Philippines Literature Example Novels & Stories

sabi niya sa akin. "Opo. First time ko nga na makapunta sa lugar na 'to. Bakit dito pa tayo pumunta?" sagot ko sa kanya. "Ayaw mo ba na pumunta tayo dito, huh?" tanong nga niya sa akin. Umihip ako ng hangin at nagsalita, "Hindi naman. Ang ganda nga dito sa lugar na 'to. Kitang-kita ang lahat ng ilaw sa buong siyudad at ang lamig ng ihip ng hangin. Pakiramdam ko ay nasa probinsiya ako."

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Even now that they are already in their seats, Daviah kept asking, and the way she talks really seems so mature. “Yes, Anak. The Philippines is beautiful, and for me, it’s one of the most beautiful countries in the world. I already told you, right? Doon ako lumaki, doon ako nag-aral, at doon din nagtrabaho si Mommy.” Malumanay na sagot ni Belinda at inayos ang buhok ni Daviah. Daviah innocently nodded, pero nakikita ang pagtataka sa mukha ni Daviah. Noong una, tahimik siya, pero napa-isip at ilang sandali ay sinulyapan ulit si Belinda.

Lahat nakaayos, walang alikabok—tiyak may housekeeper na dumarating pero wala ngayong staff sa paligid, per Killian’s strict privacy rule. Pumasok ako sa isang maliit na library—floor-to-ceiling shelves na puno ng leather-bound classics, modern economics references, at ilang Filipino poetry collections na kasing-precious ng first editions. Amoy lusaw na kandila at tuyong papel. Hinaplos ko ang spine ng “Mga Ibong Mandaragit” at napangiti. Hindi ko akalaing magbabasa siya ng Tagalog lit na ‘yon. Pinipilit kong huwag mahulog sa idea na baka masyado kaming magkasing-wavelength.

Mula kasi ng lumabas siya sa isang magazine sa New York at nalaman na isa siyang Pilipino, tumaas din ang sales nila sa Pilipinas. Naisip niyang kaya ganoon ay dahil gusto lang talaga ng kapwa Pilipino niya na siya suportahan. O maaari rin namang talagang nagandahan ito sa kanyang gawa. Ang mga istoryang naisulat na niya ay romance, science fiction, action at fantasy. At dahil sa magagandang reviews na natanggap niyang libro ay naging dahilan iyon para siya'y mas makilala.

Not a good idea. Wala sa sariling tumayo ako. I see them stare at me. I want to sit back but my pride won't allow me. Ending, lumabas ako ng silid namin na hindi alam kung saan tutungo. Eleven-thirty pa ang break kaya hindi pwede itong ginagawa ko. Pero wala akong magagawa nakalabas na 'ko ng pinto. Three-storey building lang ang PhilPages, publishing house na pagmamay-ari ng Pamahalaan. Their primary purpose is to uplift Filipino literature, helping small writers to publicize their works.

Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa. Nawewendang ang utak ko. Lalo na’t hindi lamang ang painting ni Jose Rizal ang nakikita ko. Naroon 'ata lahat ng kilala kong bayani ng Pilipinas! Hindi ko alam pero naaliw akong nilibot ang paningin. Naks, parang bumalik ang isip ko noong high school! Malakas maka- Araling Panlipunan theme ang building na ito!

Iyong iba pa nga ay bumalik pa talaga sa Pilipinas para lang makita siya. Isa na siya ngayong best-selling author ng mga libro na may iba’t ibang genre kabilang na ang fantasy, horror, mystery, thriller, science fiction at historical fiction. Iyon na ngayon ang mga genre na isinusulat niya na pumapatok naman sa panlasa ng kanyang mga mambabasa.

singhal ko kay Kuya Lucho nang nagmamadali akong bumaba ng hagdan. Nakita ko si kuya na nagkakape sa living room. Tulad ng nakasanayan ko na, simula nang manirahan kami rito sa Pilipinas, wala na siyang ibang inaatupag kung hindi ang magbasa ng mga libro at magazines. Kailangan niya kasi lahat ng iyon para sa case study na ginagawa niya ngayon.

"Here are the details about their companies, along with some sample works. One is from Korea and the other is from Philippines." Halos matigilan naman ako at naramdaman ko ang pagkalabog ng puso ko nang marinig ang huling sinabi niya. Pakiramdam ko ay para akong naubusan ng hininga at natuyuan ng laway sa lalamunan. Philippines. Possible kaya na company ni Leandro ang isang ito? "A-Are you sure they're already here?" tanong ko. "Yes, Miss. They're just waiting for our calls."