Philippine Mythology Characters Mga Nobela at Kwento

Sa parehong oras, nawala ang ngiti ni Yuli at bumulong, “Bakit ka nandito? Epal ka!” ‘Ano?’ ‘Gonggong?’ Nagulat si Darryl habang tinitingnan niya ang babae na nasa harapan niya. ‘Mali ba ang narinig ko?’ ‘Ang babae na nasa harapan ko ay ang legendary Water God na si Gonggong? Ayon sa mga alamat, si Fire God Zhurong at ang Water God Gonggong ay magkaaway. Pareho silang nag-aaway tuwing nagkikita sila.’

Takang tanong na ni Cayden. "All this things you're seeing is just produced with illusion." Saad ni Tandang Poso at unti-unting nawawala isa-isa ang mga tribo. They are disappearing from a thin air, as fast as light. "All this people are one." Saad ni Tandang Poso at bigla din siyang nawala and a light came in and a lady came out from it. "Kaye?" Sabay na tanong ng lahat. Ngumiti naman si Kaye. "Hehehe sorry if I did not tell you the truth, but by the way I am Kaye Matilde Poso, the diety of Tierraguzam." Pakilala nito sa lahat.

Habang nakatanaw sa medyo malaking lupain ko na puno ng bermuda grass ang lupa, at may isang matayog pa na puno ng acacia sa isang sulok ng bakuran, habang ramdam ang simoy ng hangin na paniguradong galing sa malapit na dalampasigan, sinubukan kong magsimula ng pwedeng mapag-usapan. "In Philippine Mythology, Sidapa was a tall and handsome god of death who wore a crown of golden horns. He fell in love with the moon god, Bulan, who descended from his heavenly abode, guided by the starlight fashioned into fireflies that Sidapa sent to him," I chanted out loud a part of an article that I read just this morning, after we ate breakfast. Napansin ko ang pagtigil niya sa pagkain, kaya napalingon ako

=JOHN PAUL's POV= Tahimik si Azrael sa likod ng van at mukhang malalim ang iniisip. Naririnig din namin siya na panay ang buntong hininga. Iniisip kaya niya kung ano talaga ang nangyari?

Kabanata 46 Isang halik ang nagpagising sa aking umaga. Nang nagmulat ako ng tingin, mata ni Felecity ang unang bumungad sa akin. Umawang ang labi ko at bahagyang nataranta. Ngunit nakahinga ako ng maluwag nang may damit na ang aking katawan. Sino ang nagbihis sa akin? Si Yohan ba? “A-Anak…” “Mommy, ang nice rito!”

"So, can you tell me how did you create the Charybdis? All I know is that Charybdis is the child of Poseidon and Gaea, they are greek mythology that I don't even know if they were real—" "They are." Putol niya sa akin. "The Greek gods were real as they label themselves but they are not actual gods. They are the children of an ancient monster named Cronus and they bear magical powers that separate them and step up from the mortals. They can grant a wish and their powers are increasing the more people devotes themselves and prays for them. But they are not gods as they claim. Only mortals believe that they are gods and goddesses because they can do something a normal human can't." Paliwanag ni

Depths:1 Natapos ang pagpapakilala sa mga panauhin, ang ilan rito ay mga modelo ng ilang kilalang brand ng sapatos, make up, mga bag at pabango. May ilan din na konsehal ng kabilang bayan, at ang Kapitan ng barko na si Kapitan Keil.

Ilang sandali lamang, nakita ko rin sa aking isipan ang mga taong nasa mga panaginip ko noong ako'y nasa Earth pa, at wala pa akong maalala. Ngayon ko lamang napagtanto ang kanilang mga katauhan. Ang babaeng may Divine Magic na katulad ko ay ang aking Ina, si Lisa. Habang, ang sanggol na pinoprotektahan niya ay ako. Si Lumia naman ang babaeng may nag-aapoy na mga pakpak. Ngunit, napakunot ang aking noo nang hindi ko mawari kung sino ang lalaking may itim na mga pakpak sa aking mga panaginip. Ardor? Sino ang lalaking ito?

DAHIL maaga silang bumaba ng Baguio, bago ang pananghalian ay narating na nila ang San Ricardo. Isang probinsya sa Norte kung saan nakalibing ang mga labi ni Ara. Pero bago iyon ay minabuti muna nilang dalawa ni Jason ang dumaan sa isang flowershop kung saan sila bumili ng bulaklak at isang maganda at espesyal na kulay puting kandila.

Ang pagkabihag ng Pilipinas, at ang muling paglaya nito ay nasaksihan ko——naroon ako, at hanggang ngayon ay narito pa rin ako. Habang ang mundo ay patuloy sa pag-ikot at pagbabago, ay narito lamang ako, Natutulog, naghihintay at nakahimlay. Ako si Arthuro, nag-iisang anak ni Rajah Sulayman. Ang taong nakatakdang mamuhay magpakailanman at tila isinumpa na masaksihan ang pagpanaw ng lahat ng may buhay sa daigdig. Maging ang kasakiman ng mga taong hindi marunong makuntento sa bagay na mayroon sila, kasakiman sa kapangyarihan, at buhay na walang hanggan.