Novel & Cerita Philippines Mythological Creatures

Napaka hinhin ng kilos nito at parang hindi nakabasag ng pinggan. "Ako ang diwata ng karunongan, ako si Ruka." pag papakilala niya sa akin, wala sa sariling napa lunok ako sa sarili kong laway. Totoo ba itong nakikita ko? Bakit nag papakita sa akin ang isang diwata? Sa panahong ito kasi pinaniniwalaan ng mga pilipino ang mga diwata, diwata ng karagatan, diwata ng bulkan, diwata ng kagubatan, at iba pa. Bukod sa sinasamba nila ang mga ninuno nila na nagiging gabay daw nila. Ang buong akala ko ay walang katotohanan ang mga ito. Nakikita ko pa nga minsan sina andula nag aalay ng mga pagkain upang pasalamatan daw ang mga diwata, umalagad, bathala. Hindi ko akalain na may katotohanan pala ang mga

Ang kanyang mga kaklase at propesor ay parehong natawa bilang reaksyon sa kanyang tanong. Sinagot pa rin ng kanyang propesor ang tanong kahit na nalihis na ito sa paksa ng kanilang klase, “Hindi totoo ang mga werewolves dahil ang mga taong may sakit sa pag-iisip lamang ang nakaisip na sila ay iisa; gayunpaman, ang mga taong lobo ay inilarawan sa iba't ibang paraan sa buong kasaysayan. Sa mga sinaunang alamat, ang mga tao ay ganap na nagbabago at nakikihalubilo sa mga taong lobo. Sa ibang mga tradisyon, lalo na sa mga horror na pelikula, ang mga taong lobo ay humanoid, kadalasang nagtatampok ng ulo ng aso, mahahabang kuko, at natatakpan ng balahibo ang katawang tao nito." "Mayroon ka pa bang

Kulay asul at berde at nahahaluan ng pula dilaw, puti, at kung ano pang kulay dahil sa coral reef at mga isdang lumalangoy. Pero napakurap kurap na lang ako. May mga nakikita akong lumalangoy pero malayo ito sa inaasahan ko. What the fuck am I seeing? They are mermaids right? Then why are they look like that? Bakit mukhang mga alien? But shit, di ba mga alien naman talaga sila? Ba't ba ako nagtataka pa? Pero teka, bakit parang sugatan yung isa? Anong nangyayari? Gusto kong magtanong, pero hindi ako makapagsalita. Paano ko naman kasi gagawin yun?

Tanong kothrough my mouth full of food. "It's the city's fruit. Ang yabang nila. Sila ay sikat sa pagkakaroon ng masarap na prutas na ito na tinawag na 'The Durian Capital of the Philippines' sa lungsod." "Oooohh," Tumango ako at nagpatuloy sa pagkain. Mula sa isang sulok, nakita ko siyang nakatitig sa akin, may ngiti sa kanyang mukha.

“Of course, Daviah. Maraming dagat sa Pilipinas. Did you know that the Philippines has 7,641 islands? So maraming dagat doon. If you want to see one, Palawan is one of the best options. You can ask Lolo Edie to take us on a trip to Palawan if you want because maganda ang dagat doon. We can swim and have a bonfire at night.” Napaangat si Belinda at Daviah kay Valeria nang sumabat ito.

"Dahil ang bawat araw na kasama kita ay isang milagro. Gusto kong ipagsigawan sa buong mundo—o kahit sa islang ito lang—na ikaw ang aking reyna, hindi dahil sa dugo mo, kundi dahil sa puso mo." Nang sumikat ang araw, natanaw na nila ang pampang ng isang maliit at tago na cove sa Zamboanga. Ang buhangin ay puting-puti at ang tubig ay malinaw na parang kristal. Isa-isa silang bumaba mula sa bangka. Nang tumapak ang mga paa ni Ryella sa malambot na buhangin, nakaramdam siya ng isang kakaibang kuryente. Ito na ang Pilipinas. Ito na ang lupang pinagmulan ng lahat.

Nang maipunta niya sa paborito niyang news channel, ay naupo siya ng maayos sa couch at nanood. "Isang pinaghihinalaang miyembro grupo ng mga New People's Army ang pinaghahanap ng Arm Forces of the Philippines sa bayan ng Sta. Filomena, Algeria sa probinsya ng Cebu. Sinasabing ang naturang grupo ay may sanhi ng kaguluhan sa isang barangay na hindi umano, kinukuha ang mga pananim na gulay at prutas na paninda ng mga taong-baryo. Maging ang mga alagang hayop ng mga ito ay kinukuha rin ng nasabing tulisan. Samantala, ang mga taong lumalaban sa mga ito, ay dinadala ng grupo at ginagamit na hostage laban sa ating kasundaluhan."

Masyado na akong inlab sa mga fictional characters, buti nga hindi pa ako nagiging schizophrenic. Hindi ko natapos ang pinapanood ko dahil unti-unti nang bumagsak ang mga mata ko. At napunta na ako sa dream land. Pero weird ng panaginip ko, nasa loob ako ng isang lumang sinehan, everything was old and dusty and the debris are falling from the ceiling. Napatingin ako sa makalumang big screen. Now I know kung ano yung tinatawag nilang ginintuang telon. At nagsisimula na yung countdown na black and white.

What kind of stupidity is he talking about? The Greek gods and goddesses are so impossible to be alive! They're just... MYTH! MYTHOLOGY! Something like that! "Are you sick? I don't believe that they're alive!" Napaatras ako nang gumawa ng nakakatakot na ingay ang Pegasus na nasa tabi ko pati na rin ang Pegasus na sinasakyan ni Zach. Narinig ko rin ang pagkulog ng kalangitan. Tinignan ko 'yon saka napakunot ng noo.

Sa madaling salita, halos lahat ng sambahayan ay may mga alagang hayop. Bukod sa mas karaniwang mga alagang hayop tulad ng aso at pusa, maraming tao ang nagmamay-ari ng pagong, ibon, kuneho, hamster, mini pig, atbp. Hindi lamang iyon, pero mayroon ding maraming mga kakaibang alagang hayop na minamahal ng ilang mga espesyal na tao, tulad ng mga scorpions, centipede, ahas, atbp. Ang mga hayop na ito na nakakatakot sa mga ordinaryong tao ay maganda sa paningin ng ilang mga tao.