Novel & Cerita Philippine Literature Characters

Sa lalim at madamdaming pagtula ni Macario habang nakatitig sa mukha niya, pakiramdam niya tuloy ay sumanib sa kaniya si Maria Clara at dama niya ang binigkas nitong tula. My gosh! Kahit nababaduyan siya sa mga linya ng binata, hindi niya maitatangging bahagya siyang kinilig. Bigla niyang naisip ang mga nabasang tula na isinulat ng pambansang bayani. Natigilan si Jia, may posibilidad kayang makaharap niya ng personal ang paboritong makata at nobelista na itinuring na pambansang bayani sa kaniyang panahon? Ngunit tila imposible ang iniisip niya dahil ayon sa bulung-bulongan ng mga katipunero ay nakatakda na itong dakpin dahil sa pagtatag ng La Liga Filipina.

Naitatag nila ito matapos mahuli at maipatapon sa dapitan si Jose Rizal, na siyang pinuno ng La Liga Filipina at si Tiyo Andres ay miyembro rin nito. "Grabe, totoo pala yung mga nakatala sa mga libro noon sa kaganapan sa Pilipinas." namamanghang sabi ni Lara habang binabasa ko kanina ang talaarawan ko, na di ko maalalang gumawa ako nito noon.

Kulang nalang ay paikutin ko ang mga mata ko nang mapadaan sa dalawang teenagers na akala mo ay katapusan na ng mundo at huling araw na ng pagkakadiin ng mga labi nila sa isa't isa. Para silang mga s**o na s********p ang mga labi na akala mo ay nagtotoothbrush ng three times a day. Napailing nalang ako at itinuon ulit ang atensyon ko sa librong binabasa ko. A collections of Philippine Literature and I'm currently reading the work of Aida Rivera-Ford, the Chieftest Mourner. Tungkol sa tunay na asawa at kabit, namatay ang hero at pinagdedebatihan kung sino nga ba ang chieftest mourner sa dalawa, ang tunay na asawa na hindi nag-alaga sa lalaki habang naghihirap ito o ang kabit na siyang gumasto

(Saan ang may-ari ng mansyon? "Unsa muna ang imong pangalan maam at nganu man gapangita ka sa tag-iya?" Ano muna ang pangalan nyo maam at bakit nyo po hinahanap ang may-ari? I offered a polite smile. "I'm Ms. Sereia Philomena Isolde, at nandirito ako para bilhin ang lupaing ito." *** AUTHOR’S NOTE: Hello readers! Sana naenjoy nyo ang first chap! If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya.

Bahagyang napapasinghap, unti-unting bumibigat ang kanyang mga mata. Parang siya'y isang alagang manika tulad ng manika ni River, ang kilalang karakter sa lugar ng Manila, na kapag baliw ay tumatalon sa buong silid, pero kapag pagod ay tahimik na nagpapaamo sa haplos ng sinuman. Walang tutol. Walang reklamo. Si Giovanni, sa kalagitnaan ng marahang pagmasahe, ay biglang natigilan.

I stilled on her question. Natahimik ako at doon ko lang napagtanto na sa reyalidad ay wala naman talaga siyang pakialam sa 'kin. Hindi siya katulad ng mga napapanood ko sa telebisyon at nababasa ko sa mga nobela na hahanapin at hahabulin ang babae kapag iniwan sila. He's too far from them. Ni wala siya sa katiting nila. “Somewhere in the Philippines.” I responded.

Even now that they are already in their seats, Daviah kept asking, and the way she talks really seems so mature. “Yes, Anak. The Philippines is beautiful, and for me, it’s one of the most beautiful countries in the world. I already told you, right? Doon ako lumaki, doon ako nag-aral, at doon din nagtrabaho si Mommy.” Malumanay na sagot ni Belinda at inayos ang buhok ni Daviah. Daviah innocently nodded, pero nakikita ang pagtataka sa mukha ni Daviah. Noong una, tahimik siya, pero napa-isip at ilang sandali ay sinulyapan ulit si Belinda.

No wonder na mahal na mahal din ito ng pamangkin si Miguel na handa rin si Miguel an ipaglaban ang asawa kahit kapalit ang lahaht ng meron eto. Naalala ni Philip ang sarsuwela at drama sa meeting kanina. nailing iling ang binata. Ang poot at galit niya sa mag inang sumira ng buhay at tiwala niya sa mga babae ayhindi na atat maghihilom pa. Ang hinanakit sa ama ay naroroon pa rin pero nabubuhayan ng loob si Phillip dahil sa magaan at mabilis na pagtangap sa kanya ng mga Del Valle.

"Here are the details about their companies, along with some sample works. One is from Korea and the other is from Philippines." Halos matigilan naman ako at naramdaman ko ang pagkalabog ng puso ko nang marinig ang huling sinabi niya. Pakiramdam ko ay para akong naubusan ng hininga at natuyuan ng laway sa lalamunan. Philippines. Possible kaya na company ni Leandro ang isang ito? "A-Are you sure they're already here?" tanong ko. "Yes, Miss. They're just waiting for our calls."

Isa pa baka malaman lang nito kung saan siya nakatira. Kinagat niya ang labi ng maalala niya ang pagbabanta nito. Tiyak na mapapatay na siya nito pagnagkita sila. "Oh my god, Gina! Paano mo nakilala ang mga taong 'yan." Naihilamos ni Perper ang kamay sa mukha. "As I remember, Piero is one the wealthiest businessman not only here in the Philippines." Lalo siyang naiyak sa narinig.