Pembalasan Dendam Novels & Stories

Tulak ni Karen sa balikat ng kapatid at nakayakap pa rin ito sa kaniya. "Babalikan kita, babalikan ko kayo ni mommy. Please wait for me and sikaping mabuhay hanggang sa pagbalik ko!" Hilam sa luha ang mga mata na hinalikan ni Kiana sa noo ang kapatid. Nakangiting tumango si Karen. Tulad ng kakambal ay tumatangis maging ang puso niya. "Hihintayin ko ang pagbabalik mo upang iligtas kami ni mommy!"

Kung wala siyang alam sa self defense ay baka pinaglalamayan na siya ngayon. .. "PURO ka na lang hingi ng dagdag bayad pero walang magandang balitang naibigay!" Galit na bulyaw ni Amanda kay Dino nang muli silang magkita. "Kung wala ka ng perang maibigay ay sabihin mo lang at huwag ng maraming satsat!" galit na rin si Dino sa ginang dahil gusto ay magmadali siya.

"Tingin mo paniniwalaan ka nila lalo na kung ganyan ka kahina? If you want revenge—" "I never said I wanted revenge. Ayoko na. G-usto ko ng umuwi s-a'min," pumiyok pa ang boses niya. Walang makakaalis ng lumbay niya kun'di ang pamilya niya. Kailangan niya ng masasandalan. Pakiramdam niya hindi niya kayang harapin mag-isa lahat ng iyon. "Hindi kita ihahatid sa inyo. Paano kung biglang bumalik si Damon at hanapin ka? He'll get mad—"

Sadyang ayaw ko lang tapusin nila ang laban na dapat ako ang tumatapos. “I need to punish them slowly—letting them regret everything that they did. ‘Yong mga illegal transaction na mayroon sila na kung saan ay maraming inosenteng tao na nadadamay, at gustong kumapit sa patalim, hindi dapat nila ‘yon nararanasan. I want them to feel the pain. To wake them up, even if it’s too late. The reason I built this brotherhood is because I want justice, but at the same time, I want revenge.”

Pero dahan-dahan itong umatras papalayo kay Dan. Halata namang ayaw pa ni Roman na pakawalan si Dan pero dahil sa hiling ni Blair, nagawa niyang kumalma. Nang makaalis sa bisig ni Roman, napaubo si Dan. Hinaplos niya ang lalamunan na para bang siya ang kawawang biktima. “Psycho,” aniya. Inirapan siya ni Blair. “Shut up, Dan. Alam nating dalawa na deserve mo ‘yon. O baka, mas

makahulugan na wika ni Azi. Tumango ako at tumingin muli sa litrato. Tama si Flame kapag nakita niya ang kalaban niya doon malalaman kung kaya niya baliktarin ang sitwasyon o hindi, pero alam ko walang duda kaya niya ito. Ngayon pa siya mapang-hihinaan ng loob? Tingin ko hindi niya kami bibiguin. “Bibigyan sila ng magandang laban ni Apoy ‘yan ang sigurado..” naka ngising wika ni Damon.

singhal niya. Sa gilid ng pandinig ko, patuloy ang pagtama ng bala sa mga bakal at semento, ngunit malinaw kong naririnig ang mabigat at mabangis na palitan ng tingin nina Jasmine at Damian. Parang isang bomba na handa nang sumabog ang tensyon sa pagitan nila… at alam kong kapag pumutok iyon, wala nang makakapigil.

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.

DAMIAN Ang pagbabalik sa dining area ay parang test ng sarili kong patience at kontrol. Ramdam ko bawat hakbang, bawat tingin, bawat segundo na kailangan kong magpanggap na normal. Si Helga ay nasa tabi ko, nakahawak sa kamay ko nang mahigpit, hindi sobra, hindi kulang, sakto para kumalma ang utak kong parang sumasabog sa loob ko.

Na walang sinumang lumalaban sa hari at reyna ng anino nang hindi nalulunod sa sarili nilang dugo. --- Damian’s POV Pagbalik ko kinaumagahan, amoy usok pa rin ang hangin. Tahimik na ulit ang siyudad—sunog sa takot at pagsunod. Naghihintay si Elara sa great hall, nakaitim, walang emosyon sa mukha. “You ended it.” sabi niya. “Yes.” “At anong kapalit?” Lumapit ako hanggang magkalapit na ang hininga namin. “A rebellion must be cut at the root,” sagot ko. “Not trimmed.”