Philippine Myths 소설 & 이야기

Abby's POV: The hotness of the wind is the one who welcomed me the moment that I got out of the plain. The noise of the people around me cannot distruct my thoughts that is flying. The smile in the faces of my kababayan are very natural and transparent. I miss this feeling. A feeling like finally, I'm home. "I miss you Philippines." mahinang sambit ko. "Na miss ka rin niya anak, huwag ka mag-alala." bulong ni mom na hindi ko namalayang nasa likuran ko lang pala.

Init naman agad ng ulo ni bossing. "Andito ako sa pilipinas, why?" "What?! What the heck are you doing in the Philippines, Tyler?! Your job is in the fucking Thailand, how come did you get in there without even informing me?! Iniwan mo pa talaga sa akin lahat 'to?" Hindi makapaniwalang singhal niya. "You can do it, dude! Come on, ikaw pa ba? Besides, I can't go back there agad kasi nagpapagaling pa ako," malungkot na turan ko.

Napaka hinhin ng kilos nito at parang hindi nakabasag ng pinggan. "Ako ang diwata ng karunongan, ako si Ruka." pag papakilala niya sa akin, wala sa sariling napa lunok ako sa sarili kong laway. Totoo ba itong nakikita ko? Bakit nag papakita sa akin ang isang diwata? Sa panahong ito kasi pinaniniwalaan ng mga pilipino ang mga diwata, diwata ng karagatan, diwata ng bulkan, diwata ng kagubatan, at iba pa. Bukod sa sinasamba nila ang mga ninuno nila na nagiging gabay daw nila. Ang buong akala ko ay walang katotohanan ang mga ito. Nakikita ko pa nga minsan sina andula nag aalay ng mga pagkain upang pasalamatan daw ang mga diwata, umalagad, bathala. Hindi ko akalain na may katotohanan pala ang mga

What kind of stupidity is he talking about? The Greek gods and goddesses are so impossible to be alive! They're just... MYTH! MYTHOLOGY! Something like that! "Are you sick? I don't believe that they're alive!" Napaatras ako nang gumawa ng nakakatakot na ingay ang Pegasus na nasa tabi ko pati na rin ang Pegasus na sinasakyan ni Zach. Narinig ko rin ang pagkulog ng kalangitan. Tinignan ko 'yon saka napakunot ng noo.

~Evan~ Their kind has been depicted in array of versions across culture- embedded in myths and legends. Ngunit, ang karamihan sa mga paniniwala tungkol sa kanila ay nasa imahinasyon lang ng sangkatauhan. May mga bagay parin silang hindi alam sa misteryosong mga nilalang na katulad ni Evan.

"Dahil iniingatan ka namin. Alam kong marami kang tanong, Vel. Pero sana mapagkatiwalaan mo kami dito sa ginagawa namin para sa 'yo." Tumawa ako nang sarkastiko at lumingon sa kaniya. "Iniingatan? Vampires don't exist, ayon sa mga tao. Pero heto ako ngayon, nakakasalamuha ang mga blood-eating monsters. I just want to go home with my family..." "We're not monsters." "Gano'n parin 'yon. Imagine, you guys would go haunt someone with blood veins and eat them. Kung may pagkakataon, you guys would eat me, too."

Lihim kong idinadasal na sana ay pumayag siya. "Paano natin makukumbinsi ang mga tao rito na mag-asawa tayo kung sa magkaibang silid tayo matutulog? Malaki ang aking kama kaya kahit gumulong ka pa ay hindi ka mahuhulog," sagot ni Phil sa akin. Sa malas ay wala siyang balak na pagbigyan ang kagustuhan ko. "At kung iniisip mo naman na gagawan kita ng kahalayan ay huwag kang mag-alala dahil hindi kita type," prankang wika niya sa akin.

sagot nito sa mahinang tinig. Bigla ko siyang naitulak palayo sa akin. "Y-you're lying. Wala akong gusto sa'yo kaya hindi ko magagawa ang sinabi mo." Tumayo si Phil at inayos ang kuwelyo nito. "Believe it or not but I'm not lying. You sucked my neck like you're a vampire. Hindi lang isang beses kundi dalawang beses pa."

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

Ayon kay Phillian ay ginagamit iyon for back up; mas mabilis daw ang takbo niyon kaysa sa malalaking bangka. Matapos i-check ni Phillian ang kondisyon ng maliit na bangka ay dinala na nito iyon sa dagat. Bilib siya sa lakas nitong hilahin iyon mag-isa. He was a strong man--at tulala lang siya kanina habang sinusundan ito ng tingin. She wouldn't be surprised if Phillian told her that he was Hercules; a Greek divine hero famous for his strength. Nang nasa tubig na ang bangka ay nag-umpisa na itong maghubad ng suot na sapatos. Makalipas ang ilang sandali ay inalalayan na siya nitong makasamba sa bangka.