Passion For Your Work Quotes Novels & Stories

marahan niyang simula, “...there were people who told me that being a writer wasn't really a big deal.” Unti-unting natahimik ang buong ballroom. “Sometimes, I even asked myself the same question. Is this profession really something worth being proud of?” Walang sinuman ang nagsalita. Lahat ay nakikinig. “Pero may isang tao na nagsabi sa akin na walang mataas o mababang trabaho.” Bahagyang lumambot ang kanyang tingin. “That doing something you genuinely love has value. That creating something capable of touching other people's hearts is meaningful.”

“Nararamdaman ko kasi na hindi ka okay… pakiramdam ko may naiwan kang trabaho na kailangan mong gawin…” “Marami Atasha, marami… pero kung papahirapan ka naman ng trabaho ko, hindi na lang…” “Alam kong magiging delikado ito para sa atin pero… nung nakilala kita, diba yan na ang trabaho mo?… at tinanggap kita, minahal kita… and I trust you with all my heart now na hinding-hindi mo kami pababayaan…” “Of course I do! Hinding-hindi ko talaga kayo pababayaan pero do you really want me to go back?”

“Hindi ka man lang ba nabo-bored sa condo niyo?” “No, not really. I work din naman. Work from home setup nga lang and I bake cookies with you now. Kaya wala na akong magiging problema.” “So passionate,” nakangising sabi ko. “Ganoon talaga kapag mahal mo ang isang tao. You’re willing to stick with them and follow them.” Honestly, I admire people who do that. Kasi ako, pakiramdam ko, kahit ilang beses magmakaawa sa akin si Jacob, hindi pa rin ako susunod sa gusto niya.

pagpapatuloy niya Kumunot ang noo ko at bahagyang napasimangot sa sinabi niya. “Ayaw ko naman na manggamit ng iba para sa pangarap ko no” ngumiwi ito sa sinabi ko. “Ano ba naman Althea, be practical, hindi ka manggagamit. Kukunin mo lang loob niya para yung mabubuting ginagawa mo, lalo na sa trabaho eh hindi maging masama sa mata niya. Kasi kahit gaano ka kagaling, kung ayaw niya naman sa’yo dahil sa atraso mo, hindi ka niya mapupuri” tila stress na wika niya.

Park? Bahagya siyang ngumiti, "Master, sobrang nahihiya po ako sa inyo. Sobrang kapal na rin ng pagmumukha ko dahil may gana pa akong magpakita sa’yo matapos ng ginawa ko noon. Hindi na rin ako nakakagagawa ng magandang obra dahil nawalan na rin ako ng passion.”

And I heard that he’s also workaholic, malamang ay gagawin nun lapaht para sa trabaho niya. “I don’t know who you are talking about but ate, isn’t this a little desperate? I mean, how could you do that to somebody? Lahat naman tayo ay gustong pakasalan ang mga mahal natin sa buhay pro sana sa maayos sa paraan? It seems like you have put a leash with spikes on that person para hindi makawala.”

Hindi gumana ang pagmamatigas niya kaya naman susubukan niyang umapila ng may pagpapakumbaba. Agad niyang pinalambot ang linya ng kanyang mukha, at sa mababang tinig ay sinabi, “You know how busy I am these days. Wala akong dapat sayangin na oras. I should seize every minute that counts. I have my deadlines and ideas are just pouring in my mind at this moment. You know the flow of my work. Can’t you just be more understanding?”

galit na galit kong sabi. "Miss.. huwag naman Miss, maawa ka, I love my job," maarte pa nitong sabi. "Kung mahal mo ang trabaho mo, dapat hindi kalandian at kabababuyan ang ginagawa mo sa oras ng trabaho!lumayas ka sa harapan ko, alis!" I shouted in deep anger na halos lumuwa na ang litid ng aking leeg.

Matapat naman siyang sinagot nang binata. “Dahil mas nagbigay po ito sa akin ng inspirasyon na ituloy ang hilig ko sa pagdi-disenyo. Yu g mga oras po kasi na iyon, halos mawalan na ako ng pag-asa, dahil kay dad, lagi po kasi niyang sinasabi na wala akong magiging kinabukasan sa pagdi-disenyo at pagguhit, mas gusto niya na magtapos ako bilang architect na hindi ko naman Passion. And when I saw all your all your works, feeling ko nagkaroon ako ng lakas ng loob na ipagptuloy ang nais kong maging magaling katulad mo.” Masayang saad nit okay Calvin.

“Wala na kong oras… Gustuhin ko man, pagod na ang utak ko sa tambak na trabaho kaya hindi ko na kayang maging creative.” “Ganoon ba…” Takip ng pizza ang nagsilbing plato nilang dalawa. “Naisip ko lang… Ayoko naman na isakripisyo mo ang passion mo. Tapos ako, tinutulak mong bumalik sa pag-aaral para matapos ang dream course ko.”