Philippine Myths Novels & Stories

Madalas sa kaniya ko idinadaing ang mga problema ko at sa kaniya ko din ihinihingi iyon ng mga payo. Fast Forward.... Madalas akong nanaginip ng mga mga ancient deity/gods tulad nina Brahma, Vishnu at Shiva sa Hindu mythology. Hindi ko alam pero lagi silang pumapasok sa panaginip ko. After a dream, I just woke up and realized that my palm and fingers are rushed to paint about those gods. Imagine, for the first time ay naging interesado ako mga Mitolohiya. Honestly, mahilig talaga ako magpinta. It's been my hobby until then it became my self-lifting career.

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

malumanay na wika ni Nanay Belinda habang hinahagod ang aking balikat. "Panaginip..." tanging nasabi ko. Humihingal ako. Taas baba ang aking dibdib at sobrang bilis ng pintig ng aking puso. Pati ang mga kamay ko ay nanginginig. Bakit iyon ang aking panaginip? Pinilit ko naman iwaglit sa isipan ko ang nakita kahapon, ah. Pero bakit pati sa panaginip ko ay binabagabag ako? Hindi na nga ako muntik makatulog dahil hindi ko talaga nakakalimutan ang itsura ni Philip.

What I mean is, parang kuya. Parang mas matanda lang siya ng ilang taon kay Simon. A fully grown man! Ugh! Bakit ba naiisip ko pa rin ang isang iyon. When I left Philippines, I told to my self na isa siya sa taong kakalimutan ko na. Pero bakit para nananadya ang pagkakataon, dahil siya na naman itong nakikita ko? Nananaginip lang ba ako o nagha-hallucinate kaya nakikita ko ang mukha niya?

It was fortunate actually that he didn't end up with Jerome. Aiofe was sleeping soundly when I came. I kissed her forehead before heading to kitchen. We ate dinner when she woke up and told me what happened through out her day. "Mmy, Cholo said that Philippines is a nice place. Is it, Mmy?" I was caught off guard with her question that I almost slipped the glass from my hand. "He told that to you?" I tried to make my voice calm. "Yes, Mmy. Can we visit there? I want to see the animals and the land he's been telling me po."

HR45 Days passed, we are now finally getting ready for our flight to Philippines. Maaga akong nagising para asikasuhin ang aking anak na tulog na tulog pa rin. Masarap ang tulog niya dahil napapagitnaan namin siya ni Halil. Hindi ko nga alam kung bakit siya dito natulog sa amin kagabi.

Nakayuko lang si Kyro at tahimik na lumuha. "I didn't stop searching, looking for you.There wasn't a time when I didn't think of you. I looked for you everywhere, until I heard that your mommy came back to the Philippines." Simula nitong kwento. Nakinig lang si Kyro, dahil ayaw niyang pangunahan ang ama. Gusto niyang marinig kung ano nga ba ang dahilan kung bakit siya napadpad sa pilipinas.

Paano pa kaya kapag narinig nito ang katotohanan sa ibang tao? She stared into the horizon as she started telling how did it happen. “Five years ago, I came in the Philippines to give into my mother’s request,” she said. “It was to celebrate her fifty-first birthday. I also heard about your proposal, for asking her to marry you. It was the reason why I came home. It was unbelievable for me to know my mother is getting married. Mas nauna pa siyang ikasal sa ‘kin. I thought the man who wanted to marry is only after the money.”

Gusto niyang umamin ito sa kanya. “Sus, si Uncle naman. Alam mo tumatanda ka na kailangan mo nang mag-asawa. Kalimutan mo na si Lady Saphire hindi mo na siya mahahanap. Matagal nang panahon ang lumipas. Ang tagal na natin dito sa Manila, nakalimutan na nga natin ang Native natin oh. Namuhay na tayo ng parang Pilipino pero ni minsan hindi nagparamdam si Lady Saphire here in her own country.”