaka dapat, ineenjoy ang pagkain. Hindi 'yung parang pinagdadamutan mo ang sarili mo. Tsaka mas okay kung madagdagan ka ng laman. Hindi ka naman sobrang payat, pero mas magandang tingnan kung maging medyo bulky ka."

aniko nang napapailing. "Hindi ako nambobola, at bakit si Barbie pa kung pwede namang ikaw?" "Nakainom ka ba?" "Ano ba naman iyan, ma'am? Nag-inuman na kami kahapon. Gusto mo na bang mamatay ako?" pagbibiro niya. Kumpirmado ngang hindi siya nakainom! Pero ano naman? Ano nga naman, 'di ba?

Naiilang kong sambit at ang kupal naman ay basta lang tumango. Nilantakan ko kaagad ng higop 'yon at ng mangalahati na ang laman ay balak ko sanang magreklamo. Dahil buong akala ko ay ipapaubos niya saakin ang lahat ng sabaw at pagkain na dala niya. Subalit laking gulat ko ng kunin niya ang isang mangkok at isalin do'n ang ibang sabaw na hinihigop ko. Maging ang fried rice na nasa pinggan ko ay walang pasabi na binawasan niya rin. "Ang takaw mo pala!"Natatawa niyang sambit.