Kapag pinag-uusapan ang mga gobernador heneral ng Pilipinas, hindi maiiwasang parang bumabalik ako sa mga araw ng ating kasaysayan na puno ng mga mahalagang personalidad. Noong panahon ng kolonyalismo, isa sa mga pinakatanyag na gobernador heneral ay si Miguel López de Legazpi. Siya ang unang gobernador heneral ng Pilipinas at nagtatag ng mga unang pamahalaang Espanyol sa ating bansa noong 1565. Ang mga hakbang na ginawa niya upang mapalawak ang teritoryo at ipanumbalik ang kaayusan ay tunay na nagbukas ng mga pinto sa mga susunod na henerasyon. Hindi maikakaila na ang mga estratehiya ni Legazpi sa pagbuo ng mga ugnayan sa mga lokal na lider ay isang pionero sa pagbuo ng kasaysayan ng ating bansa.
Sa mga susunod na taon, isa pa sa mga kilalang gobernador heneral ay si Diego Silang. Bagamat siya ay mas kilala bilang isang lider ng rebolusyonaryong kilusan laban sa mga Espanyol, siya rin ay naging mahalagang tao sa kasaysayan sapagkat ipinakita niya ang diwa ng paglaban at pagnanais ng mga Pilipino para sa kalayaan. Beware, ang kanyang buhay ay puno ng mga pagsubok at sakripisyo na nagpangyari sa kanyang maging simbolo ng pagtutol sa hindi makatarungang pamamahala.
Sa pagdating naman ni Carlos Maria de la Torre, isang gobernador heneral na nagkaroon ng mga reporma para sa mga Pilipino, isa siya sa mga unang Espanyol na nakinig at nagbigay atensyon sa mga hinaing ng mga Pilipino. Ang kanyang mga reporma ay tila nagsimula ng pagkakaroon ng mas mataas na kamalayan at interes sa mga layunin ng nakababatang henerasyon na nagbunsod ng mga kilusan sa hinaharap. Hindi lamang siya isang gobernador, kundi isa ring tunay na tagapagtaguyod ng mga pagbabago sa lipunan at kultura.
Maraming mga gobernador heneral ang pumasa sa ating kasaysayan, ngunit ang kanilang mga kontribusyon at ang mga aral na natutunan mula sa kanila ay mananatili sa ating alaala bilang mga mahalagang bahagi ng ating pinagmulan.