Philippine Endangered Species Novels & Stories

Chapter 54 I Like You EL NIDO PALAWAN is one of the top tourism destinations in the Philippines, and it is known for its stunning lagoons, white sand beaches, rocky islets, towering limestone cliffs, and glasslike waters teeming with marine life. The island has earned nothing but praises from visitors, and numerous accolades for being one of the best island and beach destinations in the world.

“Will the status be recognized in the Philippines?” “No.” Mahinang natawa ang lawyer. “Alam mo, siguro kaya humihindi ang Lolo mo. No matter how much you twist it, you will never be able to marry each other in this country. Kahit kunin pa siya ng biological family niya, still the Article thirty-eight still casts a shadow. Unless…” Kumunot ang kanyang noo. “What?”

Hinahanap niya ang babae ngunit sinabi nitong nagkasakit siya. Hindi nakarating si Philip tulad ng sinabi niyang dadalaw siya sa kanya ng araw na iyon dahil pumasok na ang bagyo sa Philippine area of responsibility. Nagpasalamat pa si Nadja na nakauwi kaagad kundi at tiyak na mai-stranded siya sa Manila. Nag-abiso si Peter na huwag muna itong pumasok dahil sa panahon at sa kanyang kondisyon.

Habang bumababa ang araw sa labas, ang kadiliman ay dahan-dahang sumasakop sa kapilya… at sa puso ng isang babaeng hindi pa alam na siya ang magiging biktima ng isang kasal na itinahi ng kasakiman. Madilim ang langit ng Manila nang araw ng libing ng mga Philip. Ang burol ay ginanap sa pribadong memorial park sa itaas ng burol ng Busay, kung saan tanaw ang buong lungsod. Sa gitna ng puting tolda, nakatayo si Lorie Philip, nakaitim na bestida, basang-basa ng ulan, at walang tigil sa pag-iyak. Sa kanyang harapan, dalawang kabaong — isa para kay Franco Philip, ang tinitingalang negosyante ng Philip Holdings at Philip Empire, at isa para kay Jane Philip, ang babaeng tinaguriang “reyna ng kabutiha

Isang tipid na ngiti ang kaagad na sumilay sa mga labi nito. "Yeah, I heard a thing about it, General Gallego. Why?" interesadong tanong ni Cougar sa kaharap. Well, para sa kagaya niyang halos isang dekada nang umiikot ang buhay sa pagiginng secret agent, hindi na bago sa kanyang pandinig ang pangalan ng organisasyong binanggit ni former Deputy Director Galllego. Octagon was an untouchable mafia organization here in the Philippines. Marami na ang sumubok na buwagin ito pero walang kahit isang nagtagumpay. Drugs, smuggling, white slavery, robbery—name it and they have it. Hawak nito ang halos seventy-five percent ng black market sa buong Pilipinas.

Bumuntong hininga ako bago muling nag salita. "Let me spill the tea..." Aniya ko at sila naman ay napataas ng kilay, umikot ako sa buong boarders habang nag sasalita. "Do you know in the Philippines 8.9% is the capacity of unemployed people and 30% of non-work filipino's, why is that?" Aniya ko bago itinukod ang takong ko sa may stand table ng mga boarders.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

suhestiyon ni Lilac ngunit napailing ako. “I heard about Siargao Island and it’s the best island in the world since then it has become the most popular in the Philippines. Bora is somehow good naman but just think the other side of it. Parang over-used na siya ng mga photshoots, right? Mas maganda kapag bago sa mga mata ng mga tao. Isa pa, there are so many epic things to do in Siargao, they have white sand beaches, world-class surf-breaks, unique cave pools, palm tree rope swings at marami pang iba. Lahat ay puwede nating gawin at mas marami tayong magagawang photshoot as well.”

Hindi pa man ay parang alam na niya ang susunod nitong ihihirit. Damn, but she’s got a gooey center despite that bitchy outer layer. “Um, hindi mo naman na siguro kailangang patayin iyan. Pakawalan mo na lang sa labas at itaboy palayo dito. Alam mo na, baka makulong ka pa dahil sa Animal Welfare Act.” “Babe, ipis ito, hindi endangered species,” natatawang pakli niya. “Kahit na.” “Alright. Whatever you say,” aniya.

"Tinanggal muna sa kaniya ang karapatan sa bata dahil sa ginawa niya. Philip's safety is at risk because of her. Nag-provide ng statement ang DSWD." Kaya ba nito kinondisyon na ang isip ni Philip at tinanggap siya ng bata nang walang alinlangan? Hindi tuloy siya makakain ng maayos. Paano kung strategy lang ito ni Morgan para mapabalik siya ng villa o kaya ay mapauwi rito sa mainhouse? Either way, hawak pa rin nito ang baraha. "Auntie, I want shrimp," apura ni Philip.