Parting Gift の小説・ストーリー

“May regalo ako para sa iyo. Naalala mo ba noong mga bata tayo? We often exchanged gifts kapag ganitong oras na. Kahit na magkaaway na tayo ay hindi ko hahayaan na hindi kita mabigyan ng regalo, Ate. Mahal kita at namimiss kita, A-Ate Clare.” “L-Leave, Clarisse.” “Buksan mo ang regalo ko para sa iyo, Ate. At hihintayin kong isusuot mo iyan kapag gusto mo nang bumalik ang relasyon natin sa dati.” Humawak siya sa braso ni Clare. Naluha siya buhat ng bigat ng damdamin niya. Nais niyang yakapin ang kapatid, subalit alam niyang hindi ito nais ni Clare. Subalit hindi siya nakatiis. Dumapa siya at niyakap ang kapatid niya bago niya ito iniwan.

Break up kahit hindi pa tayo! "Pambihira..." [Pero anyways, past is past. Atsaka why don't you give her something that is connected to the things she loves to do? Kung mahal ka niya, she will accept it whole heartedly kahit happy peanuts pa 'yon.] Sa huli wala naman siyang naitulong at ako pa rin ang nag-isip. "Square...don't tell me its a picture frame?" sabi ni salem. "Grabe ah, ano, exchange gift lang ng elementary at highschool student?"

I laughed. "Please?" Umiling ako. "No." Ngumuso siya. "Well, kung walang kiss, edi walang gift." "Gift?" Tumaas yung kilay ko. "What gift?" Ngumisi siya nang nakakaloko. "I have a gift for you." Kumalas siya sa pagkayakap sa akin. Dahan-dahan siyang tumayo at inabot yung bag niya. He took something out and he revealed a big sunflower crochet.

malambing na wika ni Hugo. “And I have a gift for her, pero sa araw ng kasal pa niya makukuha ang gift na ‘yon.” Sana all may gift. “Para namang totoo, my pa gift talaga. Hindi ba parang sobra na ‘yon?” sabi ko. Fake lang naman ang lahat pero bakit ang bongga? “I want you to give my best friend the best wedding.” Cathy said, and turned her back on us. And left, kasama ang kontrata.

Nang lumapit si Neus. "Kararating mo lang?" "Sir? Sorry. Happy Birthday! Heto po ang birthday gift ko pasensya na. Yan lang ang nakayanan, yung gift ko po sa inyo hindi kagaya ng sa iba. Nagburda lang po ako at yung watch lang ang binili ko. Necktie naman po ang sa mga kapatid niyo." nahihiyang pahayag ni Haisley. Ngumiti naman si Neus nagustuhan niya ang regalo ni Haisley.

"Two people are walking into town. Another two people are going the other way. How many people are going into the town together? " Napa baling ako kay uno ng marining ko ang pagtawa nito. "Two." He proudly answered. "Two are walking into the town while the other two are leaving. That's why the people going to town are only two. " Tumango and Ms. Regina "Empressive. You may now sit down." Kapagkuwan ay bumaling saakin si Ms. Regina. "Stand up, Ms. Taranza, answer my question." Tumango ako bilang sagot. "You got 3 gifts on your birthday. A book, shirt, and a necklace. Tres gave you the book. Nero didn't give you necklaces. What did Uno give you? "

“Ang kapal naman ng mukha mo. You said you wanted to invite me, pero ni anino mo hindi ko makita. A video call lang ang pinadala mo? Napaka-arrogante.” Mahinang napatawa ang matanda. “Please understand. My status is limited now. Otherwise, kahit kalawangin na itong mga buto ko, I would’ve personally gone to visit you. Pero kahit hindi ako makapunta, the gift should have arrived. Huwag na sanang uminit ang ulo mo.” Indeed, the gifts had arrived. As always, whenever the Lee family extended an “invitation,” they would send crates of antiques, rare supplements, and other valuables—displays of wealth and influence that few families could match.

At sa bawat minuto, gusto ko ng sumuko Binigay ko na’ng lahat pero sinayang mo ako Ikaw ang aking hiling Hanggang sa huling sandali Pero bakit siya ang nais mong hagkan Hanggang sa huli “Pre, anong gift mo sa akin? Malapit na ang birthday ko,” Tanong ni Mark sa kanyang kapatid na si Ethan. Inakbayan niya ito. Bigla na lang siyang sumulpot at inakbayan ang kapatid. “You still have debt to me right? Huwag mo ng bayaran, iyon na ang regalo ko sa’yo,” sagot ni Ethan. Naglalakad sila sa pasilyo

Hindi lang talaga sila matapos tapos dahil sa walang kwentang away nila. "Ready na ba ang lahat ng gift nyo sa kanya?" Tanong ni Clarence habang palapit sa lamesa kung saan nakalagay ang mga folder. This isn't a normal gift, lahat ng 'yon ay pinag hirapan nilang mag kakaibigan for how many years. At ngayong naka alala na si Axcel, ito na ang pagkakataon na ibigay nila ito.

“Alright. Like I said, I rarely go here. I plan on moving out since I’ll get married soon.” “Ang laki talaga ng kumpansya mo na makasal sa ‘kin, ‘no?” Lumapit ako sa bilao ng puto na pinatong ko sa lamesa at inalis ang plastic wrap na nakabalot dito. Kumuha ako ng isang piraso. “Of course!” nakangiti niyang sigaw. “Well, you won’t go all the way here just to turn down my offer. You even gave me a gift – this delicious puto.”