Pelikula Pilipino Novels & Stories

PAGBABALIK SA PILIPINAS — ANG PINAKA-KILIG NA SANDALI NA MAGHALIK SILA Ang araw ng pagbabalik sa Pilipinas ay napakaganda — ang araw ay sumasikat nang malakas, at ang dagat ay malinaw at kulay-asul.

Peste, manananggal ata ang mga ito! Sa sobrang takot ko ay agad kong itinaas ang espada ko at iwinasiwas yun sa ere hanggang sa may natamaan ako at nakarinig ako ng sigaw. Napatingin ako sa lupa at bumagsak doon ang aking tinamaan kaya agad ko itong nilapitan at sinaksak para tuluyan na mamatay. The freaking demon looks like a monster to me! Kung sa pilipinas ito, considered na itong aswang! Fuck! I don't like aswang! But I am trying to remind myself that this is not somekind of folk lore monster in the Philippines. These are demons.

“Nasa Pilipinas kaya sina Jamie at Victoria?” Maraming mga isla sa Pilipinas, tulad ng Boracay at Colon Island. Lahat sila ay napakaganda at malayo. Kung nandito si Jamie, makakapagtago siya habang nag-eenjoy sa dagat, araw at dalampasigan. Marahil ay magkakaroon pa ng mga top-grade beauties. Paalala ni Dragon sa kanya. "Nagpadala si Chimera ng isang tao upang maghanap sa Pilipinas dalawang araw na ang nakakaraan, ngunit wala silang nakita."

Palibhasa'y nag-iisa na lamang sa buhay ang matandang amo, sa kan'ya iniwan nito ang mga kayamanan at ari-arian. Akala niya'y kathang-isip lamang ang mga nangyayari sa pelikula kung saan ang isang dukha'y nagiging isang bilyonaryo sa loob ng isang araw lamang, ngayon nga'y napatunayan niyang totoo ito. May pera na siya, mababawi niya na ang anak. "Babalik na tayo ng Pilipinas bukas."

sabi ni Papa. Sumunod ako, at nang lumabas ang balita, napuno ng kaba ang dibdib ko. Isa-isang pinakita ang mga lugar sa Pilipinas na nagkakaroon ng mga kakaibang insidente. Sa bawat video na ipinapakita, kitang-kita ang mga malalaking nilalang—mga demonyo na nagdudulot ng lagim.

Ang Pilipinas ay nababalot ngayon ng isang dambuhalang dome na yari sa kumikinang at nag-sa-salaming materyal. Sa labas, ang mundo ay tinitignan ang bansa bilang isang kumikinang na hiyas sa gitna ng Karagatang Pasipiko, ngunit sa loob, ang bawat Pilipino ay naging bahagi na ng isang dambuhalang gallery. Ang bawat kilos nila, ang bawat salita, at maging ang bawat alaala ay nakadisplay sa mga holographic screens na pinapatakbo ni Clara Soliven.

Trivia: Fort Pilar was built by the Spaniards in 1635 and was named in honor of Nuestra Señora del Pilar, patroness of Zamboanga. Sunod nilang pinasok ang Fort Pilar Museum. Makikita dito ang apat na libong species of marine life ng Zamboanga, Basilan, at Sulu. Mayroon din ditong mga nawasak na bapor o kung tawagin ay shipwreck artifacts, mga pag-aaral sa mga lahi at kultura noong unang panahon (ethnographic materials including Yakan, Sabunan, and Sama tribes), mga musical instruments, gamit sa pangingisda, at mga gamit sa bahay. Lahat ng mga ito ay nagmula pa noong ikalabing walong siglo.

Natatawa-tawa na lang si Calvin sa ginagawa nito habang panay lamang siya sa pagkuha. Nakakita pa sila ng mga preserved na hayop na matatagpuan lamang din sa Palawan kagaya ng mga naglalakihang pawikan na madalas sa mga karagatan rito nangingitlog at ang pangolin o ang armadillo.

Sabay turo ko sa aking katawan at pakiramdam ko ay namatay ako ng ilang segundo nang matagpuan ko ang aking sarili sa nakakahiyang ayos. Tanging panty lang ang suot kong pang-ibaba pero hindi lang basta panty, 'makasaysayang panty' na ginamit pa ni Tandang Sora at iba pang mga katipunera ng makipaglaban sila sa mga mananakop! Dito rin inilimbag ang mapa ng Pilipinas! Makikita mo rin ang 7100 isla!

,wika ko kay Kate. Kinuha ulit ni Kate ang cellphone niya at nagsearch ulit siya. Sure akong tungkol sa Harry potter na naman yan, or sa mga past lessons namin. Pero ok lang kahit ano dun, kasi, naalala ko naman lahat eh. “Anong year inatake ang Pilipinas ng mga Japanese?”,excited niyang tanong. “1941”