Peace Of Mind Quotes Short Novels & Stories

Agad niya akong tinapunan ng masamang tingin kaya tinikom ko ang aking bibig pero nagsalita pa rin. "Kala ko ba peace of shit ako? So bakit ako kasama sa peace of mind mo?" Tahimik siya. Ilang segundo akong naghintay, parang sasabog ang dibdib ko. "Hindi ko rin alam," bulong niya, mas mahina, parang mas sinasabi niya sa sarili niya kaysa sa akin.

“It’s called mental recovery, not ghosting.” Conah raised a brow. “Mental recovery my foot! Last week lang nag-post ka ng coffee aesthetic with a quote about serenity. Sino'ng tinotohanan mo dun, ha?” “Wala,” sagot ni Cressida agad, pero napangiti siya. “Just… appreciating peace. That’s all.” Her friends exchanged knowing looks, teasing her in unison. “Aba! Peace daw!” The air was light and happy—filled with banter and food smells, clinks of plates, and easy laughter that came naturally between old friends. For the first time in weeks, Cressida felt normal again. No shadows, no ghosts of her past haunting her breathing.

"never beg for a friendship or a relationship with anyone,if you don't receive the same effort thay you give,cut them off" truelala❤️ peace of mind po ang kailangan natin and we need to take care of our mental health ❤️

Naiisip ko pa lang ay nagiging excited na ako. I imagining myself with so many fishes swim with me. Then mag-magbobonfire sa gabi at iisipin ang mga bagay bagay na nangyayari sa mundo. Giving yourself a break is one of the best relaxation. Na kahit ang dami dami mo ng problema, you can set aside it because you want calm. The peace of mind.

“What a useless inkling. Hindi sila madehado? Alam mo ba ang pinagsasabi mo? Saka gusto mo na may gawin ako? Ano ang makukuha ko kapag naki-alam ako sa hospital na yun. Wala, kundi masisira lang ang peace of mind ko.” May punto siya. Ang mahalaga sa isang tao, ang tinatawag nga nilang peace of mind. Yung masaya at tahimik kang nabubuhay sa mundong ito, habang hindi ka nakiki-alam sa ibang tao. Ibang klase din ang prinsipyo ng lalaking ito.

Parang kaya ko siyang abutin. “This is my comfort place. I always went here every time I want a peace of mind.” I nodded. Silence enveloped us again. Hindi ko alam kung saan magsisimula o kung ano ba dapat ang sabihin ko sa kaniya. He said that this place brings him peace of mind. Natatakot tuloy akong pag-usapan ang gusto kong i-open sa kaniya, baka may problema siya kaya siya pumunta rito. Nagkataon lang siguro na magkasama kami ngayon.

Dahil sa ngiti at halakhak ng mga anak niya ay pansamantala siyang nakalimot. "Isa lang ang napatunayan ko. Hindi lang si Shawn ang lalaki sa mundo. Hindi ko dapat siya iniiyakan. Hindi ko dapat sinasayang ang oras ko sa pagmumukmok. Dapat pag tuonan ko ng pansin kung paano sumaya. Sumaya kasama ng aking mga anak." seryosong sambit ni Harah. Naalala ni Harah ang isang quotes na nabasa niya. Sabi roon: "Expect trouble as an inevitable part of life and repeat to yourself, the most comforting words of all: This, too, shall pass." –Ann Landers

Please Lord help me. *'Minsan darating sa punto na may mga tao o problemang susubok kung gaano kahaba ang pasensya natin. Kaya kung maikli lang ang pasensya mo madali kang matatalo sa mga hamon sa buhay.'*

Dala ni Arthur ang maliit na picnic basket na may lamang wine at prutas na baon namin. “You know, I used to think peace meant being alone,” sabi ko habang nakatingin sa dagat. “But now I know it’s being with the right person.” Ngumiti siya, hinawakan ang aking kamay nang mapahinto kami sa paglalakad, at hinarap ang isa’t-isa. “Then I guess we both found peace.”

Mahina akong natawa, at palagi namang ganito ang scenario na ako na naman ang muling nahuli sa amin. Simple lang ako ngumiti nang maramdaman ang tahimik ng paligid. This feels peaceful but sad at the same time. Peaceful because no one can enter your life and sad because you're just you, and no one can understand you. But for the sake of peace of mind, I would rather stay in that ideal kind of life. Well, I wished I can pick, but there's nothing I can do because here I am.