Philippine Myths Novels & Stories

Ciara: Sino ba kasi ang lalaking 'yon? Alexandra: Actually, bago lang siyang model from Thailand, pero guess what? Andami na agad ang humahanga sa kanya! Karamihan ay filipino, kaya nakakapagtaka na hindi mo siya kilala. 'Ay weh, filipino pala talaga 'yun? Pero malay ko ba, hindi nga ako nakakanood ng tv, kaya wala na akong masiyadong balita sa mundo ngayon. Ang alam ko lang ay may bagong labas na episode ang spongebob.

"Dahil iniingatan ka namin. Alam kong marami kang tanong, Vel. Pero sana mapagkatiwalaan mo kami dito sa ginagawa namin para sa 'yo." Tumawa ako nang sarkastiko at lumingon sa kaniya. "Iniingatan? Vampires don't exist, ayon sa mga tao. Pero heto ako ngayon, nakakasalamuha ang mga blood-eating monsters. I just want to go home with my family..." "We're not monsters." "Gano'n parin 'yon. Imagine, you guys would go haunt someone with blood veins and eat them. Kung may pagkakataon, you guys would eat me, too."

Lihim kong idinadasal na sana ay pumayag siya. "Paano natin makukumbinsi ang mga tao rito na mag-asawa tayo kung sa magkaibang silid tayo matutulog? Malaki ang aking kama kaya kahit gumulong ka pa ay hindi ka mahuhulog," sagot ni Phil sa akin. Sa malas ay wala siyang balak na pagbigyan ang kagustuhan ko. "At kung iniisip mo naman na gagawan kita ng kahalayan ay huwag kang mag-alala dahil hindi kita type," prankang wika niya sa akin.

sagot nito sa mahinang tinig. Bigla ko siyang naitulak palayo sa akin. "Y-you're lying. Wala akong gusto sa'yo kaya hindi ko magagawa ang sinabi mo." Tumayo si Phil at inayos ang kuwelyo nito. "Believe it or not but I'm not lying. You sucked my neck like you're a vampire. Hindi lang isang beses kundi dalawang beses pa."

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

Ayon kay Phillian ay ginagamit iyon for back up; mas mabilis daw ang takbo niyon kaysa sa malalaking bangka. Matapos i-check ni Phillian ang kondisyon ng maliit na bangka ay dinala na nito iyon sa dagat. Bilib siya sa lakas nitong hilahin iyon mag-isa. He was a strong man--at tulala lang siya kanina habang sinusundan ito ng tingin. She wouldn't be surprised if Phillian told her that he was Hercules; a Greek divine hero famous for his strength. Nang nasa tubig na ang bangka ay nag-umpisa na itong maghubad ng suot na sapatos. Makalipas ang ilang sandali ay inalalayan na siya nitong makasamba sa bangka.

She asked at umiwas ako nang tingin "Mama?" Tawag ni Zeus sa akin "Its a long story anak, but I have a good news! Uuwi na tayo sa Philippines at doon niyo na makikita sa papa niyo" Saad ko at nakita ko naman kung paano sumaya ang expresyon nilang dalawa. Kaya kahit labag sa loob ko ay uuwi ako, uuwi kami nang Pilipinas

naniniguradong tanong nito “Saglit lang muna.” Nakaupo sila ni Phil sa hood ng kotse nito. . Bigla na lang niyang hiniling kanina na huminto muna sila. Nakaharap daw sila sa isang parte kung saan tanaw ang lake. Noong bata siya, madalas niyang pangarapin na makapunta ng Laguna at tumambay sa gilid ng lawa. Natupad ang pangarap niya, ‘yon nga lang, hindi niya nakikita. Hindi niya nagagawa ang mga bagay na ini-imagine siyang gawin. She’s glad that Phil understood her predicament. Hinahayaan lang siya nito sa pananahimik niya. “Phil?” makalipas ang ilang sandali ay nagsalita siya. “Bakit kaya sa dinami-rami ng tao sa mundo, sa akin pa nangyari ang ganito?”

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

ang sambit ni Ada. Nang tuluyang nakapasok sa loob ng ankh ang lalaki ay naglaho ang ankh. Lumitaw naman sa harapan namin si Magwayen at masasabi kong hindi siya nakakatakot tulad ng kwento sa Philippine Mythology.