Novel & Cerita Philippine Journalism

"Here are the details about their companies, along with some sample works. One is from Korea and the other is from Philippines." Halos matigilan naman ako at naramdaman ko ang pagkalabog ng puso ko nang marinig ang huling sinabi niya. Pakiramdam ko ay para akong naubusan ng hininga at natuyuan ng laway sa lalamunan. Philippines. Possible kaya na company ni Leandro ang isang ito? "A-Are you sure they're already here?" tanong ko. "Yes, Miss. They're just waiting for our calls."

“Philip Empire, Magnanakaw ng Trabaho!” “Hustisya para sa mga Curry Loyalists!” Ang media ay sumalakay, ang mga cameras ay kumalat sa bawat sulok, at ang mga ulat ay mabilis na kumalat. Ang reputasyon ng Philip Empire ay nagsimulang magulo, at ang mga investors ay natakot muli. Ang mga shares ng kumpanya ay bumagsak, at ang mga headlines ay puno ng pagtuligsa kay Lorie at sa kanyang mga desisyon.

At dahil nagtatrabaho siya noon online, hindi lang mga Pinoy ang boss niya pati rin taga-ibang bansa ay kliyente niya. Tulad ni Jornaliza, AB Masscommunication din ang kanyang kinuha. Nang panahon kasi na iyon ay hindi pa noya alam kung ano ang gusto niyang mangyari sa kanyang buhay samantalang si Jornaliza ay matindi na ang paghahangad na maging sikat na manunulat.

Hindi nagkatotoo 'yung sinabi ni Ryuu na hindi magtatagal at s'ya na ang magiging kamukha ng tatlo. As of our status, we're still just friends. Single friends. That day, I went home feeling puzzled after getting my latest assignment. "You'll have to go back to the Philippines?” Ryuu exclaimed after I said the news. Tumango ako. "I have to document the economic fallout in the Philippines. I heard, it is one of where the crisis's devastating effects lie,” sabi ko pa. That assignment felt like a homecoming, a return to my roots, but with a twist of bittersweet irony.

Kaya marunong akong mag tagalog, dahil hindi naman ako ipinanganak sa Cali. Nang nakakahalati na ako sa pagkaing kinakain ko. Bigla na lang lumabas ang isang flash report nang sikat na newscaster mula sa Pilipinas. Naka worlwide access kasi ang gamit kong television kaya updated rin ako sa mga news sa iba't-ibang panig ng bansa. Halos mapanganga ako sa nakita at hindi makapaniwala sa balitaang napanuod ko. Hindi ko rin namalayan ang pag bagsak ng mga luha sa mata ko.

I'm seeking for something to hold. I looked down and I saw how red my fingers were from all of the pinching and gripping the sheets tightly. I sighed and closed my eyes. It's been years since the last time I've heard her voice. It's been years since the last time I've heard of them. I've refrained myself from watching news about business nor about Philippines. I just want to avoid to hear any news about them. It would only make my heart bleed in pain knowing that I have to leave to pursue my dream. But even then, I always wonder if they're doing good and if they're okay.

Akala niya mga sindikato, at gesture lang ang salute, gaya-gaya kung baga. "And they are your soldiers?" tanong ng ina ni Knox, tinutukoy ang mga nakikita niya. "Not all soldiers, Mom. Some of them, doctors, pearl technicians, oceanographer, I also have, Lawyers, CEO'S, Professors but these people are assigned to different countries where I have businesses." "You're creating your own nation," puna ng ina. "I am still governed by the Philippines, following the rules, with strong influences and a commitment to fair play. That's why this place is licensed. With my method, the Philippines will have a strong connection with many nations."

mabilis niyang pagtanggi na hindi namalayang tumaas na pala ang boses niya. Napalingon ang ilang pasahero, pati sina Fiona at Nelson ay napatingin. Lalong bumigat ang hiya ni Bettina; gusto na lang niyang maglaho at lamunin ng lupa. Mabilis niyang dinampot ang magazine sa harap niya tungkol sa Philippine Air. “Wow! Ang ganda pala nito,” kunwari’y interesado niyang sabi habang tinitingnan ang mga litrato ng iba’t ibang tourist spot sa Pilipinas.

We're here in Russia, thousands of miles away from the Philippines, pero ang unang ginawa ng loko pagdating namin ay humanap talaga ng paraan para makasagap ng Philippine news channels. Para saan? Para lang mapanood ang babaeng gusto niya. Parang tanga talaga. Matagal na akong kaibigan ng kumag na 'to at ngayon ko lang siya nakitang ganito ka-patay na patay sa babae. Nakaupo lang siya sa lumang sofa, nakasandal ang likod, pero hindi maalis-alis ang ngiti sa labi habang nakatitig sa screen.

Paparazzi Si Jefferson ay bumangon mula sa lupa sa takot, humawak sa kanyang baywang at sinabing, "Nakita mo ba? Paano magsulat ng balita bukas? Hindi na kita kailangang turuan?" mariing wika nito. ---