Philippine Goddesses Novels & Stories

"The look on your eyes clearly states that you're still affected by her." "Aurora, tumigil ka na." Napabuga siya ng malalim na hininga dahil alam niyang walang patutunguhan na maganda ang argumentong iyon. "Mabuti pang magpahinga ka na lang sa kwarto mo dahil pagod na rin ako."

The scene had left her feeling hurt, confused, and surprisingly jealous. Natagpuan niya ang kanyang sarili na naglalakad nang walang patutunguhan sa lungsod. Her mind a whirl of thoughts. Maya-maya, natagpuan niya ang sarili niyang nakatayo sa harap ng bahay ni Evelyn. Sinalubong siya ng kaibigan ng isang matamis na ngiti, mabilis na pinapasok siya sa loob.

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita." "Ako—Xyrine Marie Caballero, sumusumpa sa Diyos may kapal at sa lahat ng mga tao na nadirito na ipagtatanggol, ipaglalaban, at

Gaya ng babae, nagliliwanag rin ang kwintas na hawak niya. "My name is Aqua, the Goddess of water. Please, treasure her until you succeed. Pag-utusan mo siya nang nararapat, tratuhin ng maayos at ituring mong kadugtong ng iyong buhay. When that day comes, they will help you and repay all the kindness you gave to them. Trust me, her child. "

Mapait ang ngiting pumunit sa mga labi ni Andrew sa huling naisip. Nauunawaan niya ang kaniyang ama. Dahil siya man ay binalak na rin niyang pakasalan sa Pilipinas ang isang babae na sa hindi inaasahang pagkakataon ay binawi sa kanya ng biglaan dahil sa pakikialam ng kamatayan. Mabilis na ipinilig ni Andrew ang ulo saka iwinala sa isipan ang mapait na alaalang iyon.

Kapag ipinatawag, hindi siya ang magiging pinakamakapangyarihang babae sa mundong ito. Hindi na kailangan ni Victoria ng karagdagang kapangyarihan mula sa diyosa. Ang gusto niya ay katayuan sa mundo at reputasyon. Kung wala ang Goddess of the Immortal Lake, siya at ang Moon Maiden ay magiging mga diyosa ng mundong ito. Kung maaalis nila ang Moon Maiden, si Victoria na lang ang golden goddess. Gayunpaman, alam ni Victoria na ang Moon Maiden at ang iba pa, kabilang ang kasalukuyang Jordan, ay matatag na naniniwala sa kanya. Sabik silang ipatawag ang diyosa.

Ang kaniyang boses ay umaalingawngaw sa digital na kawalan. Walang sumasagot. Ang tanging naririnig niya ay ang malamig na tawa ni Clara na tila nanggagaling sa lahat ng dako. “Kuya Javi, hindi mo ba nakikita?” ang boses ni Clara ay puno ng tagumpay. “Si Maria ay naging bahagi na ng aking pundasyon. Ang crystallization niya ang siyang nag-power sa dome na ito. Siya ang 'Glass Queen' ng aking bagong Pilipinas. Ang ganda niya ay mananatili habambuhay, pero hindi na siya makakapagsalita. Hindi na siya makakalaban.”

"Wait, okay lang sa'yo na Athena ang itatawag ko sa'yo?" "Yes, Ma'am." "Great! oh my goodness! I just love that name. I remember Athena from Greek Gods and Goddesses. She's the goddess of wisdom." Napaawang ang labi ni Raine. "Mahilig din kayo sa Greek Gods?" Ngumisi si Ms. Emilio. "You don't wanna know." Biglang bumukas ang pinto at iniluwa niyon ang dalawang server na may dalang tray. Nilapag ng mga ito ang order sa mesa.

Alam kong nalilito na rin ngayon si Karina ngunit nang sulyapan ko siya ay bahagya akong napakunot ng noo nang makita ang kinang sa mga mata niya nang mapatitig sa mukha ni Bellevera. Sino ba ang may sabing pangit si Bellevera? He is the epitome of an ancient god. Gwapo at charismatic. Kaya hindi na makapagtataka na kahit sinong babae ay mahuhumaling dito, kahit pa ang katabi ko.

Tumingin s'ya sa bintana, at teka, imahinasyon ko lamang ba na tila kumaway sa 'kin ang sanga ng mga puno? "Huh?" gulat kong reaksyon na tinawanan n'ya. "I'm Kraneia. Goddess of tree." Nagbow pa s'ya sa akin. Alinsaba'y n'on ay ang paghatak n'ya sa braso ko. "They are the Dryads." Tinuro n'ya ang mga puno. At this time hindi na talaga imahinasyon o ilusyon ang nakikita kong pagkaway ng mga sangang iyon.