Philippine Journalism Novels & Stories

Maybe I can get an award for being matyaga. For the last 3 years namin dito sa Manila ay hindi naging madali. Umabot din kami sa point na akala 'ko ang magiging ulam 'ko ay toyo. At sa 3 years na 'yon hindi 'ko pa din alam ang klase nang trabaho na meron si Alen.

Adrian Velasco was already moving the pieces. Inside Velasco’s office, Adrian sipped his espresso calmly, as if he hadn’t just proposed one of the craziest deals in Philippine business history. “Sir,” marahang sabi ng kanyang secretary, “was that wise? Proposing marriage to a journalist? To thee Elena Vargas?” Adrian didn’t look up. “Wise is relative. She’s the only journalist na hindi nagpapasuhol at nagpapasilaw sa pera. Which makes her reliable.”

"Bakit naman ako magpapakamatay? Gaga to!" "Ay bes, hindi mo pa knows?" Knows ang ano? "Ang alin?" "Girl, si papa Kei lang naman ay nasa news all over the Philippines!" Hysterical na sabi niya. "Tapos? Ano naman kung nasa news si Kei? Hindi naman na bago ‘yon ah?"

“Breaking news: many men suddenly showed up claiming that they’re Mr. Navier Louvile, the most famous and most successful businessman in the Philippines.” Maraming taong biglang lumabas sa midya at sinasabing sila raw si Navi kaya nagkakagulo ngayon dahil marami ring tao ang naniniwala. Mayroon ding nagsasabing hindi raw sila nagsasabi ng totoo. Nagkaroon pa ng komosyon dahil pinagkaguluhan ng maraming tao ang isang lalaki na pinaniniwalaan nilang si Navi makapagpa-picture lang.

Sobrang laki talaga ng pasasalamat ko sa mga 'to dahil naging sobrang bait nila sa akin, at sinusuportahan nila ako rito. "Congratulations, Ms. Allison, you really are a big hit here in Paris. Do you ever cross in your mind to go back home? In The Philippines? And also build your own brand there?" Natigilan ako mula sa nagi-interview sa akin dito, Pilipino rin ito, isang journalist. Inaasahan ko na ring itatanong ito sa akin, at handa akong sagutin ito. Pero sa mga sandaling ito, parang nawala ako sa 'king sarili.

Matagal na niyang hinanap si Cherry, ngunit bigla itong naglahong parang bula. Tinitigan niya ang dokumentong hawak niya—ang huling detalye ng pagbaba ni Cherry. "Philippines." Tanging iyon lang ang impormasyon niya. Pero sapat na ito para magsimula siyang maghanap.

" tanong kay Phil ng isang reporter. "That's right. Dahil ang ibabalita ko sa inyo ay ang nalalapit naming kasal ni Janina." Bigla akong natulala nang marinig ko ang sinabi ni Phil. Iisang katanungan lamang ang tanging laman ng isip ko. Bakit? Bakit nagawa ito sa akin ni Phil?

Iyon siguro ang resulta, sobra niya itong namiss kahit iilang oras lang silang hindi nagkita. Tumawa siyang mag isa, “I’m deeply in love with my husband.” Bulong niya. Kinikilig na naglakad siya sa banyo para magshower. Hindi nagtagal ay lumabas siya, dala ang suklay ay naupo siya sa couch, kinuha niya ang lap top at binuksan iyon. Tinapos niya ang script niya para bukas sa unang flash report niya, pagkatapos ay saglit siyang nagresearch, dalawang linggo na lang din ay pupunta sila ni Shella at ilang news team staffs sa Palawan para sa special assignment.

"Ma'am. Maaari ko po ba akong kapanayamin? Kahit ng mga ilang bagay lang." Tumingin sa babae si Celine. Napansin niyang may nakasabit itong ID card sa kaniyang leeg. "You are a journalist?" Ngumiti ang journalist. "Yes ma'am. I am an international photojournalist and a reporter." Nakipagkamay ang journalist kay Celine. "My pleasure to meet you." "Can we do it later. You know. I'm here to watch my favorite team." Sa field na rin tumingin ang journalist. "Sure ma'am."