Parang May Nakabarang Pagkain Sa Dibdib 소설 & 이야기

Naiilang kong sambit at ang kupal naman ay basta lang tumango. Nilantakan ko kaagad ng higop 'yon at ng mangalahati na ang laman ay balak ko sanang magreklamo. Dahil buong akala ko ay ipapaubos niya saakin ang lahat ng sabaw at pagkain na dala niya. Subalit laking gulat ko ng kunin niya ang isang mangkok at isalin do'n ang ibang sabaw na hinihigop ko. Maging ang fried rice na nasa pinggan ko ay walang pasabi na binawasan niya rin. "Ang takaw mo pala!"Natatawa niyang sambit.

Masakit sa dibdib pero masiyado akong maganda para dibdibin pa iyon. "Hindi ka na ba kakain dito?" Tanong ko ng makalayo na kami. Ngayong malapit na ang pananghalian saka naman kasi niya naisipang umalis. "Hindi na. Sa bahay na ako nina ate kakain. Sabay sabay na kami ng mga pamangkin ko." "Okay."

Baka mamaya, sa pang-high class na pagkain lang siya nasasarapan. Sumubo siya at nginuya ang pagkain habang nakatitig sa 'kin. Pabilis nang pabilis ang tibok ng puso ko. Bwiset! Daig ko pa ang sumali sa cooking show tapos hinihintay ko ang resulta ng luto ko. "Why are you staring? Kumain ka na," sabi niya pagkatapos lunukin ang pagkain. Ni hindi man lang nagbago ang kaniyang reaksyon. Nanatili iyong mapang-asar na parang hindi siya nagalit kanina.

Sinabihan namin siyang 'wag nang sumama sa amin at magpahinga na lamang upang hindi siya maabutang puyat ng parents niya ngunit nagpumilit pa rin siyang sumama. "Sa shortcut na tayo dumaan. Madilim-dilim pa. Medyo delikado pa sa dinaanan natin kahapon. At isa pa, mas malapit ang fast food chains dito sa shortcut," may pag-aalalang sambit ni Zyde nang makasakay siya sa front seat sa tabi ni Steven.

"LIAM! Anong ginagawa niyo dyan sa baba??" Both of them just shrugged as Mason started to head to the bonfire sa may di kalayuan while still grinning at me. A few single seats surrounded that bonfire habang may mga pagkain at alak naman sa isang maliit na mesa sa tabi ng inuupuan ngayon ni Mason. Just seeing those foods, my stomach instantly rumbled habang nagsisimula na'kong maglaway ngayon. Oh shit! Gutom na'ko..

Napatingin ako dito at nakita ko itong naglalakad papunta sa akin alangan namang gumapang diba? "Bakit?" Ako. "Dito ka kakain?" Sabi niya habag nakatingin sa hawak kong pagkain. "Obviously? Ano tingin mo tawag dito sa hawak ko? Diba pagkain? Ano ginagawa sa pagkain? Edi kinakain! Alangan namang pang-display lang 'to edi napanis!?" Pamimilosopo ko sa kanya. Parang kahapon lang ang saya namin dun sa Tom's World eh noh! Tapos ngayon pinipilosopo ko na siya! Haha. Wala kasi ako sa mood dahil dun sa kagahapon na naalala ko ang mga magulang ko.

Abay malay ko kung bakit sya natatawa, para syang tanga dyan. "Wala kaya akong sinabi." Sabay tinaasan pa sya ng kilay. May sinabi ba akong ayoko na kumain? Ayy kanina yon pero ngayon gusto ko na kumain no! Pagkarating nito ay deretso akong kumuha ng ulam at kumain ng kumain. Kinamot ko tenga ko at likod ng leeg ko. Kanina pa to medyo nangangati eh, pero binalewala ko lang, estorbo ba naman sa pagkain!

At totoo ngang mas masarap ang sausage at cheese seaweed sa buldak. “Hmmmm….pro player talaga si Ate Kwary sa buldak ha!” bulalas ko habang kumakain ng buldak at nanunuod ng movie sa n*****x.

Mabango siya katulad ng mga typical na barbeque, kaso kakaiba dahil pa zigzag ang itsura na kulay orange. “Masarap ‘yan, isaw. Tikman mo ‘di ka magsisisi,” he grinned widely. I just don’t know why pero parang kapag siya ang magsabi, wala akong pagaalinlangan na pagtiwalaan siya. Na kahit sa anong bagay man iyon ay pipiliin kong pagkatiwalaan siya. Is this still normal? Kagaya ng inuudyok ng damdamin ay tuluyan ko ng tinikman ang tawag niyang isaw at kagaya ng sinabi niya, tama siya, masarap nga.

"Bakit tayo lang ang may maraming pagkain?" Natawa si Shawn sa tanong niya kaya hindi niya maiwasang mamula. "Kasi hindi nila kaya ang eat all you can." tango na lamang ang isinagot niya sa lalaki at sinimulan na nilang pareho ang kumain. Siya lang naman ang nakaramidahil kakaunti lang ang kinain ng lalaki. "Miss," napa-angat silang pareho ng tingin ni Shawn nang may lalaking nakatayo sa tabi nila. "Bakit?" may pagka-brusko niyang tanong.