Philippine Journalism Novels & Stories

Pagpasok niya sa loob ng kanyang kuwarto ay si Philip naman ang nasa linya. “Ayoko sanang dagdagan pa ang pag-aalala mo pero dahil sa nangyari ay lalong pagkakaguluhan ka ng media.” “What do you mean?” “Hindi mo ba napanuod ang balita tungkol sa iyo ng isugod ka sa ospital?” “Hindi…” “Better see it for yourself. Lahat sila ay curious kung sino si Victor Peralta. He is now being haunted by reporters. Gusto nilang malaman kung ano ang relasyon ninyong dalawa.”

Sobrang unexpected na may ganito pala. "Yung mga journalist kase dito pati na rin mga students, hindi sila inaallow na mag produce ng article and news about what's happening inside. At saka, top 1 ang Azure Southridge College sa buong Pilipinas. Tinitingala ka kapag naka pag tapos ka rito but they don't know na halos daigin pa nito ang impyerno. Kaya di na ako mag tataka kung bakit pati kayong mga scholar hindi alam to."

"I don't want small-time blogs covering this. We need the biggest networks, the most influential journalists." Pinindot ko ang speakerphone at tinawagan ang isang kilalang PR agency dito sa Pilipinas. “Hello, shis is Keilani Merritt. I want an exclusive media coverage for my company’s grand opening,” diretsong sabi ko sa tumawag. “I want every major TV station, business magazine and top motoring journalists to be there.” Mabilis akong sinagot ng PR director. “Of course, ma’am Keilani. We’ll take care of everything.”

malakas nitong sigaw upang magkarinigan sila dahil na rin sa lakas ng tunog ng helicopter. "What the h*ck happened while I am away? D*mn! That freaking Philip won't tell me!" "Silly, you are all over the news! Nakalimutan mo yatang um-oo ka na single ka at walang asawa. And now you are f*cking attached to Courtney, who's your little brother's ex-wife! Bravo! Nagpa-iyak ka na naman ng babae!" Nagsalubong ang mga kilay niya sa balita nito. Naaalala nga niyang na-ambush sila ng mga reporter na ni hindi niya alam kung saan galing. He is not even a celebrity!

"Hindi na rin naman mapagkatiwalaan ang newspaper ngayon, nabibili na din ang mga mainstream media ngayon--" "Teka Bella. How sure you are na fake news ito.?" Tinuro ni Val ang picture sa ibaba ng announcement sa entertainment corner ng the Philippines news today. " We are talking about the billionaire CEO of SBS Investment Corporation. Hindi basta-bastang mga personalidad ang pinag-uusapan natin dito. SI Cherry Uytiepo ay Isang model. Basahin mo pa ang detalye sa baba..."

-Norman- After thirteen long years of blood, sweat, and sleepless nights, I finally had it. My own security agency, and my own private investigation office in the Philippines. Para sa akin, hindi lang ito isang negosyo. Ito ang patunay na sulit ang bawat sakripisyong pinagdaanan ko sa loob ng labing-tatlong taon na ito, bawat pagkatalo, at bawat sandaling muntik na akong sumuko.

Pero bago siya makatapos, pinutol siya ng reporter, “anong hindi inaasahang pangyayari ang mas mahalaga pa kesa sa press conference na ito? Ang pagtatayo ng Rossi Company sa Davao ay nakakuha ng atensyon at mainit na pagtanggap mula sa sampu-sampung milyong tao dito. Ang pagkakaintindi namin ay marami pang mga favorable policy ang ibinigay para tanggapin ang mga makabayang Pilipino na bumabalik. Pero si Mr. Rossi ay basta-basta na lang hindi sumisipot sa ganito ka importanteng okasyon. Hindi ba sincere ang pagbalik niya dito? Ang pagiging makabayan lang ba niya ay isa lang ‘persona’ para sa kanya?” Ang akusasyong iyon ay nagpabago sa ekspresyon ng maraming tao. Oangunahin na dahil hawak ng m

Minsan kona nakinig ang Villareal sa radio o maging sa TV kaya hindi akoo makapaniwala na makikita ko ang isang Villareal dito kaya naman pala ganun nalang siya makahusga siya pala ang pinakamayan dito sa Philippinas at hindi lang yun sabi din ni daddy mafia daw siya kaya daw hanggat maaari ay iwasan ko silang makasalubong TO BE CONTINUED

"Don't be so polite. It's all just those reporters and editors writing nonsense. You know those people, they'll write whatever's sensational to get attention. It's embarrassing to even think about." Matapos iyon, may paitaas na ngiti siyang nagtanong, ang kanyang mga mata ay sumisipol ng mapanuring tingin. "By the way, I've been abroad for several years now and I'm not familiar with many people and things here in Philippines. Miss Janella, which company's CEO's daughter are you? I'm afraid I won't know anyone and might offend someone." Hehe.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."