Philippines Literature Example Novels & Stories

Kabanata 100 “Mommy, Ice cream! Ice cream!” Hila-hila ako ni Felecity patungo sa isang ice cream shop dito sa San Pedro. Hindi ko akalain na magiging ganito kasaya ang anak ko. Napangiti na lamang ako at nagpahila sa kanya. Pareho kaming naka-dress, parehong design at kulay. Pareho rin kami ng buhok, naka-bun.

Ibinalik nito sa pwesto ang upuan ko bago siya bumalik sa upuan niyang nasa harapan ko. "Baklita, kung hindi ako ang type mo. Edi wala ka palang taste kung ganon?" Natawa ito sa sinabi ko ngunit umiling nalang. The waiter came by, and we ordered our meals. As we waited, Rafael started talking about his experiences in the Philippines. Minsan ay inaasar niya rin ako sa nangyari noon. Wala akong magawa kung hindi ay irapan siya. Akala mo naman hindi nabaliw sa isang lalaki, pareho lang kami.

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.

Ang future begins—mga aklat tungkol sa architecture, design, urban planning. Ang medalyon ay kumikinang sa kanyang kamay. Sa gitna ng shelves ay nakita niya ang seksiyon ng Philippine Foundations. Isang aklat ang nakakuha ng kanyang atensiyon: “Building a Nation: The Foundations of Manila Architecture.” Alam niya na ito ang unang aklat na ibinigay ni Elvira kay Rafael, na siyang nag-udyok sa kanyang pag-aaral. Ito ang aklat na naging catalyst ng ‘hinaharap’ ni Rafael.

naiiling na tawa ni dad. "But in the Philippines in some other part or provinces, diba bawal din yan anak?" tanong ni mom. "Ahm yes mom, I think so, kasi Philippines had been invaded by other countries way back in the past that's why we were able to adopt diffirent culture and tradition of the other parties." I remember the Christian religion was came from spain and that is why there are some Americans and half Spanish that lived in the Philippines. "You really are a genius baby." natatawa at proud na anas ni mom.

Para akong nasa klase at bigla na lang nagtawag ng recitation. “We will make it appear that our wines aren't just a product embedded with stories of hardwork. The wine itself creates stories—stories of love,” saad pa nito at muling napangiti. “Filipinos romanticizes love so much. Pagdating sa usapang pag-ibig, ang mga Pilipino ay interesado. Idadaan natin sa kilig at kuwentong pag-ibig.” Napatango lang naman ako.

Matapos kong masuot ang pambahay ko ay lumabas na ako nang banyo and saw my brother talking to my mom and I can see her panicking because it seems she can't understand even on word from what he is saying. Napapailing at napapangiti na lang ako habang pinagmamasdan silang dalawa and then my mom saw me at bahagya siyang nakahinga ng maluwag seeing me "Mabuti at tapos ka na malapit ng maluto ang ulam." she said. "Hey Dustin you can take a bath first before dinner." I said seating on an empty chair in our dining table. "Finally it's really hot here in the Philippines." He said and removed his shirt and then he got in inside.

pagbabahagi ko ng opinyon ko sa kaniya. "Totoo iyan, hindi talaga madaling magsulat. Kaya ang tunay na manunulat, nasa puso talaga dapat ang pagsusulat at isinasaisip ang bawat salitang ilalapat niya sa kaniyang akda. Dahil ang akda niya ang mismong magpapakilala sa kung sino siya." Napa-wow ako sa words of wisdom niya at pati na rin sa paggamit niya ng Wikang Filipino! Mukhang nagkamali ako na minaliit ko ang galing niya sa paggamit ng sariling atin.

sambit pa ng ama niya. She was hurt. Pakiramdam niya ay tinadtad ang puso niya. Nasanay na siya sa Pilipinas at sa pamumuhay roon. The Philippines was nice to her and that land made her heart felt love in the deepest. Doon niya lang napagtanto na kahit isa siyang assassin ay puwede pala siyang umibig nang tapat at totoo. Subalit, ngayon ay nandito na naman siya sa lugar kung saan siya planong ikulong ng kaniyang ama.

Lumingon ako rito at nang nakita n'ya akong nakatingin ay nginitian n'ya ako. "Well, wala man sa itsura ko pero inampon ako ng isang mag-asawa sa Pasig noon nang nakita nila akong gusgusin habang nagtitinda ng sampaguita sa tapat ng simbahan. Ang akala ko nga'y gaganda na ang buhay ko pero hindi pa rin, maliit na inuupahan lang ang bahay nila kaya talagang pinursige ko ang pagiging Seaman" banggit nito habang nakangiti para bang inaalala ang mga salitang binabanggit n'ya.