Philippine Administrative System Novels & Stories

Tinatanong niya ako kung matatagalan ba ako doon sa Cebu. I took a deep breath first before I speak to him. "Hindi naman, dude. Hindi naman ako magtatagal doon sa Cebu. Two to three days lang ako doon. Kapag nasabi ko na kay Camille ang nais ko at tuluyan na nga kaming dalawa nagkahiwalay ay aalis na ako doon. Lilipad na ako pabalik dito sa Maynila. I'll make sure na malinaw na sa amin ni Camille ang lahat kapag umalis ako sa kanilang lugar. Hindi naman kailangan na tumagal pa ako doon, 'di ba? Wala naman akong gagawin doon. I need to face what is waiting for me here in Manila. Donna is waiting for me here. Siya ang kailangan ko na pagtuunan ng pansin kapag nakabalik na ako dito sa Maynila m

Siguro, kapag day off ko—pupunta ako rito at magmamasid-masid. "Your birth certificate, PhilHealth, Pag-IBIG, SSS," biglaang singit ni Chief. His voice sliced through my daydream. Okay, back to reality dahil may panira pala sa tabi ko. "Kompleto ako riyan. Ano pa ba?" I turned to face him.

Parang dalawang executive lamang na nakatuon sa iisang layunin. --- MAYAMAYA pa'y nag-umpisa na ang meeting. Makikita sa malaking LED screen ang mapa ng Pilipinas. Tatlong pulang marka ang sabay-sabay na lumitaw. Ang Cebu, Clark, Davao. Tahimik na nagsalita si Kent. "As everyone already knows, the Board officially approved our regional expansion." Napuno ng interes ang buong silid. "Our goal isn't just to establish three new offices."

Isang tipid na ngiti ang kaagad na sumilay sa mga labi nito. "Yeah, I heard a thing about it, General Gallego. Why?" interesadong tanong ni Cougar sa kaharap. Well, para sa kagaya niyang halos isang dekada nang umiikot ang buhay sa pagiginng secret agent, hindi na bago sa kanyang pandinig ang pangalan ng organisasyong binanggit ni former Deputy Director Galllego. Octagon was an untouchable mafia organization here in the Philippines. Marami na ang sumubok na buwagin ito pero walang kahit isang nagtagumpay. Drugs, smuggling, white slavery, robbery—name it and they have it. Hawak nito ang halos seventy-five percent ng black market sa buong Pilipinas.

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

“Huwag mong sabihin. Hayaan mo na. Kung masaya siya sa paniniwalang si Ameira ‘yon… hayaan mo na siya.” “Pero unfair sa’yo ‘yon!” galit na sabi ni Adam. “Binigay mo na lahat eh. Binigay mo na ang effort, binigay mo na ang kredito, ngayon pati ba naman siya ibibigay mo pa rin?”

Hindi ko maiwasang maluha habang nakatingin sa mga kapatid kong parang mga batang gutom na gutom. Kung pwede ko lang siyang ipadampot sa pulis, ginawa ko na. Bakit pa kasi nawala ang "Tokhang"? Bumalik tuloy ang mga adik. Ito naman ang gusto ng administrasyon ngayon—protektahan ang mga adik at pabayaan ang mga nagiging biktima. Hayop na sistema 'yan! Lulubog na lamang ang Pilipinas sa dami ng mga buwaya sa gobyerno.

galit na paalala ni Salve. "Hindi mangyayari iyon Mommy. I am his legal daughter and the eldest, I have all the rights and privileges that Cassandra was lacking." Sharon proudly said. "The rights of illegitimate children had limited rights compared to legitimate children. In the Philippines, the family Code of the Philippines, kung hindi ako nagkakamali may Executive Order No. 209 iyon, it states and recognizes the rights of illegitimate children. Illegitimate children are entitled to support, inheritance, and other benefits, although the extent of these rights may differ from those of legitimate children. Sa batas natin dito sa Pilipinas, ang kagaya ni Cassandra ay entitled to a share in th

Pumasok sila sa opisina at pinaupo n'ya ito sa kan'yang upoan at s'ya naman ay sa visitor's chair sa harapan nito naupo. "What is the problem papa?" maya-maya pa ay tanong n'ya rito. "Malaki ang problema natin Tyrone, lalo na ang organisasyon sa Pilipinas. You know that Morocco and Philippines is our biggest assets right? At nanganganib ang assets natin ngayon sa Pilipinas dahil sa isang grupo ng mga assassins na nagtatrabaho at ka alyansa ng gobyerno. Gusto nilang buwagin ang organisasyon na pinaghirapan nating buoin ng ilang dekada na," may nahimigan s'yang galit sa boses nito.

Nagmano ako sakaniya at nakinood. Philippines, number one na sa cases ng COVID 19! "Nako talaga. Pati sa corruption number one ang Pilipinas," sabi ni lolo na umiiling. Sumimangot ako. Ganiyan naman ang mga politiko. Hindi ko alam kung bakit lagi nilang nilalagay ang salitang 'Para sa bayan' pero sila mismo ang nagpapalubog sa bayan.