Pasasalamat Sa Guro Tula Novels & Stories

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

Tumingala siya at pumikit. “Salamat ama, akala ko ay hindi mo naririnig ang panalangin ko.” Mabilis niyang pinahid ang nakatakas na butil ng luha sa gilid ng kanayang mga mata. "Salamat, tol." Pinigil niya ang pag-garalgal ng tinig. "Walang anuman, basta ikaw tol."

Like hell I will sit in that dirty surface! "Magandang umaga, mga Nobles, Elites at Conquerors!" Bati ng isang guro na nasa stage na nasa gitna. Nangunot ang noo ko. Bakit hindi kasama ang 'TYROS' sa pagbati niya!?

Pagod at hinihingal galign sa pagtakbo ng ilang kilometro ng pasukin niya ang gate ng talyer. " Tara, kain na. " Dungaw pa ni Gudo sa kanya bago ito umalis sa isang sirang sasakyan na kanina pa nito kinakalikot ng siya ay umalis. Isang tango lamang ang kanyang itinugon bago ito tumallikod sa kanya. Pagod pa ang kanyang katawan ng maisipan niyang umupa sa isang mahabang bangko naroon sa may likuran ng gate ng talyer.

All things bright and beautiful, All creatures great and small, All things wise and wonderful, The Lord God made them all. Madali lang turuan si Tim dahil pagsapit ng tanghali ay na perpekto niya ang pagmemorize ng tula.Masayang-masaya si Tim na nakatanggap ng star mula sa akin.Sa sobrang katuwaan nito ay ayaw ng bumaba pa sa silid upang mananghalian kung kaya't nagpahatid na lamang kami ng pagkain kay Ditas.

gulat na tanong nito. Sa pagkakaalam kasi ng guro ay simula pa lang wala namang tatay ang sumusundo sa kambal niyang estudyante. Tinitigan niya ito mula ulo hanggang paa. Guwapo ito at maskulado. Hindi naman mukhang kidnapper, pero kailangan niyang makasigurado bago niya ipagkatiwala ang mga estudyante niya sa kamay nito.

Mula sa pangungulit, pasasalamat niya sa akin tuwing ipinagluluto ko siya, at mga ngiti at tawa niya na nahahawa ka, at ang iba pang mga alaala sa mga nagdaang araw. “Paalam, at hanggang sa muling pagkikita, Cyrus. Maraming salamat sa pagtulong sa akin at patawad sa panggugulo sa iyo,” bulong ko sa kanya bago humalo sa hangin at tuluyang nagpaalam sa kanya.

Mabute na lang ay tumigil din ang malakas na pag ulan. "Basang basa ka kuya Franco! Ito po ang tuwalya ibalot mo po sa katawan ninyo!" Nag-aalalang salubong ko kay Kuya Franco na tinanggap naman ang tuwalya na iniabot ko sa kanya.

galak kong pasasalamat. “Mag-iingat kayo. Mamimiss namin kayo. Pumasyal kayo rito ah?” Hinawakan ni Tita ang kamay ko pagkatapos ay hinaplos niya ang ulo ng mga anak ko. “Thank you po!” Ani Nathalia. “Mamimiss kita. Good luck sa school mo!”

pagbibida ng guro. "Ahh, ganun po ba? eh, sige po, puntahan na po siya namin doon. Kailangan na kailangan po namin siyang sunduin." wika ulit ni Mariya na tila hindi na gustong pahabain pa ang pakikipag-usap sa guro ni Third. "alis na po kami. Maraming salamat po!"