Philippine Heroes Quotes Novels & Stories

But then, Cha saved me. Sumigaw siya nang paglakas-lakas at ang sabi niya no'n... "Ang kakapal ng mga mukha ninyo para manglait e kayo nga pangit na nga, bobo pa!" Lahat ng bata no'n ay walang nagawa kundi ang lumayo sa amin. Hindi nila kayang patulan ang nag-iisang babaeng anak ng De Dios, na kilalang pamilya rito sa Pontevedra...at sabi ni Mama, kilala rin sila sa Pilipinas.

I gently wiped away my tears when it ran down on my cheeks. I will stay by his side, as long as I can. Martyr na kung martyr, hindi nila alam ang pakiramdam na magmahal ng taong hindi mo kayang bitawan. I will keep all my promises I told him before in front the altar, even though I know he doesn't take it seriously.

Sayang naman. Kahit kumukulo ang dugo ko sa hinayupak na Huang na iyon ay hindi ko maiwasang mapangiti. I'm excited to get back to the Philippines. I missed my bestfriends. I missed my hometown. Dumako ang tingin ko sa huling mensahe niya.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Their names will be listed in the books and their lives will be remembered by others just like any other heroes. Napagpasyahan ko nang lumabas dahil mukhang kanina pa sila naghihintay. Napatigil ako dahil sa biglang pagbuhos ng suporta nila para sa akin. Nakita ko ang saya sa kanilang mukha, lalo na sa mukha ng aking mga kaibigan. "QUEEN TRIXIA!" "ALL HALE, QUEEN TRIXIA!" "YOU ARE OUR SAVIOR!"

Mukhang hindi para sa akin ang pag iinom. “Why? Just try this. C'mon accompany me! Let's have some fun today and forget everything around us!” napakamot ako sa aking ulo sa kaniyang mga sinabi. Ba't ba ang hihilig nila mag salita ng ingles kapag lasing? Dudugo ang ilong ko sa mga ito eh. Umiling-iling nalang ako kay Hero.

dagdag pa nito "Pinagtagpo pero hindi pangmatagalan" sabi ni heneral "Dapat kasi motolite na lang jinowa mo mary baka mas tumagal pa kayo" pang aasar ko "At ikaw naman kaibigan, Sa tingin ko dapat mong sundin ngayon si lucifer" sabi ni pepe saakin "Parents' knows best calci boi~" "Sang ayon din ako...kapag namatay ng dahil sayo si essay baka ikabaliw ng puso mo tapos mamatay ka sa heart attack" sabi ni supremo

giit ko habang tinitingnan silang dalawa. Nakukuha ko naman ang punto ni Tito. What will happen to my life and missions in this country if I move to the Philippines to hide? Because I'm going to hide, I feel like a chicken, and it appears that I'm wimpy. I didn't go through the trouble of training and putting in the effort to get here for nothing.

Hindi ito kumakain ng ilang araw at parating umiiyak. "Even though I've been taking you away for a long time from here in the Philippines, you still have a Filipino heart. Very soft." sagot naman ng matanda. Nang marinig ni Jayson ang huling sinabi ay naibulong niya sa sarili "Ito ay dahil balak kong hanapin ang mga magulang ko na nagiwan sa akin noon" "Ima kidzuita, ai ga nakereba okane nante nani no yaku ni mo tatanai ( I just realize, money is nothing without love)

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."