Philippine Heroes Quotes Novels & Stories

I heard the door open, hinayaan ko iyon dahil baka si dad lang. "Siyempre manonood ako. I'll support your movie. I always did nga, hindi ba? Wala kaya akong pinapalagpas na movie mo," I said. "Iba ngayon. You're in the Philippines. Dapat sa mismong premier, nandoon ka. Ipapakilala rin kita sa—" "Where's Tito Zeyo?" Nanlamig ako nang marinig ang familiar na boses na iyon. Even Luigi stopped talking in the other line when he heard that. He surely heard that voice in the other line.

Nakangiti si Diego sa kanilang lahat. “Ladies and gentlemen! Listen here!” Masayang sigaw ni Diego. “I want you to know na sobrang saya ko dahil kayo pa rin ang kasama namin, tayo pa rin ang magkasama sa hirap at ginhawa. We all know na sobrang dami nating pinagdaanan pero nandito pa rin tayo, lumalaban ng sabay. Nagpapasalamat ako dahil hindi tayo sumuko!”

"Malhae ju-syeoss-jiman, uri-neun geu-ga eolmana yumeohanji jalmollass-eoyo. Teukhi geu-ga Piliphine-eseo on salam-inda-boda, modeun salam-i geu-e daehae aljineun anh-ass-seoyo. Geu-ui jomyeong-euro uri-neun deo gaeseonhal su isseoss-go, geu-neun na-wa dong-gae-jiman, daehwa hal ttae manhi seong-sughamnida." (They told us, but we didn’t know how famous he really was. Not all of us were familiar with him, especially since he came from the Philippines. Thanks to him, we were able to improve more with his advice. He’s the same age as me, but very mature when we talk with him.) Reporter:

Meaning ay may importanteng lakad na naman siya, saan naman kaya iyon. Tinignan ko ang oras at madaling araw palang pala. “Philippines,” simpleng pagtugon niya lamang sa akin kaya napakunot ako ng noo. Something popped up in my memory when I heard the country he will visit. “Are you, alright?” bigla itong lumapit nang makita niya sigurong nakahawak ako sa aking ulo. Tumango lang ako bilang pagtugon dito.

Habang ako naman ay hindi ko narin napigilan pa ang mapaluha kagaya niya. Napapikit ako dahil sa init ng palad nitong nakalapat sa aking pisngi. "M-Mag-iingat ka palagi ha? Aalagaan mo ang sarili mo." Sabi nito. Napatango ako bago napalunok ng mariin. "Make yourself proud, Cara. Aabangan ko ang paglipad mo. Ang mga susunod pang achievements mo." Dagdag nito. Lakas loob na muling inilayo ko ang aming katawan sa isa't isa. Atsaka ito binigyan ng assurance smile. "Don't worry Ms. Lopez. I will be fine. And that's a promise."

"Mahal din kita, Phil. Mahal na mahal." Nakangiting kinabig ni Phil ang aking batok at mabilis na inapuhap ng kanyang mga labi ang aking mga labi. Iniyakap ko naman ng mahigpit sa kanyang leeg ang aking mga braso at ginantihan ang mapusok niyang halik.

Tinitigan niya si Luke at inilagay ang kamay sa balikat ng anak. "Kung kaya mong lumaban para kay Ana noon," ani Philipp, "dapat kayanin mong ipaglaban ang katotohanan ngayon. Kahit masakit. Kahit magulo. Dahil sa bandang dulo, hindi galit ang dapat manaig... kundi ang katotohanan, at pagmamahal na totoo." Muling bumuntong-hininga si Luke at dahan-dahang tumayo.

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

mahabang litanya nito sa harap ko habang kinukumpas pa Ang mga kamay. "They're rich Naman na pala, so they don't need my presence anymore" napahilot Naman ito sa sentido dahil sa sinabi ko. "I don't know what you have been through before in Philippines at ganyan mo nalang ka ayaw umowi doon, but the past is past. Don't live in it anymore, masasaktan at masasaktan kalang" napalunok Naman ako nang sariling laway.