ทะลุมิติไปเป็นต้นตระกูลที่ร่ำรวย

ทะลุมิติไปเป็นต้นตระกูลที่ร่ำรวย

last updateآخر تحديث : 2026-07-21
بواسطة:  ภัสสพิชชาمكتمل
لغة: Thai
goodnovel12goodnovel
لا يكفي التصنيفات
43فصول
3.1Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เพราะเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็ก ซ้ำร้ายเมื่อป้ารับมาเลี้ยงก็ยังต้องเสียสละให้ลูกป้าเรียน หากตระกูลพ่อร่ำรวยสักนิด เธอคงไม่ต้องมาลำบากแบบนี้ คำขอสุดท้ายก่อนตาย หากมีโอกาสจะขอเป็นคนร่ำรวยตั้งแต่ต้นตระกูลเสี่ยวหยวน สาวน้อยวัย20ปีที่ไม่ได้เรียนต่อมหาลัยเพราะเสียสละให้ลูกชายทั้ง2คนของป้าเรียนจู่ๆต้องทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ เธอต้องทำทุกวิถีทางให้ตระกูลเธอร่ำรวยตั้งแต่ต้นตระกูลอย่างเธอ และดูแลลูกน้อยอย่างมู่ฉีที่มักทำตัวออกห่างเพราะคนเป็นแม่ในร่างก่อนไม่ใส่ใจ ไหนจะสามีหน้านิ่งที่อะไรๆก็ยอมชาวบ้านเขาไปเสียหมด เธอจะเปลี่ยนชีวิตต้นตระกูลให้ดีที่สุดเอง

عرض المزيد

الفصل الأول

ชีวิตที่ต้องดิ้นรน

มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ปี2020

“ตื่นได้แล้วเสี่ยวหยวน เราต้องออกไปขายบะหมี่แต่เช้า“ สาวสวยในวัย20ปีที่ถูกทางบ้านขอร้องให้ออกจากการเรียน เหตุเพราะอยากส่งพี่น้องผู้ชายเรียนแพทย์มากกว่า แม้มันสมองของเธอจะมีมากกว่าพี่ชายและน้องชายก็ตาม

”แม่!! ฉันพึ่งจัดการวัตถุดิบในการขายเสร็จและเข้านอนยังไม่ถึง3ชั่วโมงด้วยซ้ำ ขอนอนต่ออีกสักหน่อยไม่ได้หรือไง“ นั่นคือคำพูดที่เธอพูดกับคนเป็นแม่ทุกเช้า แต่ส่วนใหญ่มักได้รับสายตาขุ่นขวางกลับมาเท่านั้น

”แล้วฉันเคยให้แกหรือไง“ แหงแหละเธอไม่เคยได้ หากใครมาได้ยินคำพูดเหล่านี้จากคนเป็นแม่คงมีแต่คำถามในใจว่า เหตุใดคนเป็นแม่มักเข้มงวดกับลูกสาวนัก เพราะฉันเป็นเพียงเด็กที่เก็บมาเลี้ยงอย่างไรเล่า พ่อและแม่ตายจากไปตอนอายุเพียง5ขวบ เหตุเพราะตระกูลพ่อฉันจนถึงขนาดที่มีลูกสาวเพียงคนเดียวก็เลี้ยงไม่ไหว จึงต้องเอาฉันมาฝากไว้กับญาติห่างๆตั้งแต่เกิด เมื่อถึงเวลามารับ พวกท่านกลับขับรถตกเขาเสียชีวิตทั้งคู่

”เห้ออออมาเอาบะหมี่ไปกินเถอะ“ บริเวณร้านที่เธอขายมักมีเด็กตาดำๆหลายคนที่อดอยาก และเธอมักหยิบยื่นบะหมี่ที่ร้านให้ยามแม่ของเธอเผลอ

”กินเยอะๆ จะได้ไม่ไปลักของกินคนอื่น“ นั่นคือคำพูดของเธอก่อนที่เธอจะรีบไล่เด็กพวกนั้นไปเมื่อเห็นแม่เธอเดินมาแต่ไกล

”อาหยวน วันนี้แม่ใหญ่จะกลับก่อน จัดการปิดร้านให้เรียบร้อยหล่ะ“ ในมือหิ้วของพะรุงพะรัง เชื่อเหลือเกิน ว่านั่นคืออาหารชั้นดีที่เอาไว้บำรุงพี่ชายและน้องชายเธอแน่นอน หลังจากขายเสร็จสายฝนห่าใหญ่ก็ตกลงมาอย่างหนักจนแทบมองไม่เห็นทาง เธอค่อยๆเข็ญรถไปเรื่อยๆผ่านร้านลวงมากมายอย่างหมายตา

”หากตระกูลฝั่งพ่อร่ำรวยสักนิด คงไม่ต้องลำบากมาอยู่กับตระกูลฝั่งแม่ที่เราหากินคนเดียวเลี้ยงอีก4ชีวิต“ แม้จะนึกน้อยใจอยู่บ้างแต่เธอก็ทำหน้าที่ของเธอไม่มีบกพร่อง

ปรี้น ปรี้น ปรี้น

”หลบไปรถเบรคแตก!!!“ แม้ใจเธออยากขยับเท้าตามเสียงร้องเตือน แต่ระยะประชิดแบบนี้เธอจะขยับไปทางไหนได้ โคร้มมมม

”หากชาติหน้ามีจริง ขอเกิดมาเป็นต้นตระกูลที่ร่ำรวยจนลูกหลานไม่ต้องมาลำบากแบบนี้ด้วยเถิด“ จิตสุดท้ายของเธอมันภาวนาไว้แบบนั้น

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
43 فصول
ชีวิตที่ต้องดิ้นรน
มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ปี2020“ตื่นได้แล้วเสี่ยวหยวน เราต้องออกไปขายบะหมี่แต่เช้า“ สาวสวยในวัย20ปีที่ถูกทางบ้านขอร้องให้ออกจากการเรียน เหตุเพราะอยากส่งพี่น้องผู้ชายเรียนแพทย์มากกว่า แม้มันสมองของเธอจะมีมากกว่าพี่ชายและน้องชายก็ตาม”แม่!! ฉันพึ่งจัดการวัตถุดิบในการขายเสร็จและเข้านอนยังไม่ถึง3ชั่วโมงด้วยซ้ำ ขอนอนต่ออีกสักหน่อยไม่ได้หรือไง“ นั่นคือคำพูดที่เธอพูดกับคนเป็นแม่ทุกเช้า แต่ส่วนใหญ่มักได้รับสายตาขุ่นขวางกลับมาเท่านั้น”แล้วฉันเคยให้แกหรือไง“ แหงแหละเธอไม่เคยได้ หากใครมาได้ยินคำพูดเหล่านี้จากคนเป็นแม่คงมีแต่คำถามในใจว่า เหตุใดคนเป็นแม่มักเข้มงวดกับลูกสาวนัก เพราะฉันเป็นเพียงเด็กที่เก็บมาเลี้ยงอย่างไรเล่า พ่อและแม่ตายจากไปตอนอายุเพียง5ขวบ เหตุเพราะตระกูลพ่อฉันจนถึงขนาดที่มีลูกสาวเพียงคนเดียวก็เลี้ยงไม่ไหว จึงต้องเอาฉันมาฝากไว้กับญาติห่างๆตั้งแต่เกิด เมื่อถึงเวลามารับ พวกท่านกลับขับรถตกเขาเสียชีวิตทั้งคู่ ”เห้ออออมาเอาบะหมี่ไปกินเถอะ“ บริเวณร้านที่เธอขายมักมีเด็กตาดำๆหลายคนที่อดอยาก และเธอมักหยิบยื่นบะหมี่ที่ร้านให้ยามแม่ของเธอเผลอ”กินเยอะๆ จะได้ไม่ไปลักของกินคนอื่น“ นั่นคือคำ
last updateآخر تحديث : 2026-07-13
اقرأ المزيد
ลูกและสามีที่ได้มาแบบงงๆ
“ท่านพ่อ เราไปตามหมอมาดูอาการท่านแม่ดีหรือไม่” เสียงเล็กๆเอ่ยถามผู้ให้กำเนิดอย่างกังขา พร้อมมองคนที่อยู่บนเตียงไม้เก่าไปด้วย“ไม่มีประโยชน์ แม่เจ้าหยุดหายใจแล้ว” ชายหนุ่มที่ไม่แสดงสีหน้าว่าเสียอกเสียใจเมื่อเห็นคนเป็นเมียนอนแน่นิ่งอยู่บนตั่งไม้ด้านหน้า มือหนาลูบหัวบุตรชายวัย3ขวบช้าๆ“เฟิงซีเจ้าออกมาเดี๋ยวนี้ กล้าดียังไงจะขอฝังเมียชั่วช้าของเจ้าในสุสานตระกูลข้า ห๊า!!ออกมา“ เสียงโวกเหวกโวยวายดังลั่นหน้ากระท่อมที่แทบจะไม่มีไฟส่องสว่างนอกจากตะเกียงน้ำมันอันเดียว แอ็ดดดด ประตูไม้เก่าทรุดโทรมเปิดออกช้าๆ พร้อมกับเจ้าของชื่อค่อยๆก้าวเท้าออกมา”แม่ใหญ่ขอรับ หากไม่ได้ที่ฝังศพของตระกูล นางก็จะไม่มีที่ฝังขอรับ ข้าไปคุยกับท่านผู้นำตระกูลแล้ว ท่านอนุญาติ“ เขาก้มหน้าลงหลังพูดจบ”เขาอนุญาติแล้วอย่างไร ข้าไม่ยอมเด็ดขาด ข้าไม่รับคนบ้านสี่แบบเมียเจ้าเข้าหลุมฝังตระกูลให้เสียฮวงจุ้ย“ แม้นี่จะเป็นยามพลบค่ำแต่ผู้คนแถวนั้นยังไม่มีใครนอน ต่างเยี่ยมหน้าออกมาดูความใจดำของตระกูลใหญ่ ”เจ้าไปแจ้งที่ตำบลเถอะเฟิงซี อย่าหาว่าข้าใจดำเลย เดิมทีเจ้าเป็นเพียงลูกบ้านเล็ก แม่ข้าให้ที่ดินทำกินก็ถือว่ามากโข“ พี่สะใภ้ค
last updateآخر تحديث : 2026-07-13
اقرأ المزيد
มิติพิเศษ
หลังจากแกล้งหลับจนได้ยินเสียงกรนน้อยๆ ลี่อิงคือชื่อของเจ้าของร่างเดิม เธอจัดการจดจำและรีเซทหัวสมองเธอทันที ถือเสียว่าเธอเกิดใหม่และได้ชื่อใหม่คือหวัง ลี่อิงก็แล้วกัน “เห้ออออเอาไว้พรุ่งนี้ข้าจะต้องเอาเจ้าหนูน้อยนี่ขึ้นมานอนเตียงดีๆเสียแล้ว” เธอพูดพร้อมมองไปที่พ่อลูกที่นอนบนกองฟางบางๆมีผ้าปูทับอีกที ส่วนเธอมีฟูกนอนที่เก่ามากปูให้ซึ่งก็คงเป็นการเรียกร้องจากร่างเดิมนั่นไง เท้าขาวซีดเดินสำรวจบ้านหลังเล็กที่มันเล็กจนเธอเดินไม่กี่ก้าวก็ดูครบหมด ในบ้านหลังนี้หลังคาก็ผุพัง ผนังก็เป็นเพียงไม้เก่าๆแปะเอาไว้กันสายตาคนอื่นเพียงเท่านั้น ริมสุดของบ้านมีเตาโบราณที่มีเพียงหม้อ1ใบ ถ้วยอีก4ใบ เครื่องปรุงแทบจะไม่มีอะไรเลยด้วยซ้ำ แถมข้าวเหลือเพียงหยิบมือ“นี่มันยากจนค้นแค้นอะไรขนาดนี่เนี่ย อนาคตลูกหลานลำบากแน่นอน” เธอนั้งลงพร้อมกับเพ่งมองไปที่ถังธัญพืช แต่จู่ๆในหัวเธอก็ฉายภาพวัตถุดิบหลากหลายวางเรียงกันคล้ายตลาดนัดใหญ่ๆในยุคเธอเสียอย่างนั้น“นี่มัน!!” ให้พื้นที่ที่เธอเห็นมีผักผลไม้ และเนื้อสัตว์ วัตถุดิบในการทำอาหารที่มีจำนวนแปะไว้ตามแผงต่างๆชัดเจน ถัดไปอีกหน่อยก็มีเสื้อผ้า ผ้าห่ม และอุปกรณ์ดำรงชีพห
last updateآخر تحديث : 2026-07-13
اقرأ المزيد
ชีวิตที่น่าสงสารของหวังเฟิงซี
เช้าที่แสนวุ่นวาย ร่างกาย พ่ายผอมของของนางที่แม้จะไม่มีไข้แต่ก็ไม่มีแรงเพราะได้กินโจ๊กธัญพืชเพียง2-3คำเท่านั้น เห็นตากลมๆของคนที่นางต้องยอมรับว่าเป็นลูกถึงกับถอนหายใจ น้ำได้อาบบ้างหรือไม่ก็มิอาจรู้ได้ “พ่อเจ้าไปไหน” มู่ฉีที่นั้งห่างออกไปกรอกตาไปมา ปกติท่านแม่ไม่เคยเอ่ยถามถึงใคร ตื่นมากินข้าวที่ท่านพ่อทำก็มักจะออกไปตามหมู่บ้าน ไปรอม้าเร็วของตระกูลฉือมารับกลับบ้าน เป็นแบบนี้ทุกวัน “เหตุใดวันนี้จึงถามหาท่านพ่อกันเล่า” เด็กน้อยที่สงสัยไม่เก็บความใคร่รู้สักนิดเอ่ยถามออกไปตรงๆ“ข้า เอ่อ แม่มีเรื่องจะพูดกับพ่อเจ้า เจ้ากินอะไรหรือยัง” ก่อนจะไปทำการอื่นใดนางต้องพูดคุยสนิทสนมกับเจ้าลูกชายในโลกนี้เสียก่อนสินะ“ข้ารอท่านพ่อ เมื่อวานบ้านเราไม่มีแม้กระทั่งธัญพืช ท่านอย่าพูดถึงข้าวเลย” คำตอบแบบนี้คนเป็นพ่อคงออกไปหาอาหาร“เฟิงซี อยู่หรือไม่ ข้ามาหาลือเรื่องศพของเมียเจ้า” เสียงตะโกนเรียกทำนางรีบลุกขึ้น“ไม่ได้ๆ ท่านแม่ออกไปไม่ได้นะขอรับ ท่านพ่อจะกลับมาจัดการเอง” เด็กน้อยอย่างมู่ฉือรีบเอามือแตะปากห้ามนางส่งเสียงดัง“มู่ฉือ เขาเรียก” นางพยายามอธิบายว่าอย่างไรต้องออกไปรับหน้า“อย่าออกไปขอรับ เข
last updateآخر تحديث : 2026-07-13
اقرأ المزيد
ทางที่เลือก
ด้านคนในบ้าน หวัง ลี่ อิง รีบจัดการให้ลูกน้อยกินข้าว ส่วนนางกินเรียบร้อยต้องแต่ในครัว ใบหน้าที่เมื่อวานยังซีดเซียวบัดนี้มีสีเลือดขึ้นนิดหน่อย“กินข้าวก่อนค่อยออกไปสู่ศึก” เด็กที่ห่วงพ่ออย่างมู่ฉือขัดใจเล็กน้อยยามลี่อิงจับเขานั้งกินข้าวบนพื้น ในบ้านหลังนี้แม้แต่โต๊ะกินข้าวยังไม่มี เห้ออ“ข้าห่วงท่านพ่อ” เด็กน้อยกอดอกอย่างขัดใจ นางทำเพียงแค่ยิ้มและยกมือขึ้นกอดอกบ้าง“เจ้ากินข้าว เจ้าจะมีแรง ออกไปช่วยพ่อเจ้าได้ แม่แยกกับข้าวไว้ให้พ่อเจ้าเรียบร้อยแล้วอย่าห่วงเลย เรามาเติมพลังกันเถอะ ข้าจะออกไปช่วยพ่อเจ้าเอง แต่เจ้าต้องกินให้หมด เดี๋ยวคนพวกนั้นจะมาแย่งของดีๆของเจ้าไป“ เพียงเท่านั้นเจ้าเด็กที่เคยโดนแย่งของดีๆประจำรีบตัดใจและตักข้าวเข้าปากทันที ลี่อิงเห็นอย่างนั้นถึงกับรีบยกผ้าขึ้นซับน้ำตา ตอนย้ายไปบ้านป้าใหม่ๆ นางเองก็เคยโดนแย่งของดีๆไปเหมือนกันฟุด ฟิด ฟุด ฟิด”ท่านแม่ ท่านได้กลิ่นอะไรหรือไม่เจ้าคะ“ สะใภ้เล็กอย่างเซี่ยหลง ที่เมื่อวานไม่ได้มาด้วย รีบดมกลิ่นและกระซิบบอกแม่สามีทันที”หืมจริงด้วย“ สะใภ้ใหญ่ที่ได้กลิ่นบางเบาก็รู้สึกเห็นด้วยจนแม่เฒ่าเหมยฮัวก็สูดดมเช่นกัน“หนอยแน่ะ เจ้
last updateآخر تحديث : 2026-07-13
اقرأ المزيد
นางไม่ใช่คนเดิม
“แต่เจ้าสองคนคิดดีแล้วรึ ที่ดินของแม่เจ้าอยู่ปากทางเข้าหมู่บ้าน ตรงนั้นติดชายเขา หากฝนตกอาจเกิดดินถล่ม” ผู้ใหญ่บ้านยังไม่วายห่วงใย แม้ที่หมู่บ้านแห่งนี้จะมีภูเขาล้อมรอบ แต่บ้านคนก็สร้างห่างภูเขาหลายช่วง แต่ที่ดินที่ ลี่ อิงเอ่ยถึงนั้น ติดทางเข้าหมู่บ้านและไม่ห่างจากชายเขาสักเท่าไหร่“คิดดีแล้วขอรับ ข้าปรึกษากันแล้ว เห็นผ้องกันว่าอยากปลูกผักในที่ดินของแม่ข้า” แม้จะไม่ได้พูดคุยกัน แต่เหมือนนางจะรู้ใจเขาไปเสียหมด จนเขาแปลกใจ“ข้าไม่ยอม ที่ดินตรงนี้ของผัวข้า เหตุใดต้องให้เจ้าขายกัน” แม่เฒ่าเหมยฮัวรีบออกตัว เหตุเพราะนางคิดไว้ว่าหากไล่ครอบครัวสี่ออกไปได้ นางจะยึดที่ตรงนี้คืน“เหมยฮัว นั่งลง!! เจ้าไม่เห็นหัวข้ารึ” ผู้นำตระกูลที่มีศักดิ์เป็นพี่สามีรีบชี้หน้าปรามนางที่กำลังจะตีโพยตีพาย“ที่ผืนนี้ไม่ใช่ของเจ้า โฉนดแยกนี้ทุกคนเป็นพยานได้ สามีเจ้าแยกไปยกให้ลูกชายคนที่สี่ของเขาแล้ว เจ้าจะค้านอะไร” ผู้นำตระกูลจ้องมองเขม่ง หญิงผู้นี้ทำตัวร้ายกาจตั้งแต่สามียังอยู่ ร้ายกาจกับอนุและลูกเลี้ยงของนางอย่างไม่น่าอภัย แต่เพราะไม่มีใครร้องเรียนพวกเขาจึงทำได้แค่ดูห่างๆ“ข้ารู้ว่าแม่ใหญ่อยากได้ แม่ใหญ่คง
last updateآخر تحديث : 2026-07-13
اقرأ المزيد
ตัดขาดจากบ้านใหญ่
“หากนางไม่ซื้อ ข้าจะรับซื้อไว้เอง เอาราคาเต็มตามที่ท่านผู้ใหญ่บ้านว่าเถอะ เฟิงซี“ ท่านผู้นำตระกูลออกปาก เพราะเห็นแก่น้องชายที่ตายไป หากลูกชายคนที่สี่ยังลำบากอยู่เช่นนี้เห็นทีคงตายตาไม่หลับ“ท่านผู้นำตระกูลช่างมีน้ำใจ ไม่คิดเอาของใครฟรีๆ ผิดกับคนที่ประกาศทวงบุญคุณว่าเลี้ยงดูเฟิงซีมาเป็นสิบปี แต่เหตุไฉน ไม่ช่วยลูกหลานซื้อทั้งที่รักสามีนักหนา“ แม่เฒ่าอุ่ยพูดจาถับถมพร้อมมองคนบ้านใหญ่อย่างรังเกียจ ส่วนคนที่โดนชาวบ้านมองเป็นตาเดียวเริ่มรู้สึกอับอายเหลือคะนา“หน็อย ข้าพูดเสียเมื่อไหร่ว่าจะไม่ซื้อ ข้ายินดีจ่ายราคาเต็มด้วยซ้ำ แต่บุญคุณที่เจ้าสี่อยู่กับข้ามาเกือบ10ปีเล่า เจ้าสี่จะตอบแทนบุญคุณข้าเช่นไร” คนเห็นแก่ได้อย่างแม่เฒ่าเหมยฮัวยังไม่ยอมแพ้ สบัดพัดและปลายตามองครอบครัวลูกเลี้ยงอย่างเย้ยยัน“ธัญพืช5ชั่ง ซาลาเปา10ลูก น้ำเปล่าไม่ถึงโอ่ง ท่านพูดอยู่เสมอว่าเท่านั้นก็เป็นบุญคุณยิ่งใหญ่ เดิมทีหลังย้ายมาอยู่บ้านใหญ่เพียงสามเดือน สามีข้าก็ไปเรียนกับนักบวชที่สำนักเทียนกง หากตอบแทนบุญคุณท่านแม่ สามีข้าต้องตอบแทนเท่าไหร่กันเจ้าคะ” นาง ลี่ อิง ยกผ้าขึ้นมาซับน้ำตาเพียงเล็กน้อย ให้รู้ว่าเสียใจที่สามีถ
last updateآخر تحديث : 2026-07-13
اقرأ المزيد
ข้ามีบ้านแล้ว!!
”ลี่ อิง เจ้าจะพามู่ฉือไปที่แม่น้ำทำไมกัน บ้านข้าเจ้าอาบได้“ไป่เสว่เหอ รีบค้านเมื่อเห็นนางจับจูงลูกและสามีเดินไปทางริมแม่น้ำของหมู่บ้าน ”ท่านป้าไป่ ขอบน้ำใจเจ้าค่ะ แต่ข้าอยากซักเสื้อผ้าให้เจ้าเด็กมอมแมมนี่ด้วย ไม่อยากรบกวนบ้านท่านจริงๆ“ นางไป่มองพิจราณาคนตรงหน้า แม้ก่อนหน้านี้จะไม่เคยพูดคุยกันแต่นางก็สังเกตุบ้านสี่อยู่เสมอ นางลี่อิงก่อนเกิดเหตุตกน้ำนั้น ไม่ชอบเสวนากับคนในหมู่บ้าน ไม่ทำหน้าที่แม่บ้านหรือดูแลลูกอย่างหญิงชาวบ้านควรทำ แต่ก็ไม่ร้ายกาจระรานใคร แต่เหตุใดหลังฟื้นจากความตายจริงเปลี่ยนไปจนนางนึกเอ็นดู”เช่นนั้นก็ไปเถอะ กลับมาข้าจะให้อาฟู่ไปช่วยพวกเจ้าปรับหน้าดิน“ ทั้งสามคนพยักหน้ารับ ก่อนจะจับจูงบุตรชายวัย3ขวบที่วันนี้คงต้องอาบน้ำจนกว่าจะเอี่ยมอ่อง”ท่านแม่ ข้าไม่อยากอาบน้ำ“ คนที่โดนน้ำเดือนละ3ครั้งเอ่ยขอ”เจ้าเด็กมอมแมมของแม่ เจ้าโตแล้วจะมอมแมมแบบนี้เพื่อนที่ไหนจะมาเล่นกับเจ้ากันเล่า ต่อไปนี้เจ้าต้องอาบน้ำ“ จากนั้นเสียงร้องไห้จ้าของเด็กที่โดนคนเป็นแม่ขัดถูกทุกซอกมุม จนสะอาดเอี่ยมอ่อง ทำคนเป็นพ่อที่ไม่เคยเห็นภาพแบบนี้ถึงกับยิ้มขำ”มีเหตุอันใดให้ต้องขำกัน เหตุใดท่านไม่อา
last updateآخر تحديث : 2026-07-15
اقرأ المزيد
ข้าไว้ใจเจ้าได้หรือไม่!!
ยามเหมา แม้หลายบ้านจะยังไม่ตื่นดี แต่ไม่ใช่กับครอบครัวหวัง เช้านี้หวังเฟิงซีแบกจอบเสียมไปยังที่ดินรกล้าง ลงมือปรับหน้าดินอย่างเร่งรีบ ยามเห็นลูกน้อยนอนตัวสั่นใจคนเป็นพ่อเจ็บปวดยิ่งนัก ”เหตุใดจึงไม่ปลุกข้าเล่า“ หวังลี่อิงที่หนาวจนนอนไม่หลับ ลุกขึ้นมาเห็นหลังสามีไวๆจึงฝากฝัง มู่ฉือไว้กับนางไป่เสว่เหอที่ตื่นมาทำกับข้าวแต่เช้ามืด”เหตุใดเจ้าไม่อยู่กับลูก“ เขาวางจอบพร้อมหยิบไฟตะเกียงไปส่องทางเดินให้นาง”ฝากท่านป้าไป่ไว้ ข้าเป็นห่วงท่าน” แม้นางจะพูดออกมาโดยไม่ตรึกตรอง แต่คนได้ฟังถึงกับยกมือขึ้นกุมหัวใจ ตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่มจนมีลูก เขาไม่เคยได้รับความห่วงใยจากใครอีกเลย“ข้าอยากรีบทำบ้าน มู่ฉือยังเด็กเกินกว่าจะผจญกับอากาศหนาวเช่นนี้” เขาพูดกับนางตรงๆ “เช่นนั้นย่อมดี อากาศหนาวแบบนี้ข้าต้องออกกำลังให้โลหิตอุ่นกว่านี้ มาเถอะข้าช่วยท่านเอง” แม้ยังมีอะไรให้ทำอีกมาก แต่นางกลับอยากสร้างบ้านให้เสร็จเสียเร็ววัน นางยังไม่รู้ว่าต้องใช้ชีวิตไปทางไหน แต่สิ่งนึงที่คำนึงได้ในตอนนี้คือ นางต้องมีที่อยู่เป็นหลักเสียก่อนสองแรงแข็งขัน เพียงถึงยามซื่อ ที่ดินก็ถูกปรับเป็นวงกว้าง อาจจะยังไม่ร
last updateآخر تحديث : 2026-07-15
اقرأ المزيد
แผนที่ในมิติลับ!!
จากที่ตั้งใจจะเก็บลูกผิงกัวป่า จำต้องแปลเปลี่ยนเมื่อนางหันไปเห็นผลไม้ป่าอื่นๆ จึงเลือกจะเดินสำรวจและตามคนเป็นสามีไปตัดไม้“หากทำบ้านเสร็จ ข้าต้องกลับมาที่นี่ ที่นี่สมบูรณ์เกินไปแล้ว” อาจเพราะที่แห่งนี้มีภูเขาล้อมรอบ ส่วนชาวบ้านไม่นิยมหาของป่านักเพราะที่แห่งนี้ไม่ไกลจากตำบลเฉิงตงเท่าไหร่ อาชีพส่วนใหญ่จึงเป็นการทำเกษตรกรรม ปลูกมัน และข้าวโพดส่งตลาดในตำบลเสียมากกว่า ส่วนหัวหน้าครอบครัวบางคนก็เดินทางไปเลี้ยงลา เลี้ยงวัว ให้เศรษฐีในตำบล ถึงไม่แล้งแค้น แต่ก็ใช่ว่าจะมั้งมีทุกบ้านหลังให้คนไปช่วยยกไม้ จู่ๆความรู้สึกร้อนวูบวาบที่หน้าท้องก็ทำนางขมวดคิ้ว ก่อนจะนั่งนิ่งๆที่ใต้ต้นไม้และเพ่งจิตรเข้าไปในมิติลับ“หืม ทำไมถึงไม่เห็นกันนะ” ธารน้ำไหลเย็นผุดขึ้นที่กลางแผงอาหาร ไหนจะมีทั้งไก่ เป็ดและสัตว์อีกหลายชนิดตัวเป็นๆอีกนับไม่ถ้วน “นี่มัน ตำราอะไรกัน” แผ่นกระดาษที่ติดตามทางเดินไปที่ลำธารทำนางต้องหยิบขึ้นมาดู“แผนที่อันใดกัน ทำไมถึงมีที่บอกจุดของหายากเช่นนี้” เมื่อจ้องมองดีๆกลับมีรูปนางขึ้นอยู่บนแผ่นที่และจุดที่นางยืนอยู่ก็มีในแผนที่เช่นกัน“ดีที่สุด!!” “ท่านแม่!!“ เสียงเล็กที่ตะโกนมาทำนาง
last updateآخر تحديث : 2026-07-15
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status