Passion For Your Work Quotes Novels & Stories

“Ako po? Pero… marami pong mas may karanasan kaysa sa akin.” Ngumiti si Jal, ngunit sa pagkakataong ito, seryoso ang kanyang ekspresyon. “Hindi laging experience ang importante. Gusto ko ng isang tao na may passion sa trabaho, at ikaw ang nakikita kong may ganun.”

Baka ano pa ang isipin nila. But then, I got busy. I have to study all the history of my mother's business since I'm not really good at handling it. I want to be an engineer but then, I don't have a choice but to take a business. I smiled when I saw a pink card with my name. Hi, baby loves, Sa mga panahong nanghihina ako Ikaw ang nagsisilbing lakas ko. - Anonymous. These were just small quotes yet made me feel so bliss. Is it natural to feel something in your secret admirer? I shook my head as I continued reading some of it. At halos hindi ko namalayan, nakangiti na ako buong araw.

Curious lang ako kung passion niya ba talaga. "Tama ka. Nakatatak na sa puso ko ang pagiging manunulat. Kahit na nagne-negosyo na ako, hindi ko pa rin maiwan ang pagsusulat. Pakiramdam ko nga hindi buo ang taon ko kapag hindi ako nakapagsulat ng nobela. Kahit paunti-unti basta may matapos. Dapat masaya ka rin sa ginagawa mo. Mahirap kasing ipilit ang hindi naman para sa'yo." Napalunok naman ako sa huling sinabi niya. May hugot iyon ah. Mahirap daw ipilit ang hindi naman para sa iyo.

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

napakamot ako sa noo. "If you really love your passion, you won't mind the term 'long and hard time'...Pagtya-tiyagaan mo talaga sila" tumango ako kahit hindi naman niya iyon nakita dahil abala siya sa pagdidilig.. She's right..kung talagang Mahal mo ang ginagawa mo, Hindi ka magsasawa.. Pagtya-tiyagaan mo kahit mahirap ang proseso.

Sabi ng isa sa kanila, "Dapat natin i-pursue ang passion natin kahit anong mangyari. Huwag tayong matakot sa failures." Nakangiti ako sa kanilang usapan. Napag-isipan ko kung paano ko rin tinahak ang aking sariling landas sa fashion industry. Ang mga ganitong moment ay nagpapalakas sa akin na magpatuloy sa aking mga pangarap kahit na maraming obstacles.

Marami siyang nakahandang tanong ngunit sa tingin niya ay hindi na niya kailangan pang tanungin ang mga bagay na sa tingin niya alam na niya ang sagot. Kung magpakatotoo lang si Gerald, gusto niyang sagutin na, he is too passionate about Diane. Ginagawa niya ang katangahang mag-apply sa sarili niyang kumpanya at maging tauhan ng isa lang niyang empleyado dahil sa pagmamahal ngunit hindi niya iyon puwedeng sabihin. Umayos siya sa pagkakaupo saka siya sumagot. "I'm passionate about making a difference. I wanted to renew and bring up to date constructing strategies by applying new processes, introducing new techniques, or establishing successful ideas to create a better one. When I'm involved w

He is my shelter, my only cloud na handang humarang sa mainit na araw. Kahit malayo man kami sa isa't isa ay nandoon pa rin ang pagmamahal. Pinapadama niya sa akin yun everyday. Tumatawag kahit inaantok na, kailangan ng inspiration words kapag feeling stress na ito sa trabaho o pag-aaral, ako ang papasa sa kanya para malaman niya na nandito lang ako sa kanya.

“At kung gusto mong sumagot ng mga tawag mula sa opisina, magandang ideya na iwanan mo na muna ang trabaho.” Pilit na ngumiti si Antonette, “Opo, pero ayoko pong mangyari ito. Nais ko pong makabalik sa trabaho. Ayoko pong mawalan ng pagkakataon na patunayan ang sarili ko.” “Huwag mong isipin na kailangan mong patunayan ang iyong sarili sa sinuman. Minsan, ang tunay na lakas ay nakasalalay sa ating kakayahang magpahinga at alagaan ang sarili,” tugon ng nurse, na para bang nagbibigay liwanag kay Antonette sa gitna ng kanyang mga alalahanin. Ang kanyang mga salita ay tila isang hangin na nagdadala ng panibagong pag-asa sa puso ni Antonette.

Hindi nila mauunawaan iyong pagmamalaking nararamdaman ng mga kagaya ko sa mga panalong pinaghirapan namin sa buhay. “Kahit ilang trabaho ko pa iyong sabihin ko, hindi pa rin iyon sasapat para sa kanila. Kahit ilang awards at diploma pa iyong ibigay ko sa kanila, mababa pa rin ako sa mga mata nila,” I resumed, choking on my tears. I then turned to him. “Kahit ilang beses ko pang ulit-ulitin na nagawa ko ang mga iyon at nagtagumpay ako kahit wala kaming pera, hindi nila maiintindihan kasi hindi nila kailanman naranasang mamuhunan sa mga pangarap nila at kakayahang magsikap. They have everything while I have nothing but only my dreams.”