Philippines Poem Novels & Stories

"It’s so good to finally be here. Your father told me so much about the Philippines. I had to see it for myself." God! There’s nothing to see here! I forced a smile. "There's nothing much here but welcome to the Philippines," I said, trying to be accommodating. "I hope the flight wasn't too bad?" Sumilay ang ngiti sa labi niya. "Exhausting, but worth it to see you.”

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Maging ang mga bulaklak na may iba’t-ibang kulay ay kumikislap sa ilalim ng araw, dinadala ang kagandahan ng paraiso na parang nasa panaginip ko lang nakikita. Ang mga puno sa tabi ng daan ay nagsisilbing kanlungan ng mga ibong masayang humuhuni, na para bang kinukumusta kami sa aming pagdating. Tanaw rin ang mga bukirin at pastulan, kung saan malayang nakapagpapahinga ang mga baka at kabayo. Sariwa ang amoy ng lupa at hamog, nakapagpapakalma ng puso at isip. Heto na nga at nasa harapan ko na ang sinsabi nilang, mayaman sa kalikasan ang bansang Pilipinas.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

Sayang naman. Kahit kumukulo ang dugo ko sa hinayupak na Huang na iyon ay hindi ko maiwasang mapangiti. I'm excited to get back to the Philippines. I missed my bestfriends. I missed my hometown. Dumako ang tingin ko sa huling mensahe niya.

Zephryne: Hello, honey. How are you? I miss you a lot. Anyway, I sent you a message to let you know that I'm back in the Philippines. I hope you have time to meet me and so we can talk. After all, may pinagsamahan pa rin naman tayo. See you soon, honey! I love you!

Mahabang sabi nito at napaiwas ako ng tingin. This is not the first time na tumanggi ako, pero may dahilan ang lahat ng ‘yon kahit alam ko na mas malaki ang kikitain ko once na pumayag ako. Pero hindi ko pa kaya. Oo nga’t malawak ang Pilipinas pero hindi ko naman masasabi na hindi ko siya makikita sa paglalagi ko ng ilang araw roon. “Pretty, please!” She pleaded, napabuntong hininga ako sa kawalan at bahagya na napailing.

May dahilan siya kaya ayaw niyang umuwi ng Pilipinas pero this time, panahon na. Pinag-isipan niya ito nang maige: It's time to get back on track. You're right, Kuya, isa na akong matatag na ina na handang humarap sa publiko. See you, my beloved Philippines. I'm coming home...

Mahal ki siya pero hindi ako ang minahal pero hindi importante iyon ang importante mahal ko siya at wala akong hinangad na maging masaya siya. Mas mabuti nang umalis ako dahil kung hindi baka makabuo ng pamilya si Dominique dahil naging pabigat ako becaus e I know that staying in the Philippines means not be able to make a step of moving forward to move on dahil alam kung hindi ako makakatulog ng mahimbing. I can't sleep peacefully knowing that those people that I love much would suffer because of me.

Nakangiting aniya sabay bigay sa akin ng isang palumpon ng pulang rosas na nakita kong itinago niya sa kaniyang likuran bago ibinigay sa akin. Sa isang iglap, naramdaman ko na umaapoy ang aking mga pisngi at paniguradong namumula ito. Nakasisiguro din ako na malapad akong nakangiti ngayon na parang isang tanga. Huminga ako ng malalim at tumingin saglit sa kawalan para pakalmahin ang sarili, pagkatapos ay pigil hininga kong tinanggap ang dala niyang bulaklak at nagpasalamat. "Bakit ba ang galing mong salita ng Filipino? Unang beses mo pa lang naman pumunta rito?" Biglaang tanong ko sa Ginoo sa kalagitnaan ng paglalakad naming dalawa papalabas ng Hardin.